Doğuştan ya da sonradan ortaya çıkabilen engellilik durumu insanın sosyal yaşantısını önemli ölçüde olumsuz yönde etkileyen bir durumdur. Engelli bireylerin önündeki bu engelin genellikle çevrenin tutumlarına bağlı olduğu kabul edilmektedir. Sosyal çevrenin bir parçası olan eğitim kurumlarında görev yapan çocuk gelişimi programı öğrencilerinin engelli bireylere yönelik tutumları önem arz etmektedir. Bu nedenle bu çalışmada çocuk gelişimi programı öğrencilerinin engellilere yönelik tutum düzeyleri, bu tutumlarının sınıf, lise mezuniyet türü, özel eğitim dersi alma değişkenlerine göre değişiklik gösterip göstermediği, öğrencilerin engellilere yönelik tutumları ile iletişim becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi amaçlanmıştır. Bu araştırmada ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada veri toplamak amacı ile araştırmacılar tarafından hazırlanan kişisel bilgi formu, “Engellilere Yönelik Çok Boyutlu Tutum Ölçeği” ve “İletişim Becerileri Ölçeği – Yetişkin Formu” kullanılmıştır. Verilerin analizinde bağımsız örneklem t testi ve tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Bu araştırmanın sonucunda öğrencilerin düşüncelerinin olumlu olduğu, duygu ve davranışlarının ise olumsuz olduğu, sınıf düzeyinde tutumlarının değişmediği, meslek lisesi mezunlarının ve özel eğitim dersi alan öğrencilerin tutumlarının daha olumlu olduğu ortaya çıkmıştır.

Introduction: Special education policy is based upon integration in Türkiye. Hence, the professional competencies of teachers working with hearing-impaired students in the field of hearing impairments have a prominent role in this policy. This study aims to identify the teacher needs for the teacher competency training program in hearing impairments to be developed for teachers of hearing-impaired students. Method: Qualitative research design was adopted in this study, and the data were collected by semi-structured interview on the professional knowledge and skills teachers need while teaching hearing-impaired students at different levels (primary, secondary, and high school) in the central districts of Sakarya. The data were analyzed by content analysis. Findings: Through the data, the main themes of knowledge about the hearing impaired, communication models and hearing aids, teaching methods and techniques, and academic and professional skills were unfolded. Discussion: In the literature, there are many studies that reveal the necessity and importance of needs analysis in studies to determine and develop teacher competencies and research results that are consistent with the findings of this study. Conclusion and Suggestions: As a result of this research, what teachers with hearing-impaired students state about the education of hearing impaired are as follows: Definitions, classification and developmental characteristics of hearing-impaired children, diagnosis and evaluation processes, educational approaches and program adaptation, individualized education program (IEP) development and implementation, material preparation and educational environments using technology, communication models, hearing aids and assistive technologies, environment adaptation and effective classroom management. In addition, it was found that teachers neither have sufficient knowledge about family education nor find themselves sufficient in issues regarding hearing-impaired students, so they wanted to receive training. Based on the study results, suggestions, such as supporting teachers with pre-service and in-service training and providing them with expert support, were made.

Bu araştırmanın amacı Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinde sunulan destek eğitim süreçlerine yönelik özel eğitim öğretmenlerinin görüşlerinin incelenmesidir. Nitel araştırma desenlerinden fenomenolojik desen ile desenlenen bu araştırmada katılımcılara ulaşmak adına ölçüt örnekleme yöntemi tercih edilmiş ve bunun sonucunda yedi özel eğitim öğretmenine ulaşılmıştır. Araştırmanın verileri yarı-yapılandırılmış görüşme formu aracılığı ile toplanmış ve elde edilen veriler içerik analizine göre analiz edilmiştir. Araştırmanın sonucunda Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerindeki destek eğitim süreçleri ile ilgili çeşitli sorunlar olduğu görülmüştür. Destek eğitim sürecinde haftalık eğitim süresinin yeterliliğine ilişkin görüşler belirtilmiştir. Bireyselleştirilmiş eğitim programlarının öğrenciler için uygun olmadığı vurgulanmıştır. Ayrıca bu merkezlerde ciddi anlamda materyal eksikliği olduğu da belirtilmiştir. Öğretmenler mesleki becerilerinin geliştirilmesine yönelik desteğe ihtiyaç duydukları konuları ifade etmişlerdir. Öğretmenler destek eğitim sunmakta olan Özel Eğitim ve Rehabilitasyon Merkezlerinin eğitim niteliğinin arttırılmasına ve bu merkezlerde çalışmaya yeni başlayacak olan öğretmenlere yönelik önerilerde bulunmuşlardır.

