Objective: This study aimed to adapt the Stress Mindset Measure to Turkish culture by conducting validity and reliability analyses. Method: Convenience sampling method was used in this study, which was conducted with the survey model. With 354 adult participants, Stress Mindset Measure, Life Satisfaction Scale and Perceived Stress Scale were used as data collection tools. Cronbach's alpha and two-half reliability coefficient were used for the reliability of the Stress Mindset Measur. The results of the analyses showed that the internal consistency coefficient was .85 and the split-half reliability coefficient was .76. Furthermore, the difference between the 27% lower and upper groups among the participants was statistically significant. Confirmatory Factor Analysis (CFA) was used to test the construct validity of the Stress Mindset Measure. Results: The model fit values were at an acceptable level. Item factor loadings ranged between .49 and .78 and the scale was found to have a single-factor structure. Besides, the results of the analyses conducted to ensure convergent validity were found to be at the desired level. The concepts of perceived stress and life satisfaction were used to test criterion validity. Conclusion: Turkish adaptation of the Stress Mindset Measures a valid and reliable measurement tool.
24 December 2018 in Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi
Gündelik yaşamda üzüldüğümüzde ve sevindiğimizde duygulanır ve bazılarımız ağlarız. Bu araştırmada üniversite öğrencilerinin ağlama davranışına ilişkin algı ve davranışları incelenmiştir. Araştırmanın örneklemi 165’i kız ve 80’i erkek olmak üzere 245 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, araştırmacılar tarafından oluşturulan, üniversite öğrencilerinin ağlama algı ve davranışlarını belirlemeyi amaçlayan anket ve kişisel bilgi formu yolu ile elde edilmiştir. Araştırmanın analizinde betimsel istatistiksel değerler kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre üniversite öğrencilerinin %36,7’u en çok dostlarının yanında ağlayabilmektedir (f=90). Hem kız öğrenciler %75,2 (f=124) ile hem de erkek öğrenciler %55 (f=44) ile en fazla çaresizlik yaşadıklarında ağladıklarını ifade etmişlerdir. Çalışmaya katılan üniversite öğrencilerinin büyük bölümü ağladıktan sonra daha sağlıklı düşündüklerini (%30), erkeklerin ağlamasına kadınların ağlamasından daha çok etkilendiklerini (%31) ve ağlayan bir yaşlı gördüklerinde acıdıklarını (%58,8)ifade etmişlerdir. Benzer şekilde ağlayan kişilere karşı bazen zayıf olduklarını ve sık ağlayan kişileri sorunlu olarak algıladıklarını ifade etmektedirler. Katılımcıların neredeyse yarısı annelerinin ve babalarının ağlamasına dayanamadıklarını ifade etmişlerdir. Araştırma sonuçları üniversite öğrencilerinin en çok dostlarının yanında rahat ağlamalarına karşı, özellikle anne babalarının ağlamalarına dayanamadıklarını ifade ettiklerini göstermektedir.
7 June 2024 in Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi
Bu araştırmada erken yaşta evlilik yapmış kadın ve erkeklerin evlilik süreçlerini (evlilik yaşı, biçimi, kararı vb.) ve evlilik ile ilgili değerlendirmelerini incelemek amaçlanmıştır. Araştırmanın verileri kartopu örnekleme yöntemiyle seçilen, 18 yaşından önce evliliğini gerçekleştirmiş 301 bireyden toplanmıştır. Katılımcıların evlilik süreçlerine ait betimsel bilgileri ve evlilik yaşantılarına ilişkin değerlendirmeleri frekans, yüzdelik, ortalamalar hesaplanarak elde edilmiştir. Araştırmanın sonunda çocuk damatların %94,3’ünün (f=66) kendileri gibi çocuklarla evlendiği, çocuk gelinlerin %86,2’sinin (f=199) ise yetişkin bireylerle evlendiği görülmüştür. Çocuk gelinlerin eşlerini seçme biçimi olarak ilk sırada %34,5 ile (f=83) aile önerisi gelmekteyken çocuk damatlarda ilk sırada %35,2 ile (f=25) sevdiğim kişiydi seçeneği gelmektedir. Çocuk gelinlerin evliliklerini gerçekleştirme biçimi olarak ilk sırada %49,6 (f=117) ile görücü usulü, çocuk damatlarda ise ilk sırada %37,8 (f=28) ile severek olduğu tespit edilmiştir. Çocuk damatların %55,7’sinin (f=39) evlendiklerinde kendilerini evliliğe hazır hissettikleri, çocuk gelinlerin %51,8’nin (f=118) ise kendilerini evliliğe hazır hissetmedikleri görülmüştür. Katılımcıların %48,5’i (f=146) kendilerini ebeveyn olmaya hazır hissetmemektedir. Bugün olsa aynı yaşta evlenmek istemediklerini belirten katılımcıların oranı %69’dur (f=207). Sonuçlar çocuk gelin ve damatların evlilik süreçlerinde ve evlilik ile ilgili değerlendirmelerinde farklılıklar olduğunu ortaya koymuştur.
