This study examined the distinct and combined effects of mental and physical fatigue on prospective time perception in basketball players. Thirty-four male basketball players (22.48 ± 1.69 years) completed a repeated-measures protocol involving three conditions: mental fatigue induced by a Stroop task, physical fatigue induced by plyometric exercise, and combined mental–physical fatigue. Prospective time perception was assessed using a time reproduction task before and after each condition, with sessions separated by at least 72 h under standardized laboratory conditions. Repeated-measures ANOVA revealed significant main effects of fatigue and measurement time on signed time-estimation error (p < .001), as well as a significant fatigue × time × duration interaction (p < .001). Additional analyses showed that fatigue-related changes in absolute time-estimation error also varied according to fatigue condition, measurement time, and target duration, whereas trial-to-trial variability remained unchanged across fatigue conditions. Mental fatigue produced systematic underestimation of temporal intervals, whereas physical fatigue significantly increased signed time-estimation error only for the longest interval (24 s). In contrast, the combined fatigue condition did not exhibit a consistent directional pattern across target durations. These findings suggest that mental fatigue and physical fatigue exert distinct effects on prospective time perception, whereas the combined condition was characterized by a less uniform pattern of temporal estimation that did not yield a consistent directional shift or increased trial-to-trial variability. Accordingly, the findings from the combined condition should be interpreted cautiously, particularly in light of the fixed-order design and the absence of a distinct, statistically robust temporal profile beyond the isolated fatigue conditions.
22 April 2024 in Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
The purpose of your study; The aim is to determine the relationship between aerobic endurance and the performance of football players. 30 licensed football players (age 18,33±0,47 years, height 179,5±10,6 cm, body weight 76,6±11,5 kg) playing in the Turkish Football Federation U-19 Development League voluntarily participated in the research. Football players' Yo-Yo IRT1 test was measured twice at eight-week intervals on an artificial football field. During the test, Heart rate (HR) (beats/min) and afterwards Maximal Aerobic Power (VO2max) values were measured and calculated. Paried T-test, one of the parametric tests, was used to determine whether there was a difference in terms of Yo-Yo IRT 1 test, VO2max values and pulse values. All analyzes were processed at the 0.05 significance level. In conclusion; There is no statistically significant difference p>0.005 between the first and last values of the distances traveled by the football players who were subjected to the Yo-Yo IR1 test first and last measurement test, their HR and their measured VO2max values.
Bu çalışmada kadın futbolcularda core antrenmanların hız, çeviklik ve çabukluk gibi motor performans parametrelerine olan etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma, Antalya ili sınırları içerisinde Türkiye Futbol Federasyonu 3. Lig kategorisinde faaliyet gösteren Antalya Deniz Kadın Futbol Takımı'nın üyesi olan, yaşları 15 ile 17 arasında değişen 24 kadın sporcu ile gerçekleştirilmiştir. Katılımcılar rastgele iki gruba ayrılmıştır: kontrol grubu (n=12) ve deney grubu (n=12). Deney grubu, düzenli futbol antrenmanlarına ek olarak sekiz hafta boyunca haftada iki kez ek core antrenman seansları almıştır. Kontrol grubu ise sadece rutin futbol antrenmanlarına devam etmiştir. Tüm katılımcılara 10 metre ve 30 metre sprint testleri, Illinois çeviklik testi ve 505 testini içeren ön ve son testler uygulanmıştır. Toplanan veriler SPSS 29.0 sürümü kullanılarak analiz edilmiştir. Veri dağılımının normalliği, verilerin normal dağıldığını doğrulayan Skewness ve Kurtosis katsayıları ile değerlendirildi. Sosyodemografik değişkenler, frekans ve yüzde dağılımları kullanılarak analiz edildi. Grup karşılaştırmaları için bağımsız örneklem t-testi kullanılırken, grup içi karşılaştırmalar için eşleştirilmiş örneklem t-testi kullanıldı. İstatistiksel anlamlılık düzeyi p
22 December 2025 in Süleyman Demirel Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi
Bu çalışmanın amacı, birim antrenmanın ardından oluşan kas hasarının alt ekstremite gücüyle ilgisinin olup olmadığını belirlemektir. Bu araştırmaya 21 erkek amatör futbolcu (yaş: 21.63 ±1,12 yıl, boy: 179.25 ± 5.78 cm, kilo: 73.74± 9.14 kg, vücut kütlesi indeksi (VKİ): 22.93 ± 2.55 kg/m2 ve antrenman yaşı: 9.47±1.89 yıl) gönüllü olarak katılmıştır. Futbolculara squat, bacak kuvveti leg press ve leg curll kuvveti ölçümleri yapıldı. Antrenmandan önce, sonra, 24 ve 72 saat sonra futbolculardan alınan kanlardan kas hasarı belirteçleri olan Lactate Dehydrogenase (LDH), Creatine Kinase (CK), Aspartate Aminotransferase (AST) ve Tropinin T (TnT) değerleri, gruplaması yapılan alt ekstremite gücü değerleri ile zamansal olarak karşılaştırıldı. Yapılan biyokimya ölçümleri karşılaştırıldı ve tekrarlı ölçümler üzerinde anlamlı etkiye sahip egzersiz sonuçları saptanmaya çalışıldı. LDH ölçümleri antreman öncesi ve sonrasında benzer bulunurken 24 ve 72.saatlerde anlamlı düzeyde yüksek bulundu (p=0,003). LDH değişimleri üzerinde bacak kuvveti, leg curl, leg press ve squat egzersiz ölçümleri anlamlı etkiye sahip bulunmadı. AST ölçüm değerleri egzersiz öncesi ve hemen sonrası birbirine yakın bulunurken 72.saatte anlamlı düzeyde yüksek izlendi (p=0,001). Ancak, yapılan egzersizlere ait ölçüm sonuçlarının anlamlı etkisi bulunmadı. CK değerleri ortalama olarak ilerleyen saatlerde artış gösterse de istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Ayrıca, yapılan egzersizlere ait ölçüm sonuçlarının da anlamlı etkiye sahip olmadığı gözlendi. Troponin değerlerinde ilerleyen sürelerde bir artış gözlendi ancak istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Egzersiz ölçüm sonuçları anlamlı etkiye sahip bulunmadı, ancak bacak kuvveti ve squat sonuçlarının etkisi anlamlılığa yakın bulundu. Sonuç olarak, futbolda alt ekstremite gücü ile kas hasarı arasında anlamlı bir ilişkinin olmadığı anlaşılmakta fakat doğrulamak için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.