AMAÇ: Manolya ağacı (Magnolia) ekstraktının ek besin olarak kullanılmasının memelilerde çeşitli organlar ve dokular üzerinde anti-oksidan etkiler gösterdiği çeşitli çalışmalarla gösterilmiş olmasına karşın, fizyolojik yaşlanma ile ilişkili olarak gözlenen kalp yetersizliklerinde koruyucu etkisi ile ilişkili bir çalışma mevcut değildir. Bu nedenle bu çalışmada, magnolol ve honokiol bileşenleri içeren manolya ağacı ekstratı kompleksinin (MAHO-C) yaşlı farelerin (24 aylık) yetersiz kalp fonksiyonu üzerinde pozitif etkileri olup olmadığının incelenmesi hedeflenmiştir. GEREÇ VE YÖNTEM: Bir grup yaşlı farelere (erkek BALB/c) standart fare yeminin yanı sıra MAHO-C (400 mg/kg/gün, 12 hafta boyunca oral olarak) takviyesi yapılırken, ikinci grup yaşlı fareler sadece standart yem ile beslenmiştir. Beslenme süresi bitiminde, farelerden in situ elektrokardiyogram (EKG) ölçümleri ve izole edilen kalp dokularında oksidatif stres ve antioksidan sistem parametrelerini kapsayan biyokimyasal analizler yapılmıştır. BULGULAR: MMAHO-C takviyesi alan yaşlı farelere ilişkin EKG’lerde yapılan analizlerde, takviye almamış yaşlı farelerle karşılaştırıldığında, P-dalgası süresi, QRS-kompleksi süresi ve QT-aralığı gibi önemli EKG parametrelerinde düşüşler ile kalp atım hızında artma gözlenmiş olup bu değişimlerin istatistiksel olarak anlamı düzeyde olduğu gözlenmiştir. Kalp dokusunda yapılan biyokimyasal analizler, MAHO-C takviyeli yaşlı fare kalp dokularında arilesteraz aktivitesinde ve toplam antioksidan seviyesinde istatistiksel olarak anlamlı seviyelerde artma gözlenmiştir. Ek olarak, ek takviye alan gruplarda almayanlarla karşılaştırıldığında, reaktif oksijen türlerinin (ROS) kaynağı olan mitokondriyal enzim süksinat dehidrogenazın aktivitesinde ve toplam oksidan seviyesinde oranında istatistiksel olarak azalmalar ile ATP/ADP oranında istatistiksel olarak artış gözlenmiştir. SONUÇ: Verilerimiz, MAHO-C takviyesinin fizyolojik yaşlanma ile ilişki kalp yetersizliklerinde özellikle antioksidan savunma sistemini ve mitokondriyi etkileyerek kalbin hem elektriksel ve hem de biyokimyasal özellikleri üzerinde pozitif etkiler oluşturabildiğini göstermektedir.
19 July 2019 in Biomedical Engineering / Biomedizinische Technik
The aim of this study was the quantitative evaluation of gastrointestinal cancer cell motility and 5-aminolevulinic acid (5-ALA)-induced fluorescence in vitro using mathematical morphology and structural analysis methods. The results of our study showed that MKN28 cells derived from the lymph node have the highest motility compared with AGS or HCT116 cells derived from primary tumors. Regions of single cells were characterized as most moving, and "tightly packed" cell colonies as nearly immobile. We determined the reduction of cell motility in late passage compared to early passage. Application of 5-ALA caused fluorescence in all investigated cells, and the fluorescence was different with regard to the cell type and application time. We observed higher fluorescence in MKN28 cells. Comprehensive image analysis did not reveal any statistically significant difference in fluorescence intensity between "tightly packed" cell regions, where nearly no motility was registered and loosely distributed cells, where the highest cell motility was registered. In conclusions, our study revealed that MKN28 cells derived from the lymph node have higher motility and 5-ALA-induced fluorescence than AGS or HCT116 derived from primary tumors. Moreover, image analysis based on a large amount of processed data is an important tool to study these tumor cell properties.
Purpose: This study aims to investigate and emphasize the anticancer potential of benzoic acid in breast cancer cells. Materials and Methods: MCF-7 breast cancer cells were treated with benzoic acid at concentrations ranging from 0 to 1000 µM and incubated for 24 hours. Following treatment, both the effective and cytotoxic doses of benzoic acid were determined. Using these defined concentrations, comprehensive analyses were conducted to evaluate cell viability, cell migration (wound scratch assay), and clonogenic potential (colony formation assay), in order to elucidate the anticancer effects of benzoic acid. Results: Benzoic acid BA inhibited MCF-7 cell viability, migration, and colony formation in a dose-dependent manner. Cell viability was significantly reduced at concentrations ≥31.25 µM, with an IC₅₀ of ~166 µM, and dropped below 20% at 1000 µM. BA suppressed cell migration starting at 15 µM, reaching maximal inhibition at 1000 µM. Colony formation was also markedly impaired, with higher concentrations (250–1000 µM) nearly abolishing clonogenic potential. Conclusion: Benzoic acid effectively inhibits MCF-7 cell proliferation, migration, and clonogenicity, highlighting its potential as a promising therapeutic agent against breast cancer. Future studies are warranted to elucidate the underlying molecular mechanisms of BA’s anticancer effects and to evaluate its efficacy in in vivo models.