Biyopsikososyal bir varlık olan insanın çok boyutlu olması sebebiyle göç, tarih boyunca çeşitli sebeplerle sadece yaşanılan yer değişikliği olarak algılanmamalıdır ve tüm yönleri ile incelenmesi gereken bir olgu olarak düşünülmesi gerekmektedir. Her ne sebeple olursa olsun göç olgusu, göç öncesi, göç sırası ve sonrasında hem göçü yapan kişi/kişiler hem de göç edilen yerlerde yaşayanlar için pek çok ruhsal sorunlara neden olabilmektedir. Türkiye başta olmak üzere son zamanlarda yaşanan farklı göç olayları bireylerin yaşamlarına devam edebilmesi amacıyla savaşlar, açlık, yoksulluk, ekonomik sorunlar, dine yönelik saldırılar gibi ekonomik, sosyal, siyasi ve kültürel olmak üzere farklı sebeplerle gerçekleşebilmektedir. Farklı sebeplerle gerçekleşen tüm göç çeşitlerinde, literatür tarama ve inceleme sonucunda göç eden çocuk, kadın ve erkeklerin çoğunda travma sonrası stres bozukluğu, depresyon, uyku sorunları, intihar gibi bazı çeşitli ruhsal problemler yaşandığı görülmektedir. Bu derlemenin amacı, günümüzde Dünyada ve Türkiye’de sayıca hızla artmakta olan göç olaylarının, olumsuz çevre koşulları ile bireylerin zorlu yaşamı devam ettirme zorunlulukları sebebiyle ciddi bir halk sağlığı sorunu olan göç olaylarının, bireylerin ruh sağlıkları üzerindeki etkilerini incelemek ve bu etkileri açıklayarak literatüre katkı sağlayabilmektir.
Amaç: Araştırmamızın amacı hasta, hasta yakını ve sağlık çalışanlarının, iletişim becerileri ve şiddet eğilimleri arasındaki ilişkiyi; hasta/yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerileri ve şiddet eğilimlerine etki eden etkenleri tespit etmektir. Gereç ve Yöntem: Çalışmamız tanımlayıcı ve ilişki arayıcı niteliktedir. Evrenimizi, Tokat ili merkezinde faaliyet gösteren üç kamu hastanesinde görev yapan sağlık çalışanları, 10 Ağustos 2021 ve 30 Ekim 2021 tarihleri arasında bu hastanelerin polikliniklerinden ve yataklı servislerinden hizmet almakta olan hasta ve yakınları kapsamaktadır. Örneklemimiz, çalışmaya katılmayı kabul eden iki yüz hasta, iki yüz hasta yakını ve yüz yetmiş iki sağlık çalışanı olmak üzere toplam beş yüz yetmiş iki hasta/yakını ve sağlık çalışanından oluşmaktadır. Araştırmamızın verileri, üç grup için ayrı ayrı oluşturulan Bilgi Formu, Şiddete Yönelik Tutum Ölçeği (ŞYTÖ) ve İletişim Becerileri Envanteri (İBE) ile elde edilmiştir. Verilerimiz SPSS 23.0 programı kullanılarak analiz edilmiştir. Normal dağılıma uygunluk Kolmogorov Smirnov testi; ölçek puanları ve alt boyutları arasındaki ilişkinin incelenmesinde normal dağılmayan verilerde Spearman rho korelasyon katsayısı; normal dağılan verilerde Pearson korelasyon katsayısı kullanılmıştır. Analiz sonucu elde edilen bulgular, lineer regresyon analizi ile değerlendirilerek, bilgi formlarımızda bulunan tanımlayıcı özelliklerin, hasta/yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerileri ve şiddet eğilimleri üzerindeki etkileri araştırılmıştır. Bulgular: Çalışmamızda sağlık çalışanları için ŞYTÖ ile İBE puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü zayıf bir ilişki; hasta bireyler için ŞYTÖ ile İBE puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü zayıf bir ilişki; hasta yakınları için ŞYTÖ ile İBE puanları arasında istatistiksel olarak anlamlı pozitif yönlü zayıf bir ilişki olduğu bulunmuştur. Regresyon analiz sonucumuza göre ise; yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim, yaşanılan yer, meslek, çalışma ortamındaki iletişimi değerlendirme, sunulan hizmeti değerlendirme ve kendine zarar vermeyi düşünme durumu değişkenlerimiz ile İBE ve ŞYTÖ puanları arasında anlamlı ilişki saptanmıştır. Sonuç: Hasta/yakını ve sağlık çalışanlarının iletişim becerilerinin güçlendirilmesinin ve şiddet olgusuna etkisi olabilecek riskli durumların tespit edilmesinin sağlık alanında artmakta olan şiddet olaylarını önleyebileceği öngörülmektedir.
