Ovarian torsion is agynecologic emergency that affects females of all ages. Early diagnosis is important to preserve ovarian function. The false positive rate for sonographic diagnosis of ovarian torsion is 50%; therefore, a new real-time approach is required to improve diagnostic accuracy. We investigated diffuse reflectance spectroscopy for diagnosing ovarian torsion. Spectroscopic measurements were performed in vivo prior to, during and after detorsion. After bilateral oophorectomy, hemoxygenase and myeloperoxidase enzyme activity in ovarian tissue was evaluated and the tissues were examined for pathology. Spectroscopic data were compared to histopathological and biochemical data to assess the diagnostic value of the spectroscopic method for differentiating healthy and damaged ovarian tissue. We found a good correlation between spectroscopy and histopathology. We also found a correlation between the spectroscopic data and heme oxygenase enzyme activity. We found no correlation between the histopathological tissue damage score and myeloperoxidase enzyme activity. Diffuse reflectance spectroscopy may be of prognostic and diagnostic value for ovarian torsion in vivo.

Background Near-infrared spectroscopy (NIRS) is widely used to assess flap perfusions by measuring tissue oxygen saturation (StO(2)). However, the StO(2) level for the onset of perfusion failure is still a controversial issue. Aim This study proposes a new threshold of StO(2) level for detecting the onset of perfusion failure as early as possible to increase flap salvage rates. Methods Twenty patients undergoing flap surgery were included in this study - 13 flaps were implemented to cover defects that occurred due to trauma and 7 flaps to hide imperfections that occurred after cancer treatment. Thirteen flaps were in the lower extremity, six in the mandible, and one in the breast. NIRS was used to measure StO(2) in 240 flap regions of the 20 patients to determine flap viability using descriptive statistics. Results The mean StO(2) values from healthy flap and control regions were obtained as 81.6% +/- 0.36 and 82% +/- 0.18, respectively. The lowest StO(2) value of 77.2% was defined as the onset of a vascular complication at a probability of 99.74% by subtracting three times the standard deviation from the mean StO(2) of healthy flaps. Vascular complications were observed from 21 regions in the four flaps with StO(2) values lower than 77.2%, but only one was lost. Conclusion The threshold value for the onset of perfusion failure was a 5% decrease from the expected value, much lower than previously described thresholds that may facilitate the detection of perfusion failure in the early stage and increase salvage rates in flap revisions.

Giriş ve Amaç: Ağız ve diş hastalıkları, toplumumuzda sık olarak görülen, genel sağlığı olumsuz yönde etkileyebilen ve koruyucu önlemler alındığı takdirde engellenebilen hastalıklardır. Bu çalışmanın amacı florürlü vernik uygulaması yapılan ve yapılmayan çocukların diş sağlığı tarama sonuçları incelenerek; florürlü vernik uygulamasını, süt molar dişlerindeki çürük sayıları, diş fırçalama sıklığı, diş hekimine gitme nedenleri ve ailelerin eğitim durumu açısından değerlendirmektir. Gereç ve Yöntem: İlçe Sağlık Müdürlüğü tarafından yapılan florürlü vernik uygulaması kapsamında, 2017-2018 eğitim öğretim yılı 1.sınıf öğrencileri arasından rastgele seçilen 200 öğrenci çalışmaya dâhil edilmiştir. Anket sonuçları ve diş taramalarından elde edilen bilgiler değerlendirilerek; uygulama yapılan ve yapılmayan çocukların çürük indeksi, diş fırçalama sıklığı, diş hekimine gitme nedenleri ve ailelerin eğitim durumu karşılaştırılması yapıldı. Bulgular: Florürlü vernik uygulaması yapılan ve yapılmayan çocukların çürük indeksi ve diş fırçalama sıklığı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmadı. Çalışmaya dâhil edilen çocukların %60’ında diş çürüğü olduğu bulundu. Ailelerinin diş sağlığı konusundaki bilinç düzeyleri değerlendirildiğinde florürlü vernik uygulamasına izin vermeyen ailelerin %30’u üniversite düzeyinde eğitime sahipken, izin veren ailelerde üniversite düzeyinde eğitim %21 olduğu bulundu. İzin verilmeyen çocukların %46’sının hiç çürükleri yokken, izin verilen çocukların %34’ünün hiç çürüğü olmadığı görüldü. Ayrıca çalışmaya dahil edilen çocukların %48,5’unun hiç diş hekimine gitmediği ve uygulama yapılmayan çocukların %68’i dişlerini düzenli fırçalarken, uygulama yapılan çocuklarda bu oranın %62 olduğu görüldü. Sonuç: Yaptığımız bu çalışmada florürlü vernik uygulamasına izin vermeyen ailelerin eğitim seviyelerinin izin verenlere göre daha yüksek olduğu belirlendi. Florürlü vernik uygulaması yapılan çocukların yapılmayanlara göre çürük diş sayısının daha fazla, diş fırçalama sıklığının daha az olduğu belirlendi. Ayrıca diş hekimine gitme oranının uygulama yapılan çocuklarda yapılmayanlara göre daha az oldu belirlendi.

Background: Endothelial dysfunction plays a central role in the pathophysiology of erectile dysfunction (ED) and reflects systemic vascular impairment. Photoplethysmography-derived flow-mediated dilation (PPG-FMD) has emerged as a novel, non-invasive approach for assessing endothelial function. This study aimed to investigate the utility of PPG-FMD as a marker of systemic endothelial function in patients with ED without overt coronary artery disease. Methods: In this observational cross-sectional comparative study, patients with vascular ED (n = 24), non-vascular ED (n = 18), and healthy controls (n = 30) were evaluated. Endothelial function was assessed using PPG-FMD. Key parameters, including dilation index, time to maximum dilation, area under the curve, and dilation index slope, were analyzed and compared across groups. Results: PPG-FMD parameters indicated significantly impaired endothelial function in patients with vascular ED compared to both non-vascular ED patients and controls (p < 0.001). Dilation index and area under the curve were significantly reduced in the vascular ED group. Conclusions: These findings support the presence of systemic endothelial dysfunction in vascular ED and suggest that PPG-FMD–derived parameters may serve as a non-invasive indicator of endothelial function. Further studies incorporating larger cohorts and validation against established endothelial assessment methods are required to determine its clinical applicability.