Emine Ekici

Dr. Emine Ekici

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

8Years (2019-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
18 April 2022 in Halk Sağlığı Hemşireliği Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
EEEmine Ekici
Emine Ekici
İklim değişikliği temiz hava, güvenli içme suyu, besleyici gıda temini ve güvenli barınak gibi sağlığın temel bileşenlerini olumsuz etkileyerek insan yaşamını tehdit etmektedir. Bu derlemede küresel iklim değişikliklerinin sağlık üzerindeki etkilerine dikkat çekmek, halk sağlığı hemşirelerinin bu değişime nasıl katkı verebileceğini irdelemek amaçlanmıştır. İklim değişikliğinin 2030 ve 2050 yılları arasında yetersiz beslenme, sıtma, diyare ve sıcaklık artışlarından dolayı yılda yaklaşık 250.000 ek ölüme neden olması beklenmektedir. İklim değişikliğinin olumsuz sağlık etkilerinden zayıf sağlık altyapısına sahip, iklim değişikliği ile mücadelede gerekli önlemleri yeterince almayan gelişmekte olan ülkeler, büyük kentlerde ve dağlık ve kutup bölgelerinde yaşayan insanlar daha fazla etkilenecektir. İklim değişiklerinden öncelikli olarak çocuklar, yaşlılar, yoksullar ve azınlıklar, işçiler, immün sistemi baskılanmış bireyler etkilenmektedir. Ulaşımın iyileştirilmesi, gıda ve enerji kullanımının düzenlenmesi, sera gazı emisyonlarının ve özellikle hava kirliliğinin azaltılması iklim değişikliği ile mücadelede öncelikli alanlardır. Bu mücadelede tüm sektörlerin rolü olmakla birlikte sağlık çalışanları ve özellikle hemşirelerin görevleri vardır. Özellikle halk sağlığı hemşireleri yerel ve bölgesel düzeyde iklim değişikliklerine uyum çalışmalarında ve iklim değişikliklerinin beklenen sağlık etkileriyle başa çıkmada hayati rol oynayabilirler. Uluslararası Hemşireler Birliğine (ICN) göre hemşireler hem ulusal hem bireysel düzeyde iklim değişikliğinin etkilerinin azaltılmasında rol almalıdırlar. Ulusal düzeyde sürdürülebilir uygulamalar ve çevre politikalarının belirlenmesinde, bireysel düzeyde çalıştıkları kurumlarda atık yönetimi uygulamaları, sağlıklı yaşam biçimi davranışları, iklim değişikliğinin etkilerinin farkındalığı ve mücadele için öncelikle kendilerini, daha sonra bireyleri, aileleri ve toplumu eğitmelidirler.

16 March 2022 in Turkish Journal of Pediatric Disease
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
ÇKÇiğdem Kuloglu
Çiğdem Kuloglu
EEEmine Ekici
Emine Ekici
Amaç: Bu araştırma 0-12 yaş aralığında çocuğu olan ebeveynlerin akılcı ilaç kullanımı tutumlarını belirlemek ve ebeveynlerin akılcı ilaç kullanım tutumlarını etkileyen tanıtıcı özelliklerini incelemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma kesitsel-tanımlayıcı tipte olup, araştırma örneklemini İstanbul’ da bir devlet ilkokulunda eğitim görmekte olan çocukların ebeveynleri (n=719) oluşturdu. Araştırmanın verileri Tanıtıcı Özellikler Formu ve Akılcı İlaç Kullanımına Yönelik Ebeveyn Tutum Ölçeği (AİKYETÖ) kullanılarak toplandı. Bulgular: Ebeveynlerin AİKYETÖ puan ortalaması 174.96±17.77, doğru ve bilinçli ilaç kullanım puan ortalaması 132.36±14.35, etkili ve güvenli ilaç kullanım puan ortalaması 42.59±8.20 olarak bulundu. Ebeveynlerin uzun süre yaşadığı yer, aile tipleri, gelir durumları, eğitim durumları, çocuk sayıları, çocuklarının yaşları, çocuk cinsiyetleri, hastalık durumlarında başvurdukları yer ve reçetesiz ilaç kullanma durumları ile AİKYETÖ puan ortalamaları arasında anlamlı fark olduğu bulundu (p<0.05). Ebeveynlerin en uzun süre yaşanılan yer, aile tipleri, gelir durumları, eğitim durumları, çocuk sayıları, çocuklarının yaşları, çocuk cinsiyetleri, hastalık durumlarında başvurdukları yer durumlarına göre doğru ve bilinçli ilaç kullanımı alt ölçeği puan ortalamaları arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu bulundu (p<0.05). Ebeveynlerin çocuk sayıları, hastalık durumlarında başvurdukları yer ve reçetesiz ilaç kullanma durumlarının etkili ve güvenli ilaç kullanımı alt ölçeği puan ortalamaları arasında anlamlı fark olduğu bulundu (p<0.05). Sonuç: Ebeveynlerin akılcı ilaç kullanımı tutum puanlarının yüksek olduğu söylenebilir. Ancak çocuk sayısı fazla olan, yenidoğan çocuğu olan, kız çocuğa sahip olan, reçetesiz ilaç kullanan, geliri az olan, geniş ailede yaşayan, en uzun yaşadığı yer ilçe ve köy olan ebeveynlerin AİKYETÖ puan ortalamaları düşük bulunduğundan, akılcı ilaç kullanımı konusunda planlanacak eğitim programlarında bu durumun dikkate alınması önerilir.

