Erzurum Rosette holds significant cultural value as a traditional dessert widely produced and consumed in Erzurum. Limited knowledge exists regarding the difficulties encountered by producers and the influence of Geographical Indication (GI) registration on production and marketing. This study aims to enhance the recognition of Erzurum Rosette, assess its production process to comply with the standards of the Turkish Patent and Trademark Office (TPTO), and explore its potential as a sustainable tourist product. A qualitative analysis was conducted on six producers of Erzurum Rosette. The information was gathered through semi-structured interviews that focused on demographic data, understanding GI, production challenges, and the influence of GI registration on sales. Responses were examined using thematic coding and statistical analysis. The study revealed that this traditional dessert production involves both male and female producers and that the producers have significant professional experience. General materials for production can be easily obtained, but obtaining the necessary special iron molds poses a significant challenge. Producers with a comprehensive understanding of GI have reported increased sales and market access after registration, but those with limited understanding have seen minimal impact. Common challenges include material supply and equipment availability, particularly regarding the procurement of iron molds. Sales and marketing strategies are generally effective, but continuous innovation is necessary for market expansion. Addressing supply chain issues and increasing awareness of GI benefits for producers are crucial for the sustainability and promotion of Erzurum Rosette. Improving support for local production and targeted training initiatives can help preserve traditional production methods and enhance the potential of Erzurum Rosette as a cultural and tourism value.
30 June 2023 in Journal of Tourism and Gastronomy Studies
Bu çalışma, Erzurum’da bulunan otel işletmelerinde görev yapan mutfak departman çalışanlarının gıda güvenliği bilgi düzeylerini ve farkındalıklarını belirlemeyi amaçlamaktadır. Araştırmadaki veriler nicel araştırmalarda yaygın olarak kullanılan anket yöntemi kullanılarak elde edilmiştir. Anket, Erzurum ilinde faaliyetlerini sürdüren otel işletmelerinde görev yapan 137 personel ile gerçekleştirilmiştir. SPSS 25 programı kullanılarak gerçekleştirilen analizlerden mutfak profesyonellerinin gıda güvenlik bilgi puanı %80’in üzerinde olduğu tespit edilmiştir (p0,05). Gıda güvenliği bilgisi ve hijyen eğitimi bilgisi arasında pozitif bir korelasyon mevcuttur (r(135) = 0,56, p < 0,001). Yapılan regresyonlar sonucu çoklu regresyon analizi, gıda güvenliği bilgisi skorlarının (B = 2,8, SE = 0,9, t (135) = 3,06, p = 0,002) cinsiyetin belirgin öngörücüsü olduğunu tespit etmiştir. Hiyerarşik regresyon ise eğitim seviyesinin, β = .26, p = .001, gıda güvenliği bilgisinin önemli bir göstergesi olduğunu ortaya çıkarmıştır.
31 March 2021 in Gastroia: Journal of Gastronomy And Travel Research
Sınai mülkiyet haklarından birisi olarak bilinen Coğrafi İşaret (Cİ) tescili son yıllarda önemi giderek anlaşılan ve üzerinde durulan bir konu olmaya başlamıştır. Coğrafi işaret uygulamaları, yöresel olarak da isimlendirilen bir ürünün orijinini/menşeini belirtmekle birlikte sahip olduğu karakteristik özellikleri ile benzerlerinden ayrıldığını onaylayan tescilleme veya işaretlemedir. Çalışma Erzurum ilinin Cİ potansiyelini gastronomi turizmi açısından değerlendirebilmek için nitel araştırma kapsamında literatür ve doküman incelemesine dayalı analizlerle gerçekleştirilmiştir. Erzurum ilinin gastronomi turizmi kapsamında çekicilik unsuru olarak değerlendirilebilecek coğrafi işaret tescili alan ve alabilecek ürünleri tespit edilmiştir. Ayrıca Türkiye’nin güncel coğrafi işaretli ürün durumu tablo ve grafiklerle yorumlanmıştır. Buradan hareketle Cİ tescili almış gıda ürünlerinin gastronomi turizmi kapsamında değerlendirilmesi için ilgili paydaşlara çeşitli öneriler getirilmiştir.
Cheese serves as a medium for conveying the identity and culture of the regions where it is produced. This includes the origin of the milk used, pastures enriched with aromatic herbs, natural landscapes, cheese producers, traditional production methods, and consumption rituals. This intricate structure is also closely linked to cheese-focused tourism. Additionally, geographical indication (GI) as an industrial property right provides consumers with quality assurance for registered and protected products while offering economic, social, and environmental benefits to the regions where production occurs. This study aims to highlight the significance of GI-registered Erzurum civil cheese, one of the most prominent elements of Erzurum cuisine, by emphasizing its cultural importance, examining its production stages according to the registration document, and proposing recommendations for its preservation for future generations. Erzurum civil cheese, produced in Turkey’s Eastern Anatolia Region, was officially registered in 2009 and is widely consumed across the country.
