Amaç: Bu araştırmanın amacı COVID-19 pandemisinde üniversite öğrencilerinin depresyon düzeyleri ile sosyal medya bağımlılıkları arasındaki ilişkiyi yapısal eşitlik modellemesiyle incelemektir. Yöntem: Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeline göre yürütülmüştür. Araştırma Fırat Üniversitesindeki 211 üniversite öğrenci üzerinde gerçekleştirilmiştir. Öğrencilerin depresyon düzeylerini belirlemek amacıyla Tuncer ve Dikmen (2019) tarafından Türkçeye uyarlanan Burns Depresyon Ölçeği kullanılmıştır. Öğrencilerin sosyal medya bağımlılık düzeylerinin belirlenmesi amacıyla ise Karaca, Yıldırım ve Kulaksız (2019) tarafından geliştirilen Sosyal Ağ Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmanın bulguları incelendiğinde depresyon düzeyi ve sosyal medya bağımlılığı arasında anlamlı ilişkiler olduğu görülmektedir. Elde edilen veri ile öngörülen model arasında iyi uyum saptanmıştır. Bu bağlamda üniversite öğrencilerinin COVID-19 pandemisindeki depresyon düzeylerinin sosyal medya bağımlılıklarının yordayıcısı olduğu belirlenmiştir. Üniversite öğrencilerinin depresyon düzeyleri arttıkça sosyal medya bağımlılıklarının arttığı gözlemlenmiştir. Sonuç: Depresyon ve sosyal medya bağımlılığının birbirini olumsuz yönde etkileyen sarmal bir yapıyı oluşturduğu söylenebilir. Bu bağlamda sosyal medya bağımlılığında, depresyon kavramı bir sebep olabileceği gibi bir sonuç olarak da görülebilir.
Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin gelecek beklentilerinin akademik erteleme üzerindeki yordayıcılığının incelenmesidir. Araştırmada ayrıca üniversite öğrencilerinin cinsiyetlerine, yaş düzeylerine, sınıf düzeylerine, öğrenim gördükleri alan türüne ve öğrenim gördükleri bölümü sevip sevmemelerine göre akademik erteleme eğilimleri ile gelecek beklentileri incelenmiştir. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeline göre yürütülmüştür. Araştırmaya 432 üniversite öğrencisi (228’i erkek, 204’ü kadın) katılmıştır. Bulgular gelecek beklentisinin akademik erteleme eğilimini negatif yönde anlamlı yordadığını göstermektedir. Üniversite öğrencilerinin cinsiyetlerine ve sınıf düzeylerine göre akademik erteleme eğilimleri anlamlı düzeyde farklılaşmazken, yaş düzeylerine, öğrenim gördükleri alan türüne ve öğrenim gördükleri bölümü sevip sevmemelerine göre anlamlı düzeyde farklılığa rastlanılmıştır. Öğrencilerin gelecek beklentilerinin ise cinsiyetlerine, yaş düzeylerine göre anlamlı düzeyde farklılaşmazken, sınıf düzeylerine, öğrenim gördükleri alan türüne ve öğrenim gördükleri bölümü sevip sevmemelerine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı belirlenmiştir. Bu araştırmanın sonuçları erteleme davranışlarının olumsuz sonuçlarının azaltılması açısından, üniversite öğrencilerinin gelecek beklentilerinin artırılması etkili bir müdahale olabilir.
