Happiness, psychological hardiness, and humor (“the 3Hs”) are useful ways of assessing resilience to stress in positive psychology. The literature analyzing their confluence regarding sports is scarce. This study aims to analyze the participants’ 3H levels and the relationships between those levels and specific variables. The Psychological Hardiness Scale (Psikolojik Dayaniklilik Olcegi, PDO), the Oxford Happiness Questionnaire Short Form (OHQ-SF), and the Humor Styles Questionnaire (HSQ) were used. Students in pedagogical formation training during the 2016–2017 fall semester have participated in the study (N = 211). Significant differences were found regarding the levels of psychological hardiness in relation to gender, type of sport, and years of participation, and, in humor types regarding the variables of gender, age, residence and perceived income. There were significant differences in all instruments regarding gender. Negative relationships were found between the “aggressive humor” and “challenge” and “self-commitment” sub-dimensions of PDO, while the relationships were positive between “self-enhancing humor” and PDO and OHQ-SF, and between “affiliative humor” style and PDO and OHQ-SF. This study enhances the positive socio-psychological account in the literature by incorporating the issues of 3H and provides an understanding of particularities that may help improve the practice of relevant experts and individuals.
26 December 2018 in Ankara Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulu SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Ortaöğretim öğrencilerinin beden eğitimi ve spor (BES) dersine ilişkin tutumlarını inceleyen çalışmaların sonuçları değişkendir; araştırmalar sıklıkla belirli değişkenlere ilişkin benzer biçimde anlamlı fark bulurken farklı sonuçlar veren araştırmalar da bulunmaktadır. Bu araştırmanın amacı, lise öğrencilerinin BES dersine yönelik tutumlarının düzeylerini ve bazı değişkenler açısından bu düzeylerde anlamlı fark (α=0.05) olup olmadığını incelemektir. Tarama modeliyle gerçekleştirilen araştırmaya Balâ ilçe merkezindeki liselerde öğrenim gören toplam 466 (188 kız, 278 erkek) öğrenci katılmıştır. Bilgi formu ve “Ortaöğretim Öğrencilerinin Beden Eğitimi Dersine İlişkin Tutum Ölçeği” kullanılarak toplanan verilerin analizleri SPSS-21 ve LISREL-8.8 programlarında gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin BES dersine ilişkin tutumları “kararsıza yakın” bulunmuştur. Katılımcılardan (a) erkek öğrencilerin puanları kız öğrencilere göre, (b) Sağlık Meslek Lisesi öğrencilerinin puanları ise diğer bazı liselere göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. Ayrıca, (c) okullarındaki spor alanlarını yeterince kullanabildiğini ifade eden öğrencilerin puanları kısmen kullanabildiğini ve kullanamadığını ifade edenlere göre, (d) her zaman spor yaptığını ve fiziksel aktiviteye katıldığını belirtenlerin puanı “ara sıra”, “nadiren” ve “hiçbir zaman” cevabını verenlere göre ve (e) bir kulüpte bazen spor yapanların puanları hiç yapmadığını belirtenlere göre anlamlı düzeyde daha yüksek bulunmuştur. İlçede BES dersine ilişkin kararsıza yakın tutum düzeyleri ile bu düzeylerde daha da olumsuz puanlara sahip olan gruplar göz önünde bulundurularak uygun araştırma, uygulama ve politikaların geliştirilmesine ihtiyaç vardır.