Turizm sektörü yirminci yüzyılın ikinci yarısından itibaren dünya ekonomisinin en hızlı gelişen ve genişleyen sektörlerinden biri haline gelmiştir. Turizm, döviz kazandırıcı etkisinin yanı sıra milli gelire, istihdama ve ödemeler dengesine olan önemli katkılarıyla ülke ekonomileri açısından alternatif bir büyüme kaynağıdır. Sektör çok yönlü özelliği ile sadece ekonomiyi değil aynı zamanda sosyal ve kültürel hayatı da etkilemektedir. Özellikle Türkiye'nin de içinde bulunduğu gelişmekte olan ülkeler açısından turizm, bir kalkınma faktörü olarak son derece önemli bir yere sahiptir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’nin 1987-2018 dönemi verilerini kullanarak uluslararası turizm gelirleri ile ekonomik performans arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bu amaçla yapısal kırılmalı birim kök ve eşbütünleşme testleri kullanılmıştır. Eşbütünleşme testi sonuçlarına göre seriler arasında eşbütünleşme ilişkisi görülmektedir. Uzun vadeli tahmin sonuçlarına göre, turizm gelirlerinin ekonomik performans üzerinde pozitif bir etkisi vardır. Hata düzeltme modelinin sonuçlarına göre turizm değişkeni ile diğer tüm değişkenler arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Dolayısıyla kısa ve uzun dönem tahmin sonuçlarına göre turizm gelirleri ekonomik büyüme üzerinde önemli bir etkiye sahiptir.

Ekonomik büyüme bir ekonominin üretim kapasitesinin uzun dönemli genişlemesi olarak tanımlanmaktadır. Ekonomik büyüme sonucu bir ülkenin iktisadi, sosyal ve kültürel yapısında önemli değişimler meydana gelebilmektedir. Bu bağlamda, büyüme kavramının gelişim süreci tarih boyunca iktisatçıların, araştırmacıların, politika yapıcıların ve hatta hanehalklarının ilgisini çekmiştir. Ekonomi yazınında bu kavram önce tarım devrimi daha sonra sanayi devrimi ile ilişkilendirilmiştir. 20. yüzyılın son çeyreğinde bilgi ve teknoloji öncülüğünde gerçekleşen üçüncü bir devrimin temelleri atılmaktadır. Geleneksel üretim faktörleri emek ve sermayenin yanında bilgiyi de kullanan ekonomiler büyüme adına bir adım öne geçmektedir.Bu çalışmanın amacı bilgi, teknoloji ve yeniliğin ön planda olduğu bilgi ekonomisi bileşenleri ile ekonomik performans arasındaki ilişkileri incelemek ve bu bağlamda Türkiye ile AB ülkeleri arasında karşılaştırma yapmaktır. Çalışmada, Dünya Bankası KAM metodolojisi Custom Scorecards’ da yer alan 7 temel başlıktaki seçilmiş bilgi ekonomisi bileşenlerinin ekonomik performans üzerindeki etkileri incelenmiştir. 28 AB üyesi ülke ve uzun yıllardır bu birliğe dahil olmak isteyen Türkiye’nin 1998-2017 dönemi verileri ile panel veri analizi gerçekleştirilmiştir. Analiz sonuçlarına göre, çalışmada kullanılan bilgi ekonomisi bileşenlerinden sermaye, emek, ihracat, Ar-Ge harcamaları, eğitim harcamaları ve kamu etkinliği değişkenlerinin ekonomik performansı olumlu etkilediği tespit edilmiştir. Ayrıca ekonomik performans açısından kadın işgücü ve cep telefonu abonelikleri değişkenleri hariç diğer bilgi ekonomisi bileşenlerinin AB ülkelerinde daha etkili ve verimli olduğu tespit edilmiştir.

