Cinsel sağlık kavramı; cinselliğe ve cinsel ilişkilere olumlu ve saygılı bir yaklaşımın yanında zorlama, ayrımcılık ve şiddetten uzak şekilde zevkli ve güvenli cinsel deneyimler yaşamayı içermektedir. Cinsel yolla bulaşan hastalık (CYBH) tanınabilir bir hastalık durumunu ifade etmektedir ve farklı ve çok sayıda mantar, virüs, bakteri ve parazit sebebiyle oluşmaktadır. CYBH’lar akut veya kronik olabilmekte, morbidite ve hatta mortaliteye neden olabilmektedirler. Klinikte değişik özellikler gösteren lezyonlar ortaya çıkabilmektedir. Döküntü ve ülserler, vajinal veya üretral akıntı, alt idrar yolu enfeksiyonu belirtileri, inguinal ve skrotal şişlik ve ağrı, alt abdominal ağrı ve pelvik inflamatuar hastalık, neonatal göz enfeksiyonları oluşabilmektedir. En bilinen bulaş yolu korunmasız cinsel ilişkidir. Gebelikte anneden bebeğe geçebilmekte, kan ürünleri transfüzyonuyla ve bu ürünlerle temasla bulaşabilmektedir. Cinsel yolla bulaşan otuzun üzerinde bakteri, virüs ve parazit mevcuttur. Tedavi edilebilir dört enfeksiyon (klamidya, gonore, sifiliz ve trikomonas) ve tedavi edilebilir fakat tamamen iyileşmeyen, çoğunlukla kronikleşen dört enfeksiyon hepatit B (HBV), herpes simpleks virüsü (HSV), human immunodeficiency virüs (HIV) ve human papilloma virüs (HPV) en sık görülen CYBH’lardır. Kültür çoğunda tanıda altın standarttır. Bir kısmında tanı klinik kriterlerle, dokudaki/lezyondaki eksudanın direkt mikroskobik incelemesiyle, nükleik asit amplifikasyon testleriyle ve serolojik testlerle konulmaktadır. Tedavideki amaçlar; patojenlerin elimine edilmesi, lezyonların ve semptomların ortadan kaldırılması, bulaştırıcılığın ve tekrarlayan enfeksiyon riskinin azaltılmasıyla geç komplikasyonların engellenmesidir. Etkili antimikrobiyal tedavi, gerektiğinde eş tedavisi ve hastalığın uygun şekilde yönetilmesi kür için önemlidir. CYBH’ları önlemek için kişilere ve sağlık çalışanlarına görevler düşmektedir. Bu derlemede CYBH’lar güncel literatür bilgisi eşliğinde ele alınmış ve etiyolojileri, tedavileri ve korunma yollar hakkında bilgi verilmiştir.

Sifilis, Treponema pallidum cinsi spiroketlerin etken olduğu, deri döküntüsü, ağrısız genital ülser, lenfadenopati, mukokutanöz lezyonlar gibi pek çok farklı klinik durumla karşımıza çıkabilen cinsel yolla bulaşan bir enfeksiyondur. Kendiliğinden iyileşebilen ve yıllarca asemptomatik seyreden olgular hastalığın yayılmasına neden olabilir. Günümüzde hastalık epidemiyolojisindeki değişimler nedeniyle ileri yaşlarda da sifilis vakaları bildirilmektedir. Aile hekimliği, tıp disiplinleri arasında ayrışmamış hasta ile en sık karşılaşılan bölümlerdendir. Bu makalede, aile sağlığı merkezine genital bölgede yara, sol kasıkta şişlik ve ağrı şikayetiyle gelen bir hastaya aile hekimi tarafından sifilis teşhisinin konulması ve tedavisinin yapılması sürecini ve düşük prevalans hekimliği ve ayrışmamış hasta yaklaşımının birinci basamaktaki önemini dile getirmeyi amaçladık.