31 December 2019 in Online Türk Sağlık Bilimleri Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EEEmine Ekici
Emine Ekici
MÇMerve Yeti̇m Çolak
Merve Yeti̇m Çolak
EÇEzgi Hasret KOZAN ÇIKIRIKÇI
Ezgi Hasret KOZAN ÇIKIRIKÇI
Bu çalışma huzurevinde yaşayan yaşlıların beslenme durumları ve günlük yaşam aktivitelerinin belirlenmesi amacıyla yapılmıştır. Tanımlayıcı tipte yürütülen araştırmanın evrenini İstanbul Anadolu Yakasında bulunan üç özel huzurevinde yaşayan yaşlılar oluşturmuştur. Evrenin tümü örnekleme alınarak, çalışmaya katılmayı kabul eden bireylerden veri toplanmış, literatüre göre Mini Nutrisyonel Değerlendirme Testinin (MNA) uygulanmayacağı konfüzyon, ileri demansı olan hastalar, kooperasyon kurulamayan hastalar, inme sonrası afazik olan hastalar, akut hastalık durumları (pnömoni), PEG’li hastalar çalışmaya dahil edilmemiştir. Araştırmanın verileri etik kurul onayı ve kurum izni alındıktan sonra Şubat-Mart 2018 tarihleri arasında toplanmıştır. Veriler, 18 sorudan oluşan anket formu, Mini Nutrisyonel Değerlendirme Testi ve KATZ Günlük Yaşam Aktiviteleri Ölçeği (GYA) ile toplanmıştır. Veriler, tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U, Kruskal Wallis Varyans analizi ve Ki-Kare testi ile değerlendirilmiştir. Yaşlıların yaş ortalaması 78,20±1,20, %58,8’i kadındır. MNA’ya göre yaşlıların %63’ünün malnütrisyon açısından riskli, % 9,6’sının malnütrisyon olduğu, %27,4’ünün ise beslenme sorununun olmadığı bulunmuştur. Kronik hastalık, ana öğünü atlama, çiğneme/yutma güçlüğü ile malnütrisyon riski arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0,05) Ara öğün sayısı ortalaması ile MNA puan ortalaması arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark tespit edilmiştir (p<0,05). Ara öğün sayısı azaldıkça malnütrisyon riskinin arttığı bulunmuştur. GYA’ya göre yaşlıların %84’ü bağımsız, %23,3’ü kısmen bağımlı, % 2,7’si bağımlıdır. Düzenli fiziksel aktivite yapanlarla bağımsız olan yaşlılar arasındaki ilişki istatistiksel olarak anlamlıdır (p<0,05). MNA ile GYA arasındaki ilişkinin istatistiksel olarak anlamlı olduğu bulundu (p<0,05). MNA’ya göre beslenme sorunu olmayan yaşlıların %95’inin bağımsız olduğu tespit edilmiştir.

2 October 2025 in Scientific Reports
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EEEmine Ekici
Emine Ekici
FAFüsun Afşar
Füsun Afşar
FOFatih Ozdag
Fatih Ozdag
Self-care is known to have the ability to lessen the frequency and intensity of chronic migraines, thereby enhancing the patient’s functional ability and quality of life. No scale has been found in the literature to assess self-care in chronic migraine patients. This study was carried out as an initial investigation of a scale that would be created to evaluate migraine sufferers’ self-care. 156 migraine-diagnosed patients who applied to the neurology outpatient clinic between March and June 2024 and met the sampling criteria participated in this methodological study. The research data were obtained using the Personal Information Form and the Migraine Self-Care Scale. Migraine self-care measurements were tested by performing validity and reliability analyses. Exploratory factor analysis, confirmatory factor analysis, and the content validity index were used to analyze the data’s validity. Reliability analysis was performed using Pearson’s product-moment correlation and Cronbach’s alpha reliability coefficient. The Migraine Self-Care Scale adapted for individuals diagnosed with migraine has a three-dimensional structure consisting of 14 items. To evaluate the stability of the scale over time, test-retest measurements were made at least two weeks apart, and there was no variation in the average scores. (p > .05). The construct validity of the Migraine Self-Care Scale was confirmed with an adjusted goodness-of-fit index (AGFI) > 0.85 and a comparative fit index (CFI) > 0.92. The content validity index of each item was 99%. The adjusted item-total correlations of the scale ranged from 0.347 to 0.599. The internal consistency Cronbach’s alpha value was found to be 0.780. The scale has a minimum possible value of 14 and a maximum possible value of 56. This study has shown that the Migraine Self-Care Scale is valid and reliable. It might be claimed that migraine sufferers’ self-care increases in tandem with their scale score. It can be used as a measurement tool to determine the self-care of migraine patients.