Amaç: Ülkemizde erkeğe yönelik şiddet olgusunun henüz yeterli düzeyde tartışılmadığı düşünülmektedir. Çalışmada ‘’erkeğe yönelik şiddet” ile ilgili alan yazında mevcut olan temel görüşleri saptamak ve bu kavrama yönelik gelecekte yapılması planlanan araştırmalara katkı sağlayacak bir zemin hazırlamak amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırmaya Pubmed veri tabanında 01.01.1993-15.04.2024 tarihleri arasında yer alan “erkeğe yönelik şiddet” konulu 104 bilimsel yayın çalışmaya dahil edilmiştir. Elde edilen veriler Bibliometrix programı ile analiz edilmiştir ve VOSviewer yazılım programı aracılığıyla görselleştirilmiştir. Bulgular: 1993-2024 yılları arasında PubMed veri tabanında yayımlanmış erkeğe yönelik şiddet konularını ele alan toplam 67 dergide 104 yayının olduğu, yayınların 495 yazar tarafından kaleme alındığı, 8 yayının tek yazarlı olduğu, yayınların 33’ünün uluslararası iş birliği ile yapıldığı ve yayın başı yazar sayısı ortalamasının 5.79 olduğu saptanmıştır. ‘’Erkeğe yönelik şiddet’’ konusunda ülke iş birlikleri en fazla Güney Afrika ve Gana olmuştur. Çalışmalarda kullanılan anahtar kelimelere bakıldığında en fazla kullanılan anahtar kelimenin ‘’insan’’ olduğu bulunmuştur. Sonuç: Yapılan çalışma sonucunda erkeğe yönelik şiddet ile ilgili bilimsel yayınların artış gösterdiği bulunmuştur. Dolayısıyla bu çalışmanın erkeğe yönelik şiddet konusu ile ilgili çalışma yapmak isteyen araştırmacılara yol gösterici bir profil sunacağı düşünülmektedir.
20 December 2021 in EJONS International Journal of Mathematic, Engineering and Natural Sciences
Amaç: Hasta, hasta yakını ve sağlık çalışanlarının, Ocak 2015-Aralık 2020 tarihleri arasında yayınlanmış, birbirlerine uyguladıkları şiddet olgularının gözden geçirilmesi ve elde edilen verilerin de sistematik biçimde incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Hasta, hasta yakını ve sağlık çalışanlarının birbirlerine uyguladıkları şiddet olgusu ile ilgili 612 ulusal yayına ulaşılmıştır. Google veri tabanı kullanılarak, Ocak 2015-Aralık 2020 tarihleri arasındaki araştırmaların tamamı incelenerek araştırmaya dahil edilme kriterlerine uygun olan 56 yayın çalışma kapsamında değerlendirilmiştir. Tüm yayınlar çalışma yöntemleri ve bulguları açısından sistematize edilerek incelenmiştir. Bulgular: Sistematize edilerek incelenen çalışmalarda sağlık çalışanlarına yönelik sözel şiddet türünün yüksek olduğu, şiddetin en fazla hasta ve yakınları tarafından uygulandığı, şiddet uygulayan hasta ve yakınlarının, sağlık çalışanlarının iletişim becerilerini yetersiz olarak değerlendirdiği, olay sonrası ise şiddete maruz kalanlarda en çok işe gitmede isteksizlik, mesleği bırakma isteği gibi yetersiz baş etme mekanizmalarının kullanıldığı belirlenmiştir. Sonuç: Her alanda olduğu gibi sağlık alanında da giderek artan şiddet olaylarının önlenebilmesi noktasında, sağlık çalışanlarının iletişim becerilerinin tanımlanması ve güçlendirilmesinin fayda sağlayacağı düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Şiddet, Hasta, Hasta Yakını, Sağlık Çalışanı, İletişim Becerileri
28 April 2026 in Journal of Academic Research in Nursing
Investigation of the Impact of Earthquake Experience on State and Trait Anxiety and Sexual Functions in Women - Journal of Academic Research in Nursing
30 April 2026 in Turkish Journal of Forensic Medicine
Aim:The aim of this study was to develop the Knowledge and Attitude Scale Toward Forensic Cases (KAST-FC), a new measurement tool with established validity and reliability, designed to assess healthcare professionals’ knowledge and attitudes toward forensic cases.Method:This methodological study included healthcare professionals working in healthcare institutions across Türkiye. The sample consisted of 351 healthcare professionals who voluntarily participated and met the validity criteria. During data collection, the Knowledge and Attitude Scale Toward Forensic Cases (KAST-FC), developed by the researchers, was used as the primary measurement tool. To evaluate criterion-related validity, the Nurse Attitude Scale Toward Forensic Psychiatry Patients (NASTFPP), developed by Arabacı and Çam (2011), was additionally administered. The psychometric properties of the KAST-FC were examined through Exploratory Factor Analysis (EFA), Confirmatory Factor Analysis (CFA), Cronbach’s alpha coefficient, item-total correlations, and content validity methods.Results:The Kaiser-Meyer-Olkin (KMO) and Bartlett’s tests indicated that the sample was suitable for factor analysis. EFA revealed that the scale appears to have a multidimensional structure, which was confirmed by CFA. The KAST-FC demonstrated a high level of internal consistency, suggesting good reliability according to Cronbach’s alpha coefficient. Item-total correlation values supported the homogeneity of the scale.Conclusion:The findings suggest that the KAST-FC is a valid and reliable measurement tool for evaluating healthcare professionals’ knowledge and attitudes toward forensic cases. The scale may contribute to identifying the educational needs of healthcare professionals, developing appropriate training programs, and supporting standardization in forensic case management.