In the context of the Environmental Phillips Curve hypothesis, this study investigates the impact of unemployment on environmental quality in ten emerging economies with the highest carbon emissions, as identified in the International Monetary Fund’s 2015 World Economic Outlook. The primary aim of this study is to estimate the effects of income, natural gas usage, renewable energy usage, unemployment, and population size on carbon dioxide emissions in the selected countries. The study utilizes panel data from 1990 to 2019 and employs an Autoregressive Distributed Lag model (ARDL) to evaluate the short- and long-run relationships between these variables. Findings obtained using the Pooled Mean Group (PMG) estimator indicate that both income and population size have a significant positive impact on air pollution levels, whereas natural gas consumption and the use of renewable energy correlate with a decrease in emissions. The results support a negative correlation between unemployment and environmental degradation, aligning with the EPC. The error correction term suggests that the process returns to equilibrium in about 2.8 years. The findings are validated through robustness tests utilizing the Fully Modified Ordinary Least Squares (FMOLS) and Dynamic Ordinary Least Squares (DOLS) estimators. This study offers important insights for environmental policymaking in these emerging economies, emphasizing the importance of sustainable development strategies and green energy adoption.

This paper investigates output–employment relationships across different employment statuses and formal versus informal employment divisions for Turkey. Even if we fail to find a long-run relationship between aggregate output and total employment, there are long-run relationships between the aggregate output with all of the formal employment statuses. A further investigation for short-run relationships reveals no statistically significant relationships between aggregate output and total employment and between aggregate output and casual employment but there is a significant short-run relationship between aggregate output and total regular employment. Thus, a sustainable economic growth policy should aim to create formal and regular employment.

The aim of this study is to assess any regularity relative price dispersion for the effect of monetary policy tool selection. Central banks use tools such as interbank rate and exchange rate when pursuing their (monetary) policies. The selected tools affect economic variables differently. By using Turkish monthly data for the 1988:2-2008:2 period, this study suggests that pure policies (such as interbank rate only or exchange rate only) increase relative price variability more than mixed policies, where the monetary authorities use the above tools simultaneously. © 2009 Asian Network for Scientific Information

Teknolojik ilerlemenin ve yeniliğin işsizliğe yol açacağı beklentisi Klasik İktisadi Okula kadar uzanmaktadır. Bununla birlikte Klasik İktisat Okulu temsilcileri teknolojik işsizliğin uzun süreli olamayacağını ve telafi edici mekanizmalar yoluyla iş kaybının dengeleneceğini de vurgulamışlardır. Çalışmada teknolojik ilerlemenin istihdam üzerine etkileri Türkiye ekonomisi için 1990-2018 yılları için analiz edilmekte ve bu gelişmelerin işgücü tasarruf ederek işsizliği mi artıracağı yoksa telafi mekanizmasının devreye girerek işsizliği azaltacağı mı Quantile Regresyon yöntemleriyle tespit edilmeye çalışılmıştır. İşsizlik oranı bağımlı değişken olarak alınmış, AR-GE harcamaları ve ekonomik büyüme bağımlı değişken olarak alınmıştır. İşsizlik ve AR-GE harcamaları arasında negatif yönlü bir gelişme bulunmuştur. AR-GE harcamalarındaki %1’lik bir artışın, işsizliği %5,73 oranında azalttığı görülmüştür. Buna karşın, ekonomik büyüme ile işsizlik arasında anlamlı ilişki bulunmamıştır ve istihdam yaratmayan büyümeye işaret edebilir. Bu duruma neden olanın ekonomik büyümeyle birlikte işgücü tasarruf eden üretim yöntemlerinin kullanılması olduğu düşünülmektedir. Dolayısıyla Türkiye ekonomisinde, AR-GE harcamaları beklenildiği gibi işsizliği azaltırken, ekonomik büyümenin işsizlik üzerinde herhangi bir etkisinin olmadığı görülmektedir.