This study aimed to determine the metaphors preschool and special education teachers developed about autism. In this study, the researchers used the phenomenology design, one of the qualitative research designs. While determining the study group of the research, the convenience sampling method, one of the purposeful sampling methods, was used. The study group consisted of 90 teachers who volunteered to participate. The data were collected with the metaphor pattern prepared as “Autism is like …………. Because it is like …….” metaphor mold was used to collect the data. The data were analyzed using the content analysis technique. The metaphors teachers use provide important information about their attitudes toward ASD and their pedagogical strategies. The results of this study show that both groups of teachers have different approaches to the education and development of children with autism. Findings reveal significant differences in attitudes and educational strategies, showing that special education teachers often view ASD as a process of discovery, while preschool teachers express hope and some uncertainty.

Bu araştırmada okul öncesi dönemde işitme yetersizliği olan çocukların erken okuryazarlık becerilerinin desteklenmesinde özel eğitim ve okul öncesi öğretmenlerinin kullandıkları materyallerin değerlendirilmesi amaçlanmaktadır. Araştırma nitel araştırma olarak desenlenmiş ve doküman incelemesi yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın verilerini 5 özel eğitim, 5 okulöncesi öğretmenin erken okuryazarlık çalışma ve etkinliklerinde kullandıkları materyaller oluşturmaktadır. Bu araştırma kapsamında 4 sıralama kartı, 1 tek kart, 3 kitap, 5 çalışma kâğıdı ve 11 diğer materyal olmak üzere toplam 24 materyal incelenmiştir. Verilerin analizi araştırmacılar tarafından hazırlanan kontrol listesiyle yapılmıştır. Araştırma bulgularına dayalı olarak öğretmenlerin kullandıkları materyallerin çeşitli açılardan erken okuryazarlık becerilerine katkı sağlasalar da tür, çeşitlilik ve zenginlik açısından sınırlı olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu araştırmanın amacı okul öncesi dönemde işitme yetersizliği olan çocukların erken okuryazarlık becerilerinin geliştirilmesindeki uygulamaları incelemektir. Araştırma durum çalışması olarak desenlenmiş, veriler yarı yapılandırılmış görüşme ve gözlem formu kullanılarak toplanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu 8 okul öncesi, 8 özel eğitim öğretmeni oluşturmaktadır. Veriler tümevarımsal bir yaklaşımla içerik analizi yöntemi kullanılarak analiz edilmiştir. Sonuç olarak araştırmaya katılan öğretmenler erken okuryazarlığı tanımlarken ilkokula hazırlanmaya odaklanmışlardır. Öğretmenler erken okuryazarlığın gelişimi için önkoşul bilgi, beceri ve yaşantılara sahip olunması gerektiğini vurgulamışlardır. İşitme yetersizliği olan çocuklara erken okuryazarlık becerilerinin geliştirilmesi etkinliklerinde öğretmenlerin daha çok kitapları kullanarak etkileşimli kitap okuma yaptıkları sonucuna ulaşılmıştır. Çalışmanın sonuçları alanyazın doğrultusunda tartışılarak işitme yetersizliği olan çocuklarının erken okuryazarlık becerileri ile ilgili farkındalık çalışmalarının yapılması, bu çocukların erken cihazlandırılması için ailelere yönelik biliçlendirilme çalışmalarının yapılması ve ileriki araştırmalara yönelik önerilerde bulunulmuştur.