Coğrafi işaret tescilli ürünler, bir yörenin gastronomi potansiyelinin yansıtılmasında önemli bir araç olma özelliği taşımaktadır. Bu özel ürünlerin büyük bir kısmını da gastronomi alanındaki ürünler oluşturmaktadır. Bu durum gastronomi alanında rekabet, turizm, pazarlama, tanıtım, imaj başta olmak üzere tüm paydaşlara pek çok açıdan avantajlar sağlamaktadır. Bilindiği üzere son yıllarda coğrafi işaret tescil süreci tamamlanmış veya başvuru süreci devam eden gastronomik ürünlerin sayısında önemli artışlar görülmektedir. Bunun yanı sıra araştırmacıların da coğrafi işareti konu edinen bilimsel çalışmalara yoğun bir ilgisi bulunmaktadır. Bu doğrultuda çalışmanın amacını gastronomi alanında coğrafi işaret tescilli ürünlere yönelik yapılan bilimsel çalışmaları sistematik açıdan incelemek oluşturmaktadır. TR Dizin ve Web of Science veri tabanlarında konuya ilişkin literatür taraması yapılarak veriler elde edilmiştir. Çalışmanın ulusal yazın boyutunu TR Dizin (27) ve uluslararası yazın boyutunu Web of Science (31) veri tabanlarında yer alan toplam 58 çalışma oluşturmuştur. Çalışmaların sistematik olarak incelenmesi amacıyla verilerin meta ve içerik analizleri yapılmıştır. İlgili veri tabanlarında yer alan çalışmaların 2020 yılından sonra daha fazla yapıldığı ve genellikle sosyal bilimler alanında yayınlandığı görülmektedir. Her iki veri tabanında da anahtar kelime olarak ortalama dört kelime tercih edilirken çalışmalarda yer ve ürün adlarının ön plana çıktığı tespit edilmiştir. Çalışmalarda metodolojik yaklaşım açısından nitel araştırma yöntemlerinin yaygın olarak tercih edildiği, veri toplamada ise genel olarak ikincil kaynaklar ve görüşme tekniğinden yararlanıldığı belirlenmiştir. Gastronomi turizmi, ürün tespiti, turizm potansiyeli, yiyecek içecek işletmeleri menüsü, gastronomi rotası, kırsal kalkınma, sürdürülebilirlik ve kültürel özellikler de çalışmaların odak noktasını oluşturmuştur. Bu çalışmanın litaratürdeki mevcut durumun ortaya koyması sayesinde coğrafi işaret tescilli ürünlere yönelik yapılacak olan gelecekteki çalışmalara katkı sağlaması düşünülmektedir.
23 June 2025 in Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi
2019 yılı sonlarında yaşanan Covid 19 pandemisi sonrası hızla toparlanmaya başlayan turizm endüstrisi, tekrar büyüme ivmesi yakalamış ve ülkeleri ekonomik anlamda canlandırıp güç kazandırmaya devam etmektedir. Kısacası turizm destinasyonlarında rekabet kaldığı yerden tekrar eski hızıyla devam etmektedir. Bu rekabet ortamında avantajlı konuma geçebilmek ve rakiplerle mücadele edebilmek için sürdürülebilir ve sağlam turizm politikalarınızın olması beklenen bir gerçektir. Dolayısıyla bu çalışmada uzun yıllardır gerek ziyaretçi sayılarında gerekse elde edilen turizm gelirlerinde ilk sıralarda yer alan ve Akdeniz hattında konumlanan Fransa, İspanya, İtalya ve Türkiye destinasyonları karşılaştırılmıştır. Çalışmanın temel amacı, turizm endüstrisinde istihdam, sürdürülebilirlik ve destinasyon yönetimi politikalarını ülkeler arasında değerlendirmek olup Türkiye özelinde önemli rakip olan bu destinasyonların turizm politikaları aracılığıyla ilgili otoritelere öneriler geliştirmektir. Başta İspanya olmak üzere İtalya ve Fransa’nın turizm politikaları için önemli bütçeler ayırdığı ve dijital uygulamalara daha fazla önem verdiği tespit edilmiştir. Türkiye’nin özellikle sürdürülebilir turizm politikaları ilgi çekici olsa da özellikle istihdam ve destinasyon yönetimi politikalarında rakiplerine nazaran daha fazla gelişime ihtiyacı olduğu belirlenmiştir. Niceliksel ölçütler yerine niteliksel olarak turizm politikalarının geliştirilmesi gelecekte Türkiye’yi rakiplerine daha fazla yaklaştıracak ve O’na daha fazla rekabet gücü kazandırabilecektir.