AMAÇ: Çalışma meslek yüksekokulu sağlık bakım hizmetleri bölümünde öğrenimini sürdüren bakım teknikeri öğrencilerinin yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumlarını ve bunu etkileyen sosyodemografik değişkenler arasındaki ilişki düzeylerini belirlemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. mi ve hemoglobin varyantlarının sıklığını değerlendirmektir.GEREÇ VE YÖNTEM: Tanımlayıcı türde planlanan araştırma 15 Nisan-15 Temmuz 2023 tarihleri arasında Çerkeş Meslek Yüksekokulunda öğrenim gören toplam 221 bakım teknikeri öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Veri toplama aracı olarak; kişisel bilgi formu anketi ile Yaşlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği (YATÖ) kullanılmıştır. İstatistiksel karşılaştırmalarda Mann Whitney U testleri, t-testleri ve ANOVA testleri ile yapılmıştır. Verilerin istatistiksel anlamlılığı p<0,05 düzeyinde değerlendirilmiştir.BULGULAR: Öğrencilerin sosyodemografik özelliklerinin (cinsiyet, bölüm, sınıf, 65 yaş ve üstü birey ile birlikte yaşama durumu) ölçeğin toplam puanında anlamlı bir fark ortaya çıkardığı belirlenmiştir (p0,05). Öğrencilerin yaşlı ayrımcılığı tutum ölçeği toplam puan ortalaması 69,31±9,61 olarak belirlenmiştir.SONUÇ: Öğrencilerin yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumlarının ortalama düzeyin üzerinde ve olumlu olduğu belirlenmiştir. Yaşlı bireylerle birlikte düzenlenen sosyal aktivite ve etkinlikler yaşlı ayrımcılığına yönelik tutumlara olumlu katkı sağlayabilir.

This study aim was designed as an analytical cross-sectional study to assess the prevalence of frailty in patients aged 65 years and older with cardiovascular disease and to investigate its relationship with quality of life. The population consisted of a State Hospital Cardiology patients, and the sample consisted of 255 patients, who were calculated according to the incidence of the event (frequency of frailty) (25%) at the 95% confidence interval. Data were collected face to face by interview method between 25.07.2019-01.04.2020. In this study, frailty was observed in 30.9% of cardiovascular patients aged 65 and older. Frailty is mostly seen in illiterate people, women, single people, those who state that their income does not meet their expenses, and those who live alone, and there is a statistically significant difference between them (p≤ 0.05). A statistically significant relationship was found between frailty and factors such as the number of comorbidities, fall history in the past year, frequency of hospitalizations, and the number of medications taken within the last year in patients with cardiovascular disease. This study identified a negative correlation between the total score of the quality of life scale, its sub-dimension scores, and frailty (r=-0.414:p=0.000). Additionally, it was observed that patients with cardiovascular frailty experience a lower quality of life. In our study the frequency of frailty due to sociocultural factors is high in elderly individuals living alone with cardiovascular disease.

Toplumun sağlığı ve devamlılığı için en önemli unsurlardan biri de ana çocuk sağlığıdır ve bu durumu olumsuz şekilde etkileyen pek çok faktör vardır; bağışıklama konusundaki aksaklıklar, göç, doğal afetler, salgınlar gibi konular bunlardan bazılarıdır. Anne ve çocukların yaşamları süresince tüm gereksinimleri bütüncül bakış açısıyla ele alınmalı ve desteklenmelidir.

We examined whether case classification in notifiable disease records varies by disease, level of care, and year, and how restricting analyses to confirmed-case records changes the distribution of notifications. Using surveillance records from Afyonkarahisar, Türkiye (January 2017–June 2024), we analyzed 13,806 notifications covering 42 diagnoses, excluding potential rabies exposures and Group D notifications. Each record was the latest notification for a case; level of care referred to its notifying facility. Mixed-effects logistic regression compared confirmed with suspected or probable records, adjusting for year, age group, and sex, with crossed random intercepts for diagnosis and district. Overall, 50.1% were recorded as confirmed. Compared with family medicine, adjusted odds ratios were 15.33 (95% CI 13.08–17.97) for secondary-care hospitals and 11.79 (9.75–14.25) for the university hospital; restricted to Group A diseases, they were 10.39 and 8.40. The association varied substantially between diagnoses. Year differences persisted after adjustment. Family medicine accounted for 26.6% of all notifications but 3.5% of confirmed-case records. Differences across levels of care may partly reflect how notifications are recorded and consolidated, and do not indicate differences in diagnostic accuracy or quality of care. Restricting analyses to confirmed-case records changes the distribution of notifications; studies should state which case categories are included.