Background: Early neurological deterioration is encountered in up to a third of patients with isolated pontine infarcts. A limited number of clinical and imaging features have been suggested as predictors of neurological progression in this setting. In this study, we assessed whether quantitative apparent diffusion coefficient (ADC) measurements within the ischemic pontine region could be used as a radiomic feature to forecast clinical deterioration. Methods: We calculated the mean ADC value of ischemic voxels within the ischemic region and normalized them to the contralateral non-ischemic tissue (relative ADC, rADC) in patients with isolated pontine infarcts. This imaging signature was then compared among patients with neurological progression (n = 21) and a propensity matched cohort of non-progressors (n = 42), together with other clinical and imaging features in bivariate and multivariate statistical models. Results: The rADCmean was significantly lower among patients with progression (p = 0.008). Female gender and extension of the ischemic lesion to the ventral pontine surface were other features significantly associated with progression. The association between rADCmean and progression persisted in multivariate models with an odds ratio of 13.7 (95% CI 2.6–72.8; p = 0.002) for progression among patients with rADCmean ≤ 0.67 in their ischemic tissue. The probability for worsening was 80% among patients who had an ischemic lesion extending to the ventral pontine surface with a mean rADC ≤ 0.67. Conclusion: The mean rADC value within the ischemic lesion is closely related with early neurological deterioration in patients with isolated pontine infarcts.

GİRİŞ ve AMAÇ: İntraserebral kanamalı (İSK) hastaların başvuru esnasında ölçülen “nötrofil lenfosit oranının (NLR)” fonksiyonel sonuçları ve mortaliteyi öngörmede kullanılabileceği belirtilmiştir. Bununla birlikte, NLR ölçümünün zamanlamasının, İSK’daki mortalite ve erken genişleme tahmini üzerindeki etkisi tam olarak netleşmemiştir.YÖNTEM ve GEREÇLER: Giriş ve 24. saat kan örneklerinden, giriş NLR (“NLR-adm”) ve 24 saatlik NLR (“NLR-24”), “mutlak nötrofil sayısı / lenfosit sayısı” olarak hesaplandı. Hematom volümetrik genişlemesi, “geliş” ve 24. saatte çekilen “kontrol” BT arasındaki” ABC/2 formülü” ile hesaplanan hacimler arasındaki fark olarak alındı.BULGULAR: Toplam 383 hasta (Kadın: 41.7%, yaş, 65±13) incelendi. Bunların 251 (65.5%)’i taburcu edilebildi. Ortalama İSK hacmi ilk BT’de 32,8 cc ve kontrol BT’de 35,3 cc idi. Ortalama NLR-adm 8,2±10,3 iken NLR-24 16,6±15,7 idi. Yaş (on yıl), atriyal fibrilasyon ve antikoagülan kullanımına göre uyarlanarak yapılan regresyon analizinde NLR-24 (β=0,035, OR: 1,036 (1,002-1,071), p=0,04), ilk BT’deki İSK hacmi (β=0,012, OR 1,012 (0,999-1,024) p=0,067) ve Hemphill skoru (β=0.689, OR 1,992 (1,402-2,832) p<0,001) mortalite ile doğrudan bağlantılı bulunmuştur. Deneysel lojistik regresyon analizi ile 12,5 cc'den büyük hematom genişlemesinin, sınırda olsa da NLR-24 (β=0,038, OR=1,038 (95%CI: 1,008-1,069) ile bağlantılı olduğu ama NLR-adm’in belirleyici rolü olmadığını göstermiştir. Yani, bu tam kan parametreleri ile gelişte hematom genişlemesi öngörülemez.TARTIŞMA ve SONUÇ: 24. saatte bakılan NLR intraserebral kanama bağlamında mortalite artışı ve belki hematom genişlemesi ile ilişkilidir. Bu olasılıkla İSK’nın yarattığı stres reaksiyonunun derecesini yansıtan bir epifenomendir.