Amaç: Blastocystis spp; fekal-oral yolla özellikle kötü hijyen koşullarında bulaşan, tüm dünyada yaygın bir protozoondur. Enfeksiyon asemptomatik seyredebildiği gibi karın ağrısı, kabızlık, bulantı gibi gastrointestinal semptomlara neden olabilmektedir. Blastocystis spp.’ nin barsakta çeşitli patolojilere neden olabileceği, inflamatuar yanıtı uyararak İnflamatuar Barsak Hastalıkları (IBH)’nın gelişmesi ile ilişkisi olabileceği öne sürülmektedir. Gereç-Yöntem: Çalışmamıza İ.Ü. İstanbul Tıp Fakültesi Gastroenteroloji Bilim Dalı’nda 30 Crohn hastalığı (CH), 30 ülseratif kolit (UK) tanısı alan hasta ve 40 gastrointestinal system hastalığı bulunmayan sağlıklı kontrol grubu dahil edilmiştir. Bu hastaların dışkı örnekleri tüm parazitler yönünden incelenmiş, mikroskopi, kültür, ELISA ve PCR ile Blastocystis spp. varlığı araştırılmıştır. Blastocystis spp. saptanan örneklerde subtip dağılımı sekanslama yöntemi ile araştırılmıştır. Bulgular: İBH grubunda mikroskopi ve kültür yöntemleri ile 6 (%10)’sında, kontrol grubunun 2 (%5)’sinde Blastocystis spp. varlığı saptanmıştır. ELISA ile Blastocystis spp. antijeni IBH grubunun 12 (%20)’sinde, kontrol grubunun 3 (%7,5)’ünde saptanmıştır. Blastocystis spp . DNA’sı PCR ile IBH grubunun 8 (%13,3)’inde, kontrol grubunun 6 (15%)’sında bulunmuştur. Gruplar arasında Blastocystis spp. varlığı yönünden anlamlı bir sonuç saptanamamıştır. Suptipler arasında ST3 en sık olarak saptanmış, bunlarda en yaygın klinik semptomun karın ağrısı olduğu gözlenmiştir. Sonuç: İki farklı besiyeri kullanılması tanı duyarlılığını arttırmıştır. En duyarlı tanı yöntemi PCR olarak saptanmış, ELISA yöntemi de oldukça yüksek duyarlılık ve özgüllükte sonuç vermiş, mikroskopi ve kültüre alternatif bir yöntem olabileceği gözlenmiştir. Sonuçlarımız subtipler ile klinik bulgular arasında bir bağlantı olduğunu göstermese de konuyu aydınlatmak için çalışmalara ihtiyaç olduğuna işaret etmektedir. Anahtar kelimeler: Blastocystis spp .; inflamatuar barsak hastalığı; IBH; subtip; klinik semptomlar.

The vaginal microbiota represents a dynamic microbial ecosystem that contributes to mucosal homeostasis and protection against potentially pathogenic microorganisms. Vaginal dysbiosis, characterized by alterations in microbial composition and function, has increasingly been associated with gynecological, reproductive, obstetric, and puerperal conditions. This review summarizes current evidence on the composition and determinants of the vaginal microbiota, with an emphasis on Community State Types and major forms of dysbiosis, including bacterial vaginosis, vulvovaginal candidiasis, aerobic vaginitis, and viral infections. The associations between dysbiosis and sexually transmitted infections are discussed, with particular attention to the distinction between colonization, dysbiosis, and clinically relevant infection. Potential relationships between dysbiosis and infertility are examined, including tubal, cervical, and endometrial factors, as well as outcomes following assisted reproductive technologies. Evidence regarding obstetric and puerperal complications is critically evaluated. Finally, current therapeutic strategies are reviewed, ranging from etiological antimicrobial treatment to probiotics, defined live biotherapeutics, and emerging approaches such as vaginal microbiota transplantation. Although microbiota restoration represents a promising therapeutic concept, uncertainties remain regarding optimal strains, timing, diagnostic criteria, and clinically meaningful outcomes. Overall, vaginal dysbiosis should be regarded not simply as a local microbial imbalance but as a condition capable of modifying mucosal host-pathogen interactions throughout the female reproductive tract.