The purpose of this study was to determine the effect of cooperative learning on achievement and the relationship between the study group and effect size by means of meta-analysis. Meta-analysis is the method employed in order to statistically analyze the quantitative data collected in independent and multiple studies carried out on similar topics, and to reach a general judgment regarding the results of these studies. Certain criteria were used in order to decide which researches would be included in the meta-analysis. Based on these criteria, it was decided to include 6 experimental studies in the meta-analysis. As a result, for the six studies, the effect size calculated within 95 % confidence interval has proved to be .518 based on random effects model. When two studies with the largest learning groups are excluded from the research respectively, firstly this effect size increases to .528, later it is calculated as .817 without any model discrimination. When effect size intervals in literature (≥ 0.5: strong, ≥ 0.3: moderate and ≥ .01 weak) is taken into consideration, the effect of cooperative learning on achievement has been observed as “Strong”. In addition to this, contrary to some views in literature, it has been seen that large learning groups have higher standard errors and a bigger effect size has been achieved when such studies have been excluded from the analysis. What is more, even the limitation of fixed effects model has disappeared, and the effect size calculated in fixed effects and random effects model has been balanced. ÖzetBu araştırmanın amacı, işbirlikli öğrenmenin başarı üzerindeki etkisini ve çalışma grubu ile etki büyüklüğü arasındaki ilişkiyi meta-analiz yöntemiyle belirlemektir. Meta-analiz, benzer konularda yapılmış birbirinden bağımsız ve çok sayıda çalışmadan elde edilmiş sayısal verileri istatistiksel olarak analiz etme ve bu çalışmaların sonuçları hakkında genel bir yargıya varma yöntemidir. Hangi araştırmaların meta-analize dâhil edileceğine yönelik seçimlerin yapılmasında belirli ölçütler kullanılmıştır. Bu ölçütlere dayalı olarak 6 adet deneysel araştırmanın meta-analize dâhil edilmesine karar verilmiştir. Sonuç olarak; altı çalışma için %95 güven aralığında hesaplanan etki büyüklüğü rastgele etkiler modeline göre .518’dir. En büyük çalışma grubuna sahip iki araştırma sırasıyla araştırma dışında tutulduğunda bu etki büyüklüğü önce .528’ e çıkmakta, sonrasında ise model ayrımı olmaksızın .817 olarak hesaplanmaktadır. Alan yazındaki etki büyüklüğü aralıkları (≥ 0.5: güçlü, ≥ 0.3: orta düzey ve ≥ .01 zayıf) dikkate alındığında işbirlikli öğrenmenin başarı üzerindeki etkisi “Güçlü” bir etki olarak gözlenmiştir. Ayrıca alan yazındaki bazı görüşlerin aksine büyük çalışma gruplarının standart hatalarının daha yüksek olduğu, bu araştırmaların analiz dışında tutulması ile daha büyük etki büyüklüklerine ulaşıldığı, hatta sabit etki modelinin sınırlılığının bile ortadan kalktığı, sabit etki ve rastgele etki modelinde hesaplanan etki büyüklüğünün eşitlendiği görülmüştür.
Bu araştırmanın amacı öğretmen adaylarının baskın öğrenme stillerine göre yapılandırılmış öğretimin, akademik başarıları üzerindeki etkisini incelemektir. Araştırmada öntest-sontest deney-kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından geliştirilen Başarı Testi ile Riechmann ve Grasha tarafından geliştirilen ve Kılıç (2011) tarafından Türkçeye uyarlanan Grasha ve Riechmann Öğrenme Stilleri Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmaya Fırat Üniversitesi Fen Bilgisi ve Türkçe Öğretmenliği lisans programındaki 109 öğretmen adayı (94 kadın ve 15 erkek) katılmıştır. Araştırmada, deney ve kontrol grupları yansız atama sonucunda oluşturulmuştur. Öğrenme stillerine dayalı öğretimin yapıldığı deney grubu öğretmen adaylarının akademik başarılarının, kontrol grubu öğretmen adaylarına göre anlamlı düzeyde yüksek olduğu belirlenmiştir. Öğrenme stiline dayalı öğretimin, akademik başarı üzerinde orta düzeyde etki gücüne sahip olduğu görülmektedir. Bu doğrultuda öğretmen eğitimindeki niteliği artırmak amacıyla öğretmen adaylarının baskın öğrenme stillerinin dikkate alınması önemli bir değişken olarak görülebilir. Yükseköğretim kurumlarında öğretmen adaylarının öğrenme stillerine uygun öğretim programları hazırlanması ve uygulanması önerilmektedir.
Bu çalışma, yazar, yayın, anahtar kelime, dergi, ülke, üniversite, yayın ve atıf sayısı gibi değişkenler dikkate alınarak ortak yazarlık, bibliyografik eşleşme, birlikte çalışma ve atıf analizleri ile oyun bağımlılığı, davranış problemleri ve akademik performans alanındaki araştırma eğilimini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Bibliyometrik analiz için VOSviewer yazılımı kullanılmıştır. Bibliyometrik analiz sonucunda oyun bağımlılığı, davranış problemleri ve akademik performans alanında yapılan çalışmalar açısından en etkili ülkelerin ABD, İngiltere ve Avustralya olduğu belirlenmiştir. Anahtar kelime eş oluşum analizine göre oyun bağımlılığı ve davranış bozukluğu alanında internet oyun bağımlılığı, internet bağımlılığı, akıllı telefon bağımlılığı, video oyun bağımlılığı, bağımlılık ve oyun oynama bozukluğu gibi anahtar kelimelerin öne çıktığı görülmektedir. Sonuçlar oyun bağımlılığı, davranış problemleri ve akademik performansla ilgili araştırmalarının güncel gelişmeler odağında ele alındığını göstermektedir. Bu araştırma üçüncü yazarın yüksek lisans tezi kapsamında üretilmiştir.