Amaç Hepatik apse, bakteriyel, paraziter ya da birden fazla mikroorganizmanın neden olabileceği bir klinik tablodur. Sıklıkla piyojenik apse görülmekle birlikte nadiren amip apsesi görülebilmektedir. Tanı koymadaki güçlükler ve radyolojik görüntülemede karaciğer kist hidatiği ile benzerlik göstermesi nedeniyle, tedavi ve izlem yaklaşımları farklı olan bu olguların ayırıcı tanısı büyük önem taşımaktadır. Bu olguda amacımız karaciğer kist hidatik hastalığı ile karışan trans-diyafragmatik geçişli amip apse olgusunun literatür eşliğinde sunmaktır. Olgu 25 yaşında erkek hasta; ateş yüksekliği, kusma, halsizlik şikayetleri ile acil servise başvurdu. Şüpheli cinsel temas, seyahat, radyasyon maruziyeti, çiğ süt ve süt ürünleri tüketimi, hayvan teması, kırsal alandan su tüketimi öyküsü bulunmamaktaydı. Bilinen ek hastalığı bulunmamaktadır. Fizik muayenede; ateş yüksekliği ve solunum seslerinde kabalaşma mevcuttu. Laboratuvar incelemesinde akut faz reaktanlarında yükseklik, trombosit düşüklüğü ve INR yüksekliği mevcuttu. Tomografisinde akciğer sağ alt lobda buzlu cam alanları, karaciğer sağ lobunda 10 cm çapında kistik lezyon raporlandı. Tekrarlanan batın görüntülemesinde multiloküle hepatik apse saptandı. Yoğun içerik dolayısıyla perkütan iğne drenajı yapılamayan hastaya karaciğer drenaj katateri yerleştirildi. Hastanın tedavisi meropenem ve teikoplanin olarak düzenlendi. Klinik iyileşmesi olmayan hastanın kontrol torakoabdominal bilgisayarlı tomografisinde sağ akciğer alt lobda multiloküle hava sıvı dansiteleri içeren apseyle uyumlu alanlar olduğu raporlandı. Tedavisine amip apsesi ön tanısı ile metronidazol eklendi. Boyutu küçülen karaciğer apsesi operasyonla drene edilerek diyafragma onarımı yapıldı. Patoloji materyali açık kahve renkte heterojen, nodüler görünümde amip apsesi olarak değerlendirilen hastada klinik iyileşme görüldü. Cerrahi ve medikal tedavisi tamamlanan hasta taburcu edildi. Sonuç Karaciğerde heterojen görünüm varlığında apse, kist hidatik hastalığı, primer veya metastatik maligniteler ayrıcı tanıda düşünülmelidir. Plevrapulmoner amebiyazis karaciğer amip apsesinin nadir bir komplikasyonu olup mortal seyir gösterebilmektedir. Bu olguda karaciğer amip apse tanı ve tedavisinde multidisipliner yaklaşımın önemi vurgulanmaktadır.
Candida auris is a multidrug-resistant fungal pathogen associated with high mortality in healthcare settings. Although colonization is recognized as the harbinger of invasive infection, predicting which patients will develop bloodstream infection (BSI) and when this transition will occur remains a clinical challenge. In this study, patients aged ≥18 years with C. auris colonization identified at İzmir City Hospital between January 2023 and June 2025 were retrospectively analyzed. Colonization was confirmed by matrix-assisted laser desorption/ionization time-of-flight mass spectrometry (MALDI-TOF MS). Of 71 colonized patients (median age 65 years; 69.0% male; 93.0% intensive care unit (ICU)-admitted), 31 (43.7%) developed bloodstream infection (BSI). In-hospital mortality was 62.0%, rising to 74.2% in the BSI group, though this difference did not reach statistical significance (p = 0.105). Competing risks analysis using the Aalen–Johansen method showed a cumulative BSI incidence of 38.2% (95% confidence interval (CI): 28–50%) by day 10 and 43.0% (95% CI: 32–54%) by day 30 following colonization detection. On multivariate logistic regression, diabetes mellitus was the sole variable independently associated with a lower risk of BSI development (adjusted odds ratio (OR): 0.19; 95% CI: 0.06–0.68; p = 0.010); this finding was directionally consistent but did not reach statistical significance in the multivariable Fine–Gray competing risks model (subdistribution hazard ratio (SHR): 0.334; 95% CI: 0.108–1.040; p = 0.057). All 40 tested isolates had high fluconazole minimum inhibitory concentration (MIC) values; micafungin susceptibility was 92.5%, while anidulafungin resistance was observed in 32.5% of isolates. Our findings demonstrate that nearly half of colonized patients developed BSI, with no identifiable safe window for intervention, underscoring the necessity of sustained infection control measures and susceptibility-guided antifungal therapy.