Tüm dünyada olduğu gibi Türkiye’de de su ürünleri yetiştiriciliği büyük bir hızla gelişmektedir. Türkiye’de yetiştirilen türler arasında alabalık ilk sıralarda yer almaktadır. Genel olarak Türkiye’de alabalık üretimi için ticari yatırımların 1970’li yıllarda başladığı bildirilmişse de aslında ilk deneme üretimlerinin ve göllerde balıklandırma çalışmalarının 1950’li yıllarda gerçekleştirildiği dikkati çekmektedir. Prof. Dr. Curt Kosswig öncülüğünde yapılan ilk denemeler ile Abant gölünde 1954 yılında Salmo trutta abanticus Tortonese 1954, türü alabalık yumurtalarından yavru üretilerek göle balıklandırma yapılmıştır. Daha sonraları alabalık, 1980’li ve 1990’lı yıllarda giderek artan bir ilgiyle üretilmiş ve 2000’li yıllarda sayıları artan balık çiftlikleriyle yetiştiricilik içerisinde büyük önem kazanmıştır. Başlangıçta yurt dışından getirilen gökkuşağı alabalığı yumurtaları ile başlayan üretim, özellikle kuluçkahanelerin sayılarının artması ve modernizasyonu ile gelişmiş ve önemli bir sektör haline gelmiştir. Ayrıca son dönemlerde Türk Somonu adı altında Karadeniz için önemli bir üretim hamlesi ile birlikte ihracat konusunda değerli bir katma değer yaratan ürün haline gelmiştir. Bu çalışma ile önemli bir tür olan alabalık yetiştiriciliğinin Türkiye’deki tarihi gelişimi konusunda bilgiler derlenmiştir.

The distributions of families belonging to Tintinnida on samples collected from İzmir Bay for 20 years were examined in this study. The species list, quantity and quality information prepared for each species of the 11 families belonging to the Tintinnida were examined together with the seawater temperature changes during the period and a general species lists were established. In addition to the indigenous species that are constantly found in the bay, non-indigenous species that have been transported by ballast tanks have also been discussed. The İzmir Grand Canal Project was inaugurated in year 2000 and the relatively increase in the quality and quantity of the species belonging to the Tintinnida families has been observed in addition to the dinoflagellate and diatom family species, which are two relatively large groups in the bay.

Marine pollution, which has been seen for the recent years in cities with a coast that industrializes day by day, was also seen in Izmir, the third most populous city of Turkey. After the destruction of Ragip Pasa jetty and especially the completion of the Grand Canal Project, the improvement in the gulf is increasing day by day. In Izmir Bay, which is one of the most fertile areas of the Aegean Sea, excessive algae growth is occasionally observed. In this study, 360 quantitative and 1080 qualitative samples were obtained during the monitoring projects carried out jointly by Izmir Metropolitan Municipality, Dokuz Eylul University Marine Sciences and Technology Institute and Ege University Faculty of Fisheries between 1990-2016 were examined. The distribution of the 2 dominant major classes Dinophyceae and Bacillariophyceae were investigated. In addition to the species that produce toxins such as DSP, ASP and PSP into the marine environment, species that do not contain any toxins but cause adverse conditions in the environment by mass-formation were investigated.

Sea snot, which was seen and reported in the Adriatic and Tyrrhenian Seas in the early 1990s, had been on Turkey's agenda as an environmental massive disaster from the winter months of 2021 until the end of summer in the Sea of Marmara. Due to the magnitude and topicality of the subject, the samples collected from the coastal areas where sea snot is observed in Marmara from January until July were examined. According to the results obtained, 5 classes were determined in sea snot. Species of algae that secrete mucilage, which provides stickiness to the formation, were also been identified in sea snot. These are 1 dinoflagellate, 2 Prymnesiosides, 5 diatoms, and 2 cyanobacteria species. 8 toxic planktonic species were detected in sea snot: 1 causing PSP poisoning and 3 of dinoflagellate causing DSP poisoning; 1 of prymnesiophisid that releases ichthyotoxin to the sea environment, and 3 of diatoms that cause ASP poisoning.

Küçük ölçekli balıkçılık, sosyal, ekonomik ve kültürel özellikleriyle Akdeniz’in önemli bir yeri olan vazgeçilmez bir sektörüdür. Bu sektör yüksek katma değer, gelir ve istihdam yaratmasının yanı sıra, çeşitli sektörlerde büyük miktarda doğrudan ve dolaylı ekonomik faaliyeti oluşturur. Ancak, küçük ölçekli balıkçılar, balıkçı hanelerinin ve balıkçılığa bağımlı diğer toplulukların kırılganlığını azaltmak ve dayanıklılığını güçlendirmek için kullanılabilecek yetersiz veya hiç olmayan sosyal koruma müdahaleleri nedeniyle sosyal, ekonomik ve çevresel şoklara karşı oldukça savunmasızdır. Küçük ölçekli balıkçı topluluklarının, geçimleri, sosyal güvenceleri ve gıda ihtiyaçlarını karşılayabilmek için deniz kaynaklarına bağımlı olduğu bilinmektedir. Bu anlamda, Gökova Körfezi Özel Çevre Koruma Bölgesinin denizel sınırları içinde (çalışmada Gökova Deniz Koruma Alanı olarak adlandırılmıştır) balıkçılığın sosyo-ekonomik durumunu ve balıkçıların gelirlerini çeşitlendirmek için gereklilikleri ve tercihleri ortaya çıkarmak amacıyla bir çalışma planladık. Çalışmada ilk olarak alanda gerçekleştirilmiş önceki çalışmalar incelenmiştir. Ardından, Gökova Deniz Koruma Alanı'ndaki küçük ölçekli balıkçıların gelir, meslek ve sosyo-demografik özellikleri ve sosyo-ekonomik durumları dahil olmak üzere ek gelir kaynakları ve tercihleri ortaya çıkarılmıştır. Bu amaçla, bölgede yer alan üç balıkçı beldesinde özel olarak tasarlanmış anket formları aracılığıyla balıkçı kooperatifi ortaklarıyla anket yapılmıştır. Balıkçıların refahına ilişkin çeşitli algı düzeyleri yetersiz ve tutarsız değildi. Ankete katılan balıkçıların gelir çeşitlendirmesi de bölgede kısmen sağlandı. Pescaturismo için büyük bir ilgi olduğunu belirledik. Sonuç olarak, Gökova Deniz Koruma Alanı'ndaki küçük ölçekli balıkçıların sosyo-ekonomik koşulları, balıkçılığa bağımlılığı ve gelirlerini çeşitlendirmek için neler yaptıkları ve ne tür gelir kaynaklarını tercih ettikleri konusundaki boşluğu doldurmayı amaçladık. Genel olarak, küçük ölçekli balıkçıların ve kooperatiflerinin sosyo-ekonomik koşullarının iyileştirilmesi gerektiğini bulduk. Bu ön çalışmanın sonuçlarının bölgedeki küçük ölçekli balıkçıların mevcut refah durumunun anlaşılmasına yardımcı olacağına ve Gökova Körfezi'ndeki ilgili yönetim eylemlerine ilişkin gelecekteki öncelikli projeler ve kararlar için yol gösterici olarak değerlendirilebileceğine inanıyoruz.