Introduction: In the diagnosis of hepatitis C virus (HCV) infection, the first step is screening for anti-HCV antibodies, and positive results are generally confirmed with nucleic acid amplification tests. Recent studies have reported that more compatible results have been obtained with the HCV RNA test using signal to cut-off (S/Co) values >1, which are the routine reactivity threshold for the anti-HCV enzyme immunoassay (EIA) test. The aim of this study was to determine the most appropriate S/Co value for the anti-HCV test, predicting HCV infection. Methodology: Comparisons were made between results of 559 patients who underwent anti-HCV with ECLIA method and HCV RNA tests with real-time polymerase chain reaction (PCR) method. By accepting the HCV-RNA test as the gold standard for HCV infection, the sensitivity, specificity and predictive values of the ECLIA test were determined and statistical “receiver operating characteristic” (ROC) analysis was applied to determine the most appropriate threshold. Results: Between January 2013 and April 2018, a total of 81,203 serum samples were examined. Of 559 anti-HCV positive patients, HCV RNA positivity was determined in 214 (38.2 %). According to the ROC analysis results, the most appropriate S/Co value was determined as 12.27, at which sensitivity was 94.4 %, and specificity 97.4 %. The positive and negative predictive values were calculated at the high rate of 95.7% and 96.6% respectively. Conclusions: The results of this study investigating the anti-HCV reactivity values which could be used in the diagnosis of HCV infection determined the most appropriate value to be 12.27.

Introduction: Stenotrophomonas maltophilia, which is able to form a biofilm, has mostly been related to catheters when it is the agent in hospital infections; these infections generally present as bacteremia and pneumonia, which may progress with complications and result in death. Methodology: The study included 153 S. maltophilia strains isolated from clinical samples sent to our hospital laboratory between 1 January 2014 and 30 June 2018. The bacteria were identified and their antibiotic sensitivity was determined using the VITEK-2 automated system. PFGE (Pulsed Field Gel Electrophoresis): The strains isolated from 34 patient clinical samples and from 1 patient bedcover were taken for PFGE examination. Results: The TMP/SXT and levofloxacin sensitivity of 153 S. maltophilia strains was examined. TMP/SXT resistance was determined to be 39% and levofloxacin resistance at 5%. Among 35 S. maltophilia strains, seven genotypes were identified using the PFGE method. While three strains showed a specific genotype profile, the other 32 were determined to consist of four clusters. The cluster rate was therefore 91.4% (32/35). Conclusions: There was a clonal relationship between the vast majority of the 35 S. maltophilia isolates, which suggests that there was a cross-contamination problem in the hospital. One strain (#4) was identified by dendrogram analysis showed a high rate of similarity to the other strains and was determined to be the common source of the cross-contamination.

Amaç: Bu çalışmada, Ocak 2018-Ocak 2019 tarihleri arasında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarına gönderilen yara yeri örneklerinden izole edilen mikroorganizmaların retrospektif değerlendirilmesi ve antibiyotik direnç profillerinin saptanması amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Laboratuvarımıza farklı kliniklerden gönderilen yara yeri örnekleri konvansiyonel yöntemlerle ekilmiş ve izole edilen suşların tanımlanması ve antibiyotik dirençleri Becton Dickinson Phoenıx(USA) otomatize sistemle belirlenmiştir. Bulgular: Toplam 980 etkenin 606’sı (%61,80) Gram negatif bakteriler, 374’ü (%38,10) Gram pozitif bakteriler olarak tespit edilmiştir. İzole edilen mikroorganizmalar sırasıyla S. aureus (%22,30), E. coli (%22,20), P. aeruginosa (%16,60), A. Baumanii (%15,40), Enterococcus spp. (%8,06), S. epidermidis (%7,70), K. pneumoniae (%7,50) olarak belirlenmiştir. Gram negatif bakterilerin en duyarlı olduğu antibiyotik amikasin olarak belirlenmiştir. S. aureus suşlarında vankomisine direnç tespit edilmemiştir. Etkenlerin kliniklere göre dağılımı incelendiğinde yara yeri örneklerinin en sık yoğun bakım ünitelerinden geldiği belirlenmiştir. Sonuç: Belirli zaman aralıklarında enfeksiyon etkenleri ve bunların antibiyotik duyarlılıklarının belirlenmesi, hem direnç oranlarının azalmasına hem de tedavi maliyetlerinin düşmesine katkı sağlayacaktır.

Introduction: We aimed to investigate the efficacy of local boric acid (BA) and teicoplanin in prosthetic vascular graft infection (PVGI) caused by methicillin-resistant Staphylococcus aureus (MRSA) in a rat model. Methodology: Fourty rats were divided into five groups. Group 1 received no treatments (control group); group 2 was uncontaminated polytetrafluoroethylene (PTFE) graft group; group 3 was untreated and the PTFE graft was contaminated with 2×107 CFU/mL MRSA; group 4 received local BA (8 mg/kg) and was contaminated with with 2×107 CFU/mL MRSA; group 5 received local BA (8 mg/kg) and intraperitoneal teikoplanin (10 mg/kg), and was contaminated with 2×107 CFU/mL MRSA; On the 3rd day, grafts and serums were removed for microbiological, histological and serological tests. Results: The amounts of culture growth in groups 4 and 5 were significantly lower compared to group 3 (p < 0.001). TNF-α was significantly higher in Group 3 than the other groups (p = 0.001). There was no significant difference between the groups in serum IL-1 levels (p = 0.138). Monocyte chemotactic protein-1 (MCP-1) was not significantly different between groups 3, 4, and 5, but it was significantly higher than groups 1 and 2 (p < 0.001). The severity of inflammation was significantly higher in group 3 than the other groups, and fibroblastic proliferation, granulation tissue and collagen synthesis were significantly lower (p < 0.05). Conclusions: Our study showed that local BA and combined teicoplanin treatment is effective in preventing PVGI.

