Background: Midwives frequently encounter ethical dilemmas in a critical unit such as a delivery room. Determining these ethical dilemmas is very important to prevent ethical problems and develop an ethical approach. Aim: This study aims to identify the ethical dilemma experiences of midwives working in delivery rooms in Turkey. Research design: This study follows a qualitative phenomenological research design. Participants and research context: The sample comprised 13 midwives with at least two years working experience in delivery rooms, having completed the midwifery program of Manisa Celal Bayar University Health Sciences Institute in the 2017–2018 academic year. Data were collected through audio-recorded semi-structured interviews to reveal their experiences. Content analysis was done using the Nvivo software package program. All interviews were digitally recorded, transcribed verbatim, and transferred into NVivo for analysis. Ethical considerations: Ethical approval was granted by Manisa Celal Bayar University University Health Sciences Ethics Committee (Date: 16.12.2016 No: 372). Participation in this study was voluntary. Written and verbal consent was gained. These consents include protecting midwives’ privacy, keeping information confidential, and/or allowing the participant to remain anonymous. Findings: Four themes were identified: differences of approach to the birth process, hospital management, communication, and differences in ethical approach. Several factors explained these ethical dilemmas while the midwives adopted different approaches to ethical decision making. Discussion: These midwives experienced various dilemmas while working in the delivery room and are aware of most of them. They also took responsibility in the decision-making process and experienced many intense emotions that they had to cope with. Conclusion: The ethical dilemmas faced by these midwives while working in delivery rooms were mainly caused by hierarchy. Future studies could investigate clarifying job descriptions of midwives, who are authorized to manage normal births under their own responsibility, within the hospital management and the health care team.

Amaç: Bu araştırmanın amacı akademisyen kadınların jinekolojik muayene deneyimleri ve beklentilerini belirlemektir.Yöntem: Tanımlayıcı ve kesitsel tipteki bu araştırmanın evrenini bir üniversitede çalışan akademisyen kadınlar, örneklemini ise ilgili üniversitenin üç fakültesinden araştırmaya katılmayı kabul edenler oluşturmuştur (n=133). Araştırmanın verileri 15 Ekim – 15 Aralık 2018 tarihleri arasında, araştırmacılar tarafından ilgili literatür doğrultusunda hazırlanan anket formu kullanılarak toplanmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Bulgular: Araştırma grubunu oluşturan akademisyen kadınların yaş ortalaması 36.95±8.56 olup %55.7’si öğretim üyesidir. Kadınların ilk jinekolojik muayene deneyimlerini ortalama 25 yaşında yaşadığı, %53.4’ünün doğum yaptığı ve %22.6’sının düzenli jinekolojik muayene yaptırdığı belirlenmiştir. Kadınların jinekolojik muayene deneyimleri incelendiğinde; jinekolojik muayene masasındaki pozisyondan (%64.7), muayene öncesi ve sonrası hazırlanmak için özel bir alan bulunmamasından (%41.4) ve mahremiyete yeteri kadar önem verilmemesinden (%39.8) rahatsız oldukları bulunmuştur. Kadınların jinekolojik muayene sırasındaki en yüksek beklentisi muayene sırasında oda kapısının kapalı olması (%81.2); sağlık çalışanlarından beklenen ise güven verici (%80.4) olmalarıdır.Sonuç: Akademisyen kadınların çoğunluğunun düzenli jinekolojik muayene yaptırmadıkları, jinekolojik muayene sırasındaki pozisyondan rahatsızlık duydukları ve muayene sırasında en çok mahremiyetlerine dikkat edilmesini bekledikleri belirlenmiştir.