31 August 2019 in e-International Journal of Educational Research
Bu araştırmanın amacı, üniversite öğrencilerin fonksiyonel olmayan tutumlarını çeşitli değişkenler açısından incelemektir. Genel tarama deseninin kullanıldığı bu araştırmaya 1037 üniversite öğrencisi katılmıştır. Weismann ve Beck (1978) tarafından geliştirilen, Şahin ve Şahin (1992) tarafından Türkçeye uyarlanan “Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Ölçeği” kullanılarak toplanan veriler SPSS 25 paket program ile analiz edilmiştir. Araştırma sonucunda üniversite öğrencilerin fonksiyonel olmayan tutumları arasında sınıf, yaş, yaşanılan yer, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu ve ekonomik durum değişkenlerinde anlamlı bir farklılık olmadığı buna karşın üniversite öğrencilerinden erkeklerin kadınlara göre daha yüksek düzeyde fonksiyonel olmayan tutumlara sahip olduğu, Mükemmeliyetçilik alt boyutunda otoriter ebeveyne sahip olan öğrencilerin demokratik ebeveyne sahip olan öğrencilere göre daha yüksek düzeyde fonksiyonel olmayan tutuma sahip olduğu belirlenmiştir.
30 November 2025 in Current Research in Social Sciences
This research is a quantitative study that aims to examine how gender roles and beliefs affect crying behaviour in adult individuals living in an environment where gender norms are pronounced, such as Turkey. Conducted using a descriptive survey model, the study analysed data collected through an online questionnaire. The study revealed that gender roles significantly shape crying behaviour. It was determined that crying is not only a biological response but also a behaviour culturally and socially associated with gender. The findings show that women's crying behaviour is considered more socially acceptable and tolerated, while men experience more negative social interactions when they cry. Men's crying is generally perceived as a sign of weakness, which leads to the suppression of their emotional expressions due to social pressures. Although women have more freedom to express their emotions, this sometimes leads to negative labelling. In social contexts, both genders are reluctant to cry in public, but this reluctance is more pronounced among men in the workplace and among women in social spaces. Although participants accepted crying as a universal and natural human response, they were seen to perpetuate and reproduce traditional gender stereotypes. The restrictive effect of gender norms on emotional expression can lead to socio-psychological pressure in men and, in women, to a perception of manipulation, despite this being a relatively more socially acceptable situation. The research indicates that greater awareness is needed in society regarding gender equality and freedom of emotional expression. To this end, the study presents various important recommendations, such as transforming representations in the media and introducing emotional literacy programmes in education.
30 April 2020 in İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi
Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin uyum düzeylerinin, cinsiyet, yaş, sınıf, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu, bireyin yaşamının büyük bir bölümün geçirdiği yer ve kendisini algıladığı sosyoekonomik durum değişkenleri açısından istatiksel olarak anlamlı bir fark gösterip göstermediğini incelemektir. Araştırma modeli, ilişkisel araştırma yöntemi ile tasarlanmıştır. Araştırmanın evreni Siirt Üniversitesinde 2017-2018 eğitim-öğretim yılında dört yıllık fakültelerde öğrenim gören öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi oran tabakalı örnekleme yöntemiyle seçilen 950 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın verileri Hacettepe Kişilik Envanteri (HKE) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanılmıştır. Verilerin analizi Bağımsız Örneklemler için t testi, Kruskal-Wallis testi, Tek Faktörlü Anova kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre, kız ve erkek öğrencilerin genel uyum düzeyi arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Üniversite öğrencilerinin genel uyum düzeyi, yaş grubu 26-+ ve 21-25 olanların lehine 18-20 yaş grubundakilerle anlamlı olacak şekilde farklılaşmaktadır. Üniversite öğrencilerinin genel uyum düzeyi, kendilerini algıladıkları sosyoekonomik düzey iyi ve orta olanların lehine kötü grubuyla anlamlı olacak şekilde farklılaşmaktadır. Anne eğitim düzeyi okuryazar ve lise olan üniversite öğrencilerinin genel uyum düzeyi, okuryazar olmayanlara göre anlamlı olacak şekilde yüksek bulunmuştur. Baba eğitimi düzeyine göre, üniversite öğrencilerinin genel uyum düzeyleri arasında anlamlı bir fark bulunmamıştır. Sınıf düzeyine göre, üniversite öğrencilerinin genel uyum düzeyi arasında anlamlı fark bulunmamıştır. Yaşamınızın büyük bir bölümünü geçirdiğiniz yerleşim yeri değişkenine göre, üniversite öğrencilerinin genel uyum düzeyleri arasında anlamlı fark bulunmamıştır.