13 September 2023 in Milli Eğitim Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
EEEmine Ekici
Emine Ekici
HİHatice İKİIŞIK
Hatice İKİIŞIK
RDRıdvan Doğan
Rıdvan Doğan
Bu çalışmada ilköğretim öğrencileri (1,2,3,4. sınıf) ailelerinin beslenme ve fiziksel aktivite çevresini tanımlamak amaçlanmıştır. Çalışma 2020 yılı Haziran ayında, İstanbul’un bir ilçesinde, 1108 öğrenci bulunan bir ilköğretim okulunda, etik kurul ve kurum izni alındıktan sonra yapılmıştır. Tüm velilere anket gönderilmiş ve 485 kişiye ulaşılmıştır. Veriler sosyodemografik özellikleri belirlemeye yönelik sorular ve Türkçeye Uyarlanmış Aile Beslenme ve Fiziksel Aktivite Tarama Ölçeği (ABFA-TR) ile toplanmıştır. ABFA-TR ölçeğinden alınan puanlarla çocukların beden kitle indeksi (BKİ) ve bazı sosyodemografik değişkenler arasındaki ilişkiler, verinin yapısı ve dağılımına göre uygun varyans analizi modeli veya korelasyon analizi ile incelenmiştir. Çalışmaya katılan çocukların yaş ortalaması 7,12±1,23’dir. Çocukların %30,9’u 2. sınıf öğrencisi ve yarısı (%49,3) kızdır. Annelerin %34,6’sı lise mezunu ve %81,6’sı çalışmıyorken; babaların %35,3’ü lise mezunu ve %94,4’ü çalışıyordur. Çalışmaya katılan annelerin %50,2’si babaların ise %70,7^si fazla kilolu/obezdir.. Öğrencilerde ise bu oran %37,1dir. Babanın BKİ değeri ile çocukların persentilleri arasında yapılan çoklu uyum analizine göre normal BKİ değerine sahip babaların normal kiloda çocuklarının olduğu, fazla kilolu ve obez babaların fazla kilolu ve obez çocukları olduğu görüldü (χ2=18,014, p=0,006). ABFA ölçeği toplam puan ortalaması ise 59,12±6,34 olarak bulundu. Aileler en düşük puan ortalamasını Çocuk Aktivitesi (4,46±1,38), en yüksek puan ortalamalarını ise Uyku rutini (6,97±1,23), Yiyecek seçimi (6,80±1,05) ve Aile öğünleri (6,71±1,46) alt boyutlarından aldı. Annenin eğitim durumu, çalışma durumu, babanın eğitim durumu ve gelir durumu ile ABFA –TR puan ortalamaları arasında anlamlı farklılıklar bulundu (p<0,05) ). Çalışmanın sonuçlarına göre ilköğretim öğrencilerine yönelik obezojenik sağlık davranışlarını değiştirme amaçlı müdahale çalışmaları yapılması önerilir.

25 March 2024 in Ordu Üniversitesi Hemşirelik Çalışmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
FDFatma Demi̇rkaya
Fatma Demi̇rkaya
EEEmine Ekici
Emine Ekici
Amaç: Bu araştırma COVID-19 pandemisi sırasında hemşirelerin fiziksel ve mental sağlık durumlarını incelemek ve fiziksel ve mental sağlık durumları ile tanıtıcı ve mesleki özellikleri arasında fark olup olmadığını belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Bu tanımlayıcı ve kesitsel araştırmanın evrenini İstanbul’ da bulunan bir eğitim ve araştırma, iki şehir ve bir devlet hastanesinde çalışan hemşireler (N=1300) oluşturmuştur. Gelişigüzel örnekleme ile ulaşılan 350 hemşire örneklemi oluşturmuştur. Veriler Tanıtıcı Bilgi Formu ve Kısa Form-36 (KF-36) Sorgulama Formu ile toplanmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin büyük çoğunluğunun kadın ve 18-28 yaş aralığında olduğu, fiziksel ve mental sağlık durumlarının kötü olduğu, bir önceki yıla göre sağlık durumunda algılanan değişikliğin kötü, cinsiyet, medeni durum, çocuk sahibi olma ve eğitim durumunun, fiziksel ve mental sağlık üzerinde etkili olduğu bulundu. Sonuç: COVID-19 pandemi sürecinde kesin tedavisi olmayan bir virüs ile mücadele etmek sağlık çalışanlarında, özellikle de hastalar ile daha yakın temasta olan ve uzun süre vakit geçiren hemşirelerin fiziksel ve mental sağlığını etkilemiştir. Büyük çoğunluğu çalışma hayatında henüz çok yeni olan hemşirelerin fiziksel ve mental sağlık durumlarının kötü olması hemşirelerin fiziksel ve mental sağlığını geliştirmeye yönelik gerekli düzenlemelerin ve girişimlerin yapılması gerektiğini ortaya koymaktadır.