Some physical and mechanical properties of laminated timbers used in wooden construction and furniture industry were examined. Polyurethane (PU) glue was used in the production of laminates with 5 layers. The surface layers in each laminated timber (Glulam) were from the same wood type, and the core layers were from willow wood. The laminated timbers whose outer layers were made of willow (Salix alba L.), yellow pine (Pinus sylvestris L.), and ash (Fraxinus L.) wood had an air-dry density value of 0.60 g/cm3 in laminated timber with the highest ash wood surface. The pressure resistance parallel to the fibers was determined in the surface layer ash wood with 48.6 N/mm2. It was found that the static bending resistance was 91.1 N/mm2 in laminated timber with a surface layer of ash wood, and the modulus of elasticity value in bending was 10040 N/mm2 in laminated timber with the highest ash wood surface. Thus, it has been seen in the study that improvements in physical and mechanical properties were achieved, especially as a result of combining willow wood (having fast growth potential and low density) with high-density wood types. According to the results of the study, it is recommended to carry out the necessary studies to increase the physical and mechanical properties of low-density wood types by laminating them with high-density wood types.
The heat and sound insulation properties of the heartwood and sapwood of willow (Salix alba L.) were investigated. Based on the experimental results, it was determined that the density value of the heartwood of the willow tree was higher than that of sapwood, while the moisture value was lower in the sapwood. The thermal conductivity coefficient was 0.090 W/m.K in sapwood and 0.103 W/m.K in heartwood; thermal transmittance coefficient was 3.954 W/m².K in sapwood and 4.738 W/m2.K in heartwood. The sound absorption coefficient was highest in sapwood at 1000 Hz frequency level with 0.37, while the highest in heartwood was 0.50 at 800 Hz frequency level. These results would be useful in willow wood structural applications.
Yapılan çalışmada, dış katmanı meşe ve sarıçam, iç katmanı ise sarıçam ve göknar odunlarından olan farklı kombinasyonlar ile polivinil asetat (PVAc) ve poliüretan (PÜR) tutkalları kullanılarak üretilen lamine kerestelerinin hava kurusu yoğunluk değerleri, statik eğilme direnci ve eğilmede elastikiyet modülü değerleri, deneysel yöntemlerle incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre lamine kerestelerin hava kurusu yoğunluk değerlerine, sadece dış katmanda kullanılan odun türünün etkisinin anlamlı olduğu; eğilme dirençleri ve eğilmede elastikiyet modülü değerlerinde ise iç katmanda kullanılan odun türünün etkisinin anlamlı olduğu tespit edilmiştir. Yapılan deneylerin sonuçlarına göre lamine kerestelerin hava kurusu yoğunluk değeri en yüksek; dış katmanı meşe odunundan, iç katmanı ise göknar odunundan ve poliüretan tutkalı ile üretilen lamine kerestede 0.711 g/cm³ olduğu tespit edilmiştir. Statik eğilme direnci; en yüksek, dış katmanı meşe odunu, iç katmanı ise sarıçam odunundan ve poliüretan tutkalı ile üretilen lamine kerestede 77.35 N/mm² olduğu; eğilmede elastikiyet modülü değeri ise en yüksek, dış ve iç katmanı sarıçam odunundan ve polivinil asetat tutkalı ile üretilen lamine kerestede 10550.78 N/mm² olarak tespit edilmiştir. Yapılan çalışmada elde edilen tüm bu bulgulara göre; incelemeye tabi tutulan odun türleri ve yapıştırıcı çeşitleri ile üretimi önerilebilecek lamine kereste kombinasyonu; dış katmanda sarıçam, iç katmanda ise sarıçam ya da göknar odunu ile yapıştırıcı olarak da poliüretan tutkalı şeklinde bir kombinasyon önerilebilir.
11 July 2024 in Turkish Journal of Forestry | Türkiye Ormancılık Dergisi
Yapılan çalışmada, geniş yapraklı bir ağaç olan söğüt (Salix alba L.) odununun öz ve diri odun kısımlarına bağlı olarak yoğunluk değeri, rutubet oranı, eğilme direnci, eğilmede elastikiyet modülü, dinamik eğilme direnci ve lifler paralel basınç dirençleri araştırılmıştır. Ayrıca vida tutma kapasitesi ile Brinell sertlik değerlerinin tespiti ise hem odun kısımlarına ve hem de kesit yüzeylerine bağlı olarak incelenmiştir. Elde edilen sonuçlara göre söğüt odununun statik eğilme direnci, en yüksek diri odunda 78,54 N/mm², eğilmede elastikiyet modülü değeri en yüksek diri odunda 8171,20 N/mm², dinamik (Şok) eğilme direnci, en yüksek diri odun kısmında 63,33 kJ/m², liflere paralel basınç direnci ise en yüksek öz odun kısmında 27,30 N/mm² olarak gerçekleşmiştir. Vida tutma kapasitesi ise en yüksek öz odun’un teğet kesit yüzeyinde 26,80 N/mm² olduğu, Brinell sertlik değerinin ise en yüksek öz oduna ait enine kesit yüzeyinde 29,44 N/mm2 olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bu sonuçlara göre söğüt odununun statik eğilme direnci ve eğilmede elastikiyet modülü değerlerinde öz ve diri odun arasında anlamlı bir farkın olmadığı, ancak yapılan bu çalışmada; incelenen diğer mekanik dirençlerin öz ve diri oduna bağlı olarak anlamlı düzeyde farklı oldukları tespit edilmiştir. Dolayısıyla söğüt odununun statik yüklere maruziyeti durumunda, odun kısmının önemsiz olduğu, fakat vidalama işlemlerinde, basınca maruz kaldığında öz odunun tercih edilmesi ile birlikte kesit yüzeylerinin de dikkate alınması gerekmektedir.
