Türkiye’nin en kalabalık büyükkenti olan İstanbul’daki kişi başına düşen yeşil alan miktarı dünya standartlarının oldukça altındadır. Artan nüfusun yeşil alan ihtiyacını karşılamaya dönük çalışmalar kapsamında farklı yeşil alan oluşturma ve bitkilendirme çalışmaları yapılmaktadır. Bunlardan biri olan yeşil duvarlar, bazı otoyol ve üstgeçitlerin kenarlarında oluşturulan, daha çok görselliğe dayanan yeşil altyapı uygulamalarındandır. Bu çalışma; sözü edilen yeşil duvar sistemlerinin kent ekosistemine katkılarını, yeşil alan/yeşil altyapı planlaması bağlamında irdelemek ve bu kapsamda öneriler sunmak amacıyla yapılmıştır. Yapılan değerlendirmeler ve tartışmalar sonucunda; İstanbul’daki yeşil duvarların mevcut haliyle ekosisteme katkısının çok düşük hatta çok önemsiz düzeyde olduğu, yeşil altyapının gerektirdiği kamusal planlama anlayışına uygun olmadığı ve hem ekonomik hem de ekolojik maliyetlerinin çok yüksek olduğu anlaşılmıştır. Otoban kenarlarında yeşil duvarlar oluşturma uygulamaları yerine, kent ekosistemine katkısı çok daha yüksek ve maliyeti çok daha düşük olan alan kullanımları ve bitkilendirme çalışmalarının hayata geçirilmesi hem ekolojik hem de toplumsal açıdan daha yararlı olacaktır.
19 November 2020 in Environmental Monitoring and Assessment
Ülkemiz arazilerinin büyük kısmı yapısı itibariyle deprem duyarlılığı yüksek alanlardan oluşmaktadır. Bu nedenle deprem anına ve sonrasında ülkemiz genelinde bulunan her türlü araziler kullanılarak depremin oluşturduğu zararların azaltılabilmesi büyük önem taşımaktadır. Bu çalışmanın amacı Kahramanmaraş merkezli depremden etkilenen 10 ilde bulunan mevcut korunan alanların tespit edilmesi, deprem anında, sonrasında korunan alanların kullanılabilirliğinin değerlendirilmesi ve bu doğrultuda alınabilecek önlemlerin ortaya konulmasıdır. Bu amaçla araştırma alanında farklı nitelikte koruma statüsüne sahip olan korunan alanların (Milli park, tabiat parkı, tabiat anıtı, sulak alan, doğal sit alanı ve kent ormanı) tespiti ve harita tabanlı tüm uygulamaları ArcGIS yazılımı ile gerçekleştirilmiştir. Korunana alanlar, Tarım ve Orman Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü verilerine göre tespit edilmiştir. Araştırma sonucunda farklı deprem duyarlılık sınıflarına göre 25 adet (%37,31) tabiat parkı, 17 Adet (25,37) doğal sit alanı, 14 adet (20,90) kent ormanı, 7 adet (10,45) sulak alan ve 4 adet (% 5,97) milli park (toplam 67 adet korunan alan) olduğu tespit edilmiştir. Korunan alanların %71,65’i deprem duyarlılık seviyesi yüksek (DDS: 3-5) olan alanlar üzerindedir. Deprem anında ve sonrasında korunan alanlardan nasıl yararlanılabileceği konusunun tartışılması, gerekli yasal düzenlemelerin ve planlamaların yapılması deprem anında ve sonrasında yapılması gereken işlerin daha hızlı ve daha kolay yapılmasına ve deprem sonrasında oluşan olumsuz etkilerin azaltılmasına katkı sağlayabilir.
31 December 2025 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Giriş ve Hedefler Bu çalışma, orman ekosistemlerinde tür dağılım modelleme yöntemlerini kapsamlı biçimde ele alarak bu yöntemlerin sürdürülebilir orman yönetimindeki rolünü ortaya koymak amacıyla hazırlanmıştır. Yöntemler Çalışmada, Lojistik Regresyon, Genelleştirilmiş Eklemeli Modeller (GAM), Sınıflandırma ve Regresyon Ağaçları (CART), Maksimum Entropi (MaxEnt), Genetik Algoritmalar ile Kural Seti Tahmini (GARP) ve Rastgele Orman olmak üzere altı modelleme yöntemleri ilgili literatür taraması yapılmıştır. Bulgular Tür dağılım modelleri, yaban hayvanları, sürüngenler, böcekler, kuşlar ve bitki türleri için potansiyel dağılım veya habitat uygunluk haritalarının oluşturulmasında etkin bir araç olarak kullanıldığı görülmüştür. Ayrıca, bu modeller, iklim değişikliğinin etkilerini değerlendirmek, türlerin korunması ve yönetimine yönelik stratejiler geliştirmek açısından önemli olduğu belirlenmiştir. Modelleme süreçlerinde kullanılan tanımlayıcı (bağımsız) veri kaynakları arasında topografik veriler, iklim değişkenleri ve uzaktan algılama verileri ön plana çıktığı tespit edilmiştir. Sonuçlar Çalışmalar, türlerin ekolojik gereksinimlerini anlamada ve habitat uygunluk haritalarının oluşturulmasında bu yöntemlerin başarıyla uygulandığını ortaya koymaktadır. Bu çalışmada tür dağılım modelleme yöntemlerinin orman ekosistemlerinin korunması ve sürdürülebilir yönetimindeki rolü vurgulanmış ve bu modellerin gelecekteki araştırmalar için taşıdığı önem hakkında açıklamalar yapılmıştır.
Expert assessments of the ecological impacts of road construction in natural ecosystems were examined through a cross-disciplinary comparative perspective. Data were collected from experts in civil engineering, urban and regional planning, forest engineering, and landscape architecture. Responses to the Ecological Impacts of Road Construction in Natural Ecosystems (EIRCNE) scale were analyzed using exploratory factor analysis and comparative statistical tests. Five hypotheses (H1–H5) were developed to examine disciplinary differences in expert evaluations. Results indicated broad agreement on the overall ecological impacts of road construction, although discipline-specific differences emerged in perceptions of direct ecological damage and construction priorities. Factor analysis confirmed a multidimensional structure of expert assessments (KMO = 0.810; χ2 = 1665.219; df = 435; p < 0.001). Hypotheses concerning direct ecological damage (H2) and construction priorities (H5) were supported, whereas no significant disciplinary differences were detected for indirect effects or managerial processes (H3 and H4). These findings suggest that evaluating road planning and construction solely from a technical perspective may overlook important ecological dimensions. The study provides empirical evidence from Türkiye regarding how experts from different professional disciplines perceive and prioritize the ecological impacts of road construction and highlights the importance of incorporating diverse disciplinary perspectives into environmental decision-making processes.