Amaç: Doğum sürecinde ebelerle iletişiminin kadınların doğum deneyimine etkisini incelemektir. Gereçler ve Yöntem: Bu tanımlayıcı tipte kesitsel araştırmanın örneklemini, Mart 2016- Ekim 2016 tarihleri arasında İzmir’de Sağlık Bakanlığı’na bağlı bir devlet hastanesinde normal doğum yapmış 353 kadın oluşturmaktadır. Katılımcılarla yapılan yüzyüze görüşmelerde veri toplamak için "Lohusa Tanıtım Formu", "Doğumda Ebeyle İletişimi Değerlendirme Formu" ve “Wijma Doğum Beklentisi/Deneyimi Ölçeğinin B Versiyonu” kullanılmıştır. Bulguların analizinde SPSS istatistik programı aracılığıyla frekans, yüzde, ortalama, standart sapma hesaplanmış, ki kare ve korelasyon analizleri uygulanmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 26,72 ± 5,05 olup ortalama doğum sayısı 2,08±1,07’dir. Doğumların büyük çoğunluğu (%88,7) gebeyi takip eden ebe tarafından, %11,3’ü ise doğum sürecinde müdahale eden ebe ve doktor tarafından yaptırılmıştır. Katılımcıların, Doğumda Ebeyle İletişimi Değerlendirme Formu’ndan aldıkları puanların ortalaması 25,03±6,52; Wijma Doğum Beklentisi/Deneyimi Ölçeği’nin B Versiyonu’ndan aldıkları puan ortalaması ise 89,95±23,08’dir. Bulgular, kadınların ebelerin iletişim davranışlarını algılama düzeyi ile doğum beklentisi/deneyimi arasında negatif yönlü, orta düzeyde güçlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğunu göstermektedir (r= ­,36; p< 0,05). Sonuç: Ebelerin doğum eyleminde sergiledikleri olumlu ve etkili iletişim becerileri, kadınların doğum deneyimini olumlu yönde etkilemiştir.

Amaç: Çalışmanın amacı, kadın konukevindeki kalan kadınların genital hijyen konusundaki davranışlarını belirlemektir. Yöntem: Araştırma, tanımlayıcı tipte olup Manisa ilindeki bir kadın konukevinde 25 Mayıs-31 Aralık 2018 tarihleri arasında gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemi, çalışmaya katılmak için gönüllü olan kadınlardan (n=82) oluşmuştur. Etik kurul onayı ve kurum izni alınmıştır. Veri toplama aracı olarak sosyodemografik form ile araştırmacılar tarafından hazırlanan genital hijyen anket formu kullanılmıştır. Veriler, kadınlarla birebir görüşülerek toplanmıştır. Araştırma verilerinin analizi, SPSS 26.0 programıyla tanımlayıcı istatistikler değerlendirilerek yapılmıştır. Bulgular: Kadınların yaş ortalaması 31.82±8.7 olup %47.6’sının on beş gün veya daha az süredir kadın konukevinde kaldığı bulunmuştur. Kadınların %70.8’inin eğitim durumunun ortaöğretim ve altında olduğu; %59.8’inin gelir düzeyinin düşük olduğu bulunmuştur. Kadınların %39.0’ının son bir yıl içinde genital enfeksiyonu düşündürecek özellikte vajinal akıntı öyküsünün olduğu, bu kadınların %53.1’inin şikayeti nedeniyle sağlık kuruluşuna başvurduğu belirlenmiştir. Genital hijyen konusunda bilgi alan kadınların oranı %7.3’tür. Kadınların %63.4’ünün perine temizliğinde sabun kullandığı, %43.9’unun vajinal duş yaptığı, %56.1’inin arkadan öne perinesini temizlediği ve %29.1’inin menstruasyon döneminde günde bir ya da iki ped kullandığı bulunmuştur. Sonuçlar ve Öneriler: Konukevinde kalan kadınların eğitim ve gelir düzeyinin düşük olduğu, genital hijyen konusunda bilgi almadığı, son bir yıl içinde her iki kadından birinin genital enfeksiyon semptomları yaşadığı ve genital hijyen davranışlarının yetersiz olduğu bulunmuştur. Dezavantajlı gruplardaki kadınlara genital hijyen konusunda sağlık eğitimlerinin planlanması önerilir.