Amaç: Bu çalışmada, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi'ne başvuran hastalarda solunum yolundan izole edilen patojenlerin dağılımı ve sıklığının belirlenmesi hedeflenmiştir. Gereç ve yöntemler: 1 Nisan - 31 Haziran 2023 tarihleri arasında Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Hastanesi'ne başvuran akut solunum yolu enfeksiyonu ön tanılı hastalarının solunum yolu örnekleri, multipleks gerçek zamanlı polimeraz zincir reaksiyonu (MRT-PZR) Bio-Speedy Solunum Yolu RT-qPCR MX-24T (Bioeksen, İstanbul, Türkiye) paneli ile incelendi. Bu panel, 18 virüs ve 6 bakteriyi aynı anda tespit edebilme kapasitesine sahiptir ve örneklerin nükleik asitleri Bio-Rad Thermal Cycler CFX96 (Bio-Rad, ABD) cihazında analiz edildi. Bulgular: Değerlendirilen 448 solunum örneğinden 168'i (%37.5) pozitif çıktı. Bu pozitif örneklerde toplam 246 patojen belirlendi; bunların 84'ü (%34.1) viral, 162'si (%65.9) bakteriyel etkenlerden oluştu. En sık rastlanan patojenler Haemophilus influenzae (n=100) ve Streptococcus pneumoniae (n=62) oldu. Pozitif örneklerin 102’sinde (%22.8) tek etken, 57’sinde (%12.7) ikili etken, 9’unda (%2) 2 ve daha fazla etken pozitifliği saptanırken, 280’inde (%62.5) etken saptanmadı. Koenfeksiyonlar arasında SARS-CoV-2'nin yalnızca 7 örnekte tespit edildiği gözlemlendi. Sonuç: Bu çalışma, solunum yolu patojenlerinin moleküler yöntemlerle ilk kez ilimizde kapsamlı olarak değerlendirildiği bir araştırmadır. Bulgular, geniş bir patojen yelpazesi ve koenfeksiyon çeşitliliği göstermektedir. Araştırmada, geniş bir etken patojen yelpazesi belirlenmiş olup, en sık saptanan patojenler sırasıyla Haemophilus influenzae ve Streptococcus pneumoniae olarak tespit edilmiştir. MRT-PZR yönteminin hızlı ve hassas tanı sağlayarak gereksiz antibiyotik kullanımını önleyebileceği, enfeksiyon kontrolü açısından klinisyenlere yol gösterici olacaktır.

Kandidemi özellikle yoğun bakım hastalarında daha sık görülen, mortalite ile sonuçlanabilen önemli bir klinik tablodur. Bu çalışmamızda, kan kültürlerinden izole edilen Candida izolatlarının tanımlanması, antifungal duyarlılıklarının ve bu antifungallere ait MİK değerlerinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Ocak 2022-Ocak 2024 tarihleri arasında Tıbbi Mikrobiyoloji Laboratuvarı’na gönderilen kan kültürleri geriye dönük olarak incelenmiştir. Kan kültürlerinden elde edilen Candida izolatlarının tür tanımlamasında BD Phoenix M50 (Becton Dickinson, ABD) otomatize sistemi kullanılmıştır. Antifungallerin MİK değerlerinin belirlenmesinde MICRONAUT-AM (Bruker, ABD) sıvı mikrodilüsyon testi kullanılmıştır. İzolatların antifungal duyarlılık kategorileri EUCAST standartlarına göre değerlendirilmiştir. Çalışmaya belirtilen tarihler arasında kan kültürlerinden izole edilen toplam 96 tane Candida dahil edilmiştir. En sık saptanan tür Candida albicans (%46.9) olmuştur. Kandidemi olgularının büyük çoğunluğunun 65 yaş üstü hastalar (%59.3) olduğu ve %92.7’sinin yoğun bakım ünitesi (YBÜ) hastası olduğu görülmüştür. Antifungal duyarlılık testleri sonucunda bütün izolatlar amfoterisin B’ye duyarlı bulunmuştur. Candida türleri arasında antifungallere en yüksek duyarlılık oranları Candida parapsilosis’te görülmüştür. En düşük MİK değerleri mikafunginde ve en yüksek MİK değerleri flukonazolde tespit edilmiştir. Kan kültüründe Candida üremesi YBÜ hastaları ve ileri yaş hastalarda belirgin bir şekilde daha sık görülmüştür. Özellikle YBÜ hastaları ve ileri yaş grubundaki hastalar kandidemi yönünden daha dikkatli takip edilmelidir. İzole edilen Candida’ların antifungal duyarlılıklarının tür düzeyinde farklılık gösterdiği görülmüştür. Candida’ların tür düzeyinde tanımlanması ve yapılan antifungal duyarlılık çalışmaları, ampirik ve terapötik tedavi süreçlerinin doğru ve etkili yönetilmesi açısından oldukça önemlidir.