In the context of the Environmental Phillips Curve hypothesis, this study investigates the impact of unemployment on environmental quality in ten emerging economies with the highest carbon emissions, as identified in the International Monetary Fund’s 2015 World Economic Outlook. The primary aim of this study is to estimate the effects of income, natural gas usage, renewable energy usage, unemployment, and population size on carbon dioxide emissions in the selected countries. The study utilizes panel data from 1990 to 2019 and employs an Autoregressive Distributed Lag model (ARDL) to evaluate the short- and long-run relationships between these variables. Findings obtained using the Pooled Mean Group (PMG) estimator indicate that both income and population size have a significant positive impact on air pollution levels, whereas natural gas consumption and the use of renewable energy correlate with a decrease in emissions. The results support a negative correlation between unemployment and environmental degradation, aligning with the EPC. The error correction term suggests that the process returns to equilibrium in about 2.8 years. The findings are validated through robustness tests utilizing the Fully Modified Ordinary Least Squares (FMOLS) and Dynamic Ordinary Least Squares (DOLS) estimators. This study offers important insights for environmental policymaking in these emerging economies, emphasizing the importance of sustainable development strategies and green energy adoption.

Enerji günümüzde hemen hemen tüm alanlarda kullanılması nedeniyle vazgeçilemez bir kaynak olarak öne çıkmaktadır. Modern dünyadaki gelişmelere paralel olarak enerjiye olan ihtiyaç gün geçtikçe artmaktadır. Bu bağlamda ekonomik büyümenin en önemli dinamiklerinden birisi konumunda olan enerji kaynaklarına sahip olma durumu ülkeler arasındaki rekabeti ciddi biçimde etkilemektedir. Öte yandan, küresel enerji piyasalarında yaşanan ani fiyat hareketleri ve krizler ise ülkeleri alternatif kaynak arayışlarına yöneltmektedir. Yenilenebilir enerji, son dönemde söz konusu alternatifler içerisinde dikkat çekmektedir. Fosil yakıtların hem çevreye zarar vermeleri hem de fiyatlarının görece yüksek olmasından dolayı yenilenebilir kaynaklar ile enerji üretme trendi artarak devam etmektedir. Bu çerçevede yenilenebilir enerji ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkinin incelenmesi hususu araştırmacıların bu alana yönelmeleri sonucunu doğurmaktadır. Bu noktadan hareketle, bu çalışmada yenilenebilir enerji tüketiminin ekonomik büyüme üzerindeki ve ekonomik büyümenin yenilenebilir enerji tüketimi üzerindeki etkileri ayrı ayrı incelenmekte ve modellenmektedir. Çalışmada 1982-2021 dönemini kapsayan yıllık veriler kullanılarak bir zaman serisi analizi olan ARDL Sınır Testi yönteminden faydalanılmaktadır. İlk olarak yenilenebilir enerji tüketiminin bağımlı değişken olarak kullanıldığı bir model oluşturulmuştur. Bu modelden elde edilen sonuçlara göre GSYH’deki artış kısa ve uzun dönemde yenilenebilir enerji tüketimi üzerinde pozitif etkiye sahip olarak bulunmuştur. GSYH parametresinin bağımlı değişken olarak belirlendiği ikinci modelde ise yenilenebilir enerji tüketimindeki artışın GSYH’yi yine kısa ve uzun dönem için artırdığı sonucuna varılmıştır. Çalışmanın ampirik bulgularına göre iki model arasındaki en önemli fark ise GSYH’de meydana gelen artışların yenilenebilir enerji üzerindeki etkisinin yenilenebilir enerji tüketimindeki artışın GSYH üzerindeki etkisinden daha fazla olması durumudur. Dolayısıyla, Türkiye için ilgili dönem verileri baz alındığında yenilenebilir enerjinin daha yaygınlaşması için ekonomik büyüme performansının artırılması çıkarımı yapılmaktadır.

Bu çalışmada, 1989’dan 2018’e kadar olan dönem için iki stokastik sınır analizi yaklaşımı kullanılarak Afrika, Avrasya ve Ortadoğu bölgelerinde bulunan seçili 17 gelişmekte olan ülkenin göreceli toplam enerji verimliliğini araştırılmaktadır. Söz konusu sınır testlerinden ilkinde enerji talep fonksiyonu benimsenirken ikincisinde ise girdi mesafesi yaklaşımı kullanılmaktadır. İki aşamalı dinamik panel veri yaklaşımı kullanılarak paneldeki her ülke için hem enerji verimliliği performansı hem de geri tepme etkisi (Rebound Effect) karşılaştırmalı olarak tahmin edilmektedir. Analizden elde edilen bulgular, incelenen ülke grubundaki ortalama verimlilik skorunun yaklaşık %84 olduğunu göstermektedir. Ayrıca, hesaplanan ortalama geri tepme etkisinin, kısa vadede verimlilik iyileştirmelerinden elde edilen enerji tasarruflarının %50’sinden fazlasını bertaraf edebileceği yönündedir. Bu sonuçlar aslında gelişmekte olan ekonomilerde enerji talebini azaltmak için enerji verimliliğine ilişkin dikkate değer potansiyeli vurgulamaktadır.

In this study, the price and income elasticities of Turkey’s imported crude oil demand are analysed. For this purpose, annual time series data covering the period 1970-2018 are preferred for imported crude oil, real price for crude oil and real GDP. As known, Turkey is an energy dependent country especially in fossil fuels. Therefore, estimating Turkey’s crude oil demand equations is very significant to analyse the consumption trend and the future expectations in terms of this energy resource. This study employs Harvey’s Structural Time Series Modelling Method (STSM) with the underlying energy demand trend (UEDT) concept for determining the relations among income, price and crude oil import demand. The empirical results show that the income and price elasticities of crude oil demand in Turkey are 0.66 and -0.11, respectively. The estimated elasticities suggest that income and price elasticities for the imported crude oil demand are inelastic.