Çalışmada OECD ülkeleri için yenilenebilir enerji tüketiminin makro ekonomik belirleyicileri, rüzgar enerjisi için incelenmektedir. 2000-2015 yıllarını kapsayan panel veri analizinde rüzgar enerjisinin belirleyicileri genel hükümet nihai tüketim harcamaları, hükümet etkinliği, kişi başına düşen enerji kullanımı ve kişi başına düşen Gayri Safi Yurtiçi Hasıla (GSYH) değişkenleri ile sınanmıştır. Uygulanan Emirmahmutoğlu ve Köse (2011) nedensellik analizi sonuçlarına göre nihai tüketim harcamaları ile ölçülen kamu büyüklüğü değişkeni için anlamlı bir sonuç elde edilememiştir. Bunun yanında Avustralya, Fransa, Japonya ve Türkiye için hükümet etkinliğinden rüzgar enerjisine doğru anlamlı bulgular elde edilmiştir. Ayrıca Avustralya, Kanada, Türkiye, Danimarka ve Almanya için kişi başına düşen enerji kullanımı anlamlı bir belirleyicidir. Temel makroekonomik belirleyicilerden biri olan ekonomik büyümenin sınanması olgusu için ise Öztürk’ün (2010) çalışması ile ortaya koyduğu bulgular değerlendirilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre Avustralya ve Birleşik Krallık için “koruma hipotezi” geçerli iken, Almanya için “büyüme hipotezi” geçerlidir. Karşılıklı ilişki varlığını ifade eden “geri bildirim hipotezi” ise Türkiye ve Hollanda için geçerli bulunmuştur.
Mevcut savunma harcamalarında meydana gelen artışın ülkelerin temel ekonomik göstergeleri ile arasındaki ilişkinin incelenmesinin oldukça önemlidir. Çalışmada bu kapsamdan yola çıkarak Türkiye ekonomisi için kamu harcamalarının önemli bir kalemi olan savunma harcamaları ile ekonominin en temel göstergelerinden büyüme arasındaki ilişkisi incelenmiştir. Türkiye ekonomisine ait 1960-2020 dönemi aralığında kişi başına düşen reel gayri safi yurtiçi hasıla ve savunma harcamaları değişkenleri kullanılarak, savunma harcamalarının ekonomik büyümenin nedeni olup olmadığı analiz edilmiştir. Çalışmada değişkenler arasındaki uzun dönemli ilişki ARDL (2001) sınır testi yaklaşımı ile sınanmıştır. Elde edilen sonuçlar doğrultusunda Toda-Yamamoto (2012) nedensellik testi uygulanmıştır. Bulgular savunma harcamalarının ekonomik büyümenin bir nedeni olduğunu göstermektedir. Ancak ekonomik büyümeden savunma harcamalarına herhangi bir nedensellik ilişkisi bulunmamaktadır. Elde edilen sonuca göre savunma harcamalarında meydana gelen değişimin, mevcut teçhizata ve gidere ek olarak yeni teknolojik oluşumu destekleyerek, istihdam oluşturma olgusu ile ekonomik büyümeyi etkilediği düşünülmektedir