Ekonomik büyüme bir ekonominin üretim kapasitesinin uzun dönemli genişlemesi olarak tanımlanmaktadır. Ekonomik büyüme tarih boyunca çeşitli faktörler ile ilişkilendirilmiştir. Bu faktörlerden bir tanesi de imalat sanayi üretimi artışıdır. Kaldor sanayi ile ekonomik büyüme arasındaki ilişkileri ampirik olarak araştıran ilk iktisatçıdır. Kaldor büyüme teorisinin birinci yasası imalat sanayinin ekonomik büyümenin motoru olduğunu iddia etmektedir. Bu yazının amacı, 1986-2018 dönemi yıllık verileri kullanarak, Türkiye'de kanunun geçerliliğini sınamaktır. Çalışmada sanayi sektörü alt sektörlere ayrılarak bir zaman serisi analizi gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın bulguları, imalat sanayi sektörü ile ekonomik büyüme arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermektedir. Buna göre, imalat sanayi üretimi artışı %1 arttığında ekonomik büyüme %0,62 oranında artmaktadır.

Turizm küresel ekonominin en büyük ve en hızlı büyüyen sektörlerinden birisidir. Turizm istihdam, gelir, dış ödemeler dengesi ve bölgesel kalkınma gibi konularda sağladığı katkılarla ülke ekonomilerinde önemli bir yere sahiptir. Sektör ekonomik etkilerinin yanında sosyal ve kültürel etkileri ile de önemli bir yer tutmaktadır. Akdeniz ülkeleri dünyanın en çok turist çeken ve turizm geliri elde eden bölgelerin başında gelmektedir. Turizm geliri ve uluslararası turist sayısı açısından ön sıralarda yer alan bu ülkelerin ekonomik büyümeleri ve kalkınmasında turizm sektörünün payı araştırılması gereken konuların başında gelmektedir. Bu çalışmanın amacı, 1995-2017 döneminde 7 Akdeniz ülkesinin turizm gelirleri, uluslararası turist sayısı ve ekonomik büyüme arasındaki ilişkileri araştırmaktır. Panel veri regresyon modellerinin ele alındığı analizde, tesadüfi etkiler modelinin uygun olduğu görülmüştür. Model, varsayımlardan sapmalara karşı geliştirilen Arellano, Froot ve Rogers dirençli standart tahmincileriyle tahmin edilmiştir. Sonuçlar, 7 Akdeniz ülkesinde turizm ile ekonomik büyüme arasında pozitif bir ilişki olduğunu göstermektedir. Buna göre, uluslararası turist sayısındaki %1’lik bir artış ekonomik büyümeyi %0,09 oranında artırırken, turizm gelirlerindeki %1’lik bir artış ekonomik büyümeyi %0,07 artırmaktadır.

Ekonomik büyüme oranı, ekonomik gelişmenin ana göstergelerinden biridir. Yeni ekonomik büyüme teorileri, teknolojiyi uzun vadede en önemli ekonomik büyüme kaynağı olarak işaret etmektedir. Araştırma-Geliştirme (Ar-Ge) faaliyetleri sonucu geliştirilen teknolojik bilgi, tüm ekonomiye yayılarak ekonomik büyümeyi gerçekleştirmektedir.Bu çalışma 1998-2017 dönemi kapsamında Avrupa Birliği (AB) ülkelerinin Ar-Ge harcamalarının ekonomik büyümeleri üzerindeki rolünü incelemiştir. Araştırma sonucunda, Ar-Ge harcamaları ile ekonomik büyüme arasında pozitif ilişki tespit edilmiştir.

Bu çalışmanın amacı Türkiye ve 28 AB üyesi ülke verisi kullanılarak 2000-2016 dönemi için Ar-Ge harcamaları ve yüksek teknolojili ürün ihracatı arasındaki uzun dönemli ilişkiyi araştırmaktır. Bu amaçla Westerlund Eş Bütünleşme Testi, Panel DOLS ve Dumitrescu ve Hurlin Panel Granger Nedensellik Testi kullanılmıştır. Analiz sonuçlarına göre Ar-Ge harcamaları ile yüksek teknolojili ürün ihracatı arasında uzun dönemde istatistiksel olarak bir ilişki bulunmaktadır. Bu bağlamda, Ar-Ge harcamalarındaki %1’lik artışın, yüksek teknolojili ürün ihracatını %0,58 artırdığı tespit edilmiştir.