To investigate the effects of long-term mask use on temporomandibular pain, headache, and fatigue during the COVID-19 pandemic period via a survey.The survey was sent online, and symptoms associate...
30 April 2022 in Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi
Bu çalışmanın amacı, geleneksel okçuluk eğitimi alan bireylerde stabilizasyon egzersizlerinin core kas fonksiyonları ve denge üzerine olan etkilerinin karşılaştırılmasıdır. Çalışma 18 yaş üstü, düzenli egzersiz yapmayan, kardiyovasküler problemi ve son 6 ayda ortopedik yaralanma hikayesi olmayan 15 gönüllü birey üzerinde yapıldı. Bu randomize kontrollü çalışmaya katılan bireyler, egzersiz ve kontrol grubu olarak rastgele iki gruba ayrıldı. Egzersiz grubuna (n=9) 7 hafta boyunca, haftada 1 defa okçuluk eğitimi ve 2 defa core stabilizasyon egzersiz programı verilirken; kontrol grubu (n=6) haftada 1 defa yalnızca okçuluk eğitimi aldı. Statik denge için tek ayak üzerinde durma testi kullanıldı. Core kaslarının statik enduransı, McGill protokolü, fonksiyonel kuvveti sit-ups ve modifiye push-ups testleri; transversus abdominus ve multifidus kaslarının (TrA+Mul) kuvvet ve enduransları basınçlı biofeedback cihazı ile değerlendirildi. Değerlendirmeler, eğitimlere başlamadan önce ve 7 hafta eğitim verildikten sonra olmak üzere toplamda iki defa yapıldı. Egzersiz grubunda, sağ ve sol lateral köprü enduransı ile TrA+Mul kuvvetlerinde grup içi anlamlı artışlar olduğu görüldü (p
Amaç: Bu çalışmanın amacı, tek taraflı transtibial amputelerde gövde ve diz pozisyon hislerinin, yürüyüş parametreleri ve denge ile olan ilişkisinin incelenmesidir. Yöntem: Bu kesitsel çalışmaya, tek taraflı transtibial amputasyon geçirmiş ve bağımsız yürüyebilen 18-65 yaş arası bireyler dahil edildi. Katılımcıların gövde ve diz pozisyon hisleri digital bir inklinometre ile, yürüyüşlerine ait zaman-mesafe parametreleri ve pelvik hareketlerine ait değişkenler yürüyüş sensörü ile, dinamik dengeleri ise 4 kare adım testi ile değerlendirildi. Bulgular: Çalışmaya katılan bireylerin (22 E, 3 K) ortalama yaşları 43.32±13.75 yıl olarak kaydedildi. Katılımcıların ampute ve ampute olmayan diz pozisyon hislerinin arasında istatistiksel açıdan anlamlı fark bulundu. Ampute taraf diz eklem pozisyon hissi mutlak hatası ile ampute taraf pelvik internal/eksternal rotasyonu ve ampute olmayan taraf pelvik internal/eksternal rotasyonu arasında negatif yönde orta dereceli korelasyon; ve gövde pozisyon hissi ile ampute taraf posterior pelvik tilt ve kadans arasında pozitif yönde orta derecede korelasyon, gövde pozisyon hissi ile ampute taraf pelvik eksternal rotasyon ve ampute olmayan taraf pelvik internal rotasyon arasında negatif yönde orta derecede korelasyon bulundu. Sonuç: Ampute diz ve gövde pozisyon hissi ile yürüyüş parametreleri arasında ilişki tespit edildi. Bu ilişki yürüyüş deviasyonlarına, alt ekstremite ve gövdeye ait yapıların zorlanmasına ve bu yapılarda yaralanma riskinin ortaya çıkmasına neden olabilir. Ampute rehabilitasyon programlarına gövde ve diz eklem pozisyon hislerinin geliştirilmesine yönelik egzersizlerin eklenmesi bu riskleri azaltabilir.