27 June 2025 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Giriş ve Hedefler Literatürde Osmanlı ya da Selçuklu dönemlerine ait pek çok cami ve cami donatılarına ait incelemeler mevcuttur. Ancak Erzurum’daki tarihi Osmanlı camilerinde bulunan orijinal ahşap minberlere ait bilimsel anlamda bir inceleme yapılmadığından; bu çalışmada, Erzurum Yakutiye ilçesi sınırlarında bulunan Osmanlı camilerindeki tarihi ahşap minberler incelenmiştir. Yöntemler Araştırma Erzurum’da bulunan 5 adet tarihi cami üzerinde yapılmıştır. Orijinal ahşap minberler fiziksel ölçüm yapılarak rölöve çalışmaları yapılıp taslak çizimleri yapılmıştır. Yapılan taslak çizimler, çekilen fotoğraflarla desteklenerek bilgisayar ortamında tekniğine uygun olarak çizilmiştir. Ayrıca envanter taraması ile minberlere ait yapım teknikleri, bezeme çeşitleri, üst yüzey koruyucu malzemeleri ile kullanılan malzemeler belirlenmiştir. Bulgular İncelenen minberlerin yapım tekniklerinde çatma ve çakma tekniklerinin kullanıldığı, bezeme çeşitlerinde ise bitkisel motifli ve geometrik formlu biçimlendirmelerin uygulandığı belirlenmiştir. Bununla birlikte yapılan bezeme tezyinatlarında ise Selçuklu ve Osmanlı ahşap sanatında yaygın bir kullanım alanı olan kündekâri tekniği, oyma tekniği, edirnekâri, çıtakâri ve ajur tekniklerinin kullanıldığı tespit edilmiştir. Ayrıca minber ölçülerinin birbirlerinden farklı oldukları, sadece minber giriş kapı ölçülerinin birbirlerine çok yakın değerlerde oldukları görülmüştür. Sonuçlar Çeşitli dönemlerde yapılan restorasyonlar sonucunda bulundukları mekânlarda yapılış amaçlarına uygun olarak kullanılan Erzurum’daki tarihi Osmanlı Camilerine ait ahşap minberlerin mevcut yapıları incelenmiştir. Böylece inceleme konusu olan bu tarihi kültürel miras varlıklarının gelecek nesillere aktarımı belgelenmiştir.
30 June 2023 in Mobilya ve Ahşap Malzeme Araştırmaları Dergisi
Kompozit terimi ilk olarak 1940’larda kavramsallaşmışsa da kompozit malzeme yapımı çok eski çağlardan itibaren gerçekleştirilmektedir. Hayatımızın hemen hemen her alanında kullanılan kompozit malzemelerin yapım süreci, sanayi devrimi ile hız kazanmıştır. Yapılan çalışmada geometrik oluklu çekirdeğe sahip ahşap esaslı kompozit panellerin yoğunluk değerleri ve levha yüzeyinden vida tutma dirençleri incelenmiştir. Bu amaçla panellerin çekirdek geometrilerine üç farklı geometrik oluk (Dairesel, dikdörtgen ve trapez) şekli işlenerek elde edilen çekirdek katmanlarının alt ve üst yüzeylerinde 4’er mm’lik kontrplak ve liflevha kullanılarak, üre formaldehit tutkalı ile yapıştırılmıştır. Üretilen panellerin yoğunluk değerleri ve levha yüzeyinden vida tutma dirençlerini belirlemek için ilgili standartlarda belirtilen önergeler doğrultusunda deneyler yapılarak veriler elde edilmiştir. Elde edilen verilerin çoklu varyans analizleri yapılarak anlamlı çıkan faktörlerin grupları arasındaki farklılıkların tespit edilmesi için Duncan testi yapılmıştır. Yapılan istatistiksel testlerin sonuçlarına göre ahşap esaslı kompozit panellerin çekirdek katmanına işlenen geometrik oluklu şekillerin; panellerin levha yüzeyinden vida tutma dirençleri ile yoğunluk değerlerinde azalmaların meydana gelmesine sebep olduğu tespit edilmiştir.