Kendini savunma ve bir saldırı sporu olarak tanımlanan eskrimde, lunge hareketi en sık kullanılan atak türüdür. Lunge hareketi, arka tarafta kalan alt ekstremitenin patlayıcı gücü ile ön taraftaki alt ekstremitenin ileri hareketi ile gerçekleştirilir. Eskrimde sporcunun yaşı ve dominant tarafı, biyomekanik, teknik, algısal ve psikomotor özellikler gibi pek çok faktörün performansı etkilediği bilinmektedir. Lunge hareketinde ise sporcunun başlangıç pozisyonu, ayak pozisyonu, alt ekstremite kas gücü, hareket esnasında gravite merkezinin yer değişimi gibi faktörler lunge hızı ve uzunluğunu değiştirerek spor performansı üzerine etki etmektedir. Eskrimde atağın doğru bir teknik ile gerçekleştirilmesi etkili patlayıcı güç, gravite merkezinin hızlanma mesafesi ve horizontal pik hızda iyileşme sağlamaktadır. Eskrimde performansı etkileyen biyomekanik faktörlerin incelenmesi, alt ekstremite yaralanmalarına neden olan faktörlerin anlaşılması, azaltılması ve uygun rehabilitasyon programlarının geliştirilmesi için son derece önemlidir. Bu çalışmanın amacı, eskrim sporcularının lunge hareketi esnasındaki alt ekstremite biyomekaniğinde meydana gelen değişimler ile ilgili ayrıntılı bir tarama yaparak elde edilen bilgileri derlemek ve literatüre katkı sağlamaktır.
29 April 2022 in Journal of Exercise Therapy and Rehabilitation
Amaç: Bu çalışmanın amacı COVID-19 salgın sürecinin, bedensel engelli sporcuların ve engeli olmayan sporcuların fiziksel aktivite düzeyleri, uyku kalitesi, anksiyete, depresyon ve stres düzeyleri üzerine etkilerini araştırmaktı.Yöntem: Çalışma, çevrimiçi anket olarak gerçekleştirildi. Sporcuların fiziksel aktiviteleri ve sosyo-demografik bilgileri kaydedildikten sonra Pittsburgh Uyku Kalitesi Anketi kullanılarak uyku kaliteleri, Yaygın Anksiyete Bozukluğu Anketi ile anksiyete durumları, Epidemiyolojik Araştırmalar Merkezi Depresyon Ölçeği ile depresyon durumları ve Algılanan Stres Ölçeği ile algılanan stres düzeyleri değerlendirildi. Çalışmaya 18 yaş üstü Türkiye Gençlik Spor Bakanlığı’na bağlı kulüplere kayıtlı 32 engeli olmayan sporcu ve Türkiye Bedensel Engelli Spor Federasyonu’na bağlı 73 bedensel engelli sporcu dahil edildi. Anket sorularından en az birini yanıtlamayan sporcular çalışmadan dışlandı.Bulgular: Gruplar arasında COVID-19 görülme oranı, uyku kalitesi, anksiyete ve depresyon düzeyleri arasında anlamlı bir fark görülmedi (p>0,05). Grupların yaş, spordaki yaşı, eğitim düzeyleri, profesyonellik düzeyleri, evde yapılan egzersizler hakkındaki düşünceleri ve algılanan stres düzeyleri açısından gruplar arasında anlamlı bir fark olduğu görüldü (p<0,05).Sonuç: Pandemi sürecinde bedensel engelli ve engeli olmayan sporcuların uyku kalitesi, anksiyete ve depresyon düzeylerinin birbirine benzerlik gösterdiği görülmüştür. Pandeminin ilerleyen dönemlerinde ve pandemi sonrasında daha fazla sayıda sporcu yeniden değerlendirilerek, bireysel ve takım halinde yarışan sporcular da karşılaştırılabilir.
1 January 2025 in Turkiye Klinikleri Journal of Health Sciences
Objective: To compare the effects of different types of virtual reality training (VRT) given in conjunction with conventional exercises on the spatiotemporal parameters (STP) of gait and balance in individuals with dementia. Material and Methods: This study was designed as a nonrandomized controlled study. Thirty participants were divided into VRT1 (Xbox 360 Kinect®+exercise), VRT2 (ALDA Balance Gear®+exercise), and control groups (exercise only). All 3 groups underwent training on a biweekly basis for a period of 6 weeks. The study employed the BTS G-Walk® to evaluate the STP of the gait, while the Berg Balance Scale and the Time Up and Go Test were utilized to assess the participant's balance. Results: There were no significant differences between the groups following the intervention (p>0.05). Significant intragroup improvements were observed in gait speed, and gait cycle time in both VRT1 and VRT2 groups (p<0.05). Conclusion: As a result, no statistically significant differences were found between the groups. Moreover, different VRTs were not statistically superior to each other in individuals with dementia. Considering our findings, although there were small differences between the virtual reality groups, it was found that there were positive within-group improvements on speed and gait cycle duration in both virtual reality groups. In this context, VRT can be considered clinically useful in improving gait in individuals with dementia. However, long-term and comprehensive studies are needed to determine the effects of VRT on gait and balance in this patient group.