Toxic contaminants, including pesticides, microplastics, and heavy metals, have a significant impact on aquatic life and other aquatic species. These pollutants come from anthropogenic sources such as crop growing, industrial operations, effluent, residential wastewater, and leaching, as well as environmental events like storms, floods, and seismic processes. Pesticides, particularly pesticides, have been shown to have detrimental effects on aquatic ecology, causing decreased growth, restricted larvae and embryo development, and dysfunction in primary organs like the gill, liver, kidney, and gonad. Genotoxicity from pesticide exposure raises safety concerns, as prolonged exposure can lead to oxidative stress, mutagenicity, and cellular apoptosis. Pesticide exposure can lead to elevated levels, even without measurable concentrations in biological matrices. The toxicity of pesticides directly affects aquatic life, leading to high mortality rates or the complete elimination of species that serve as their food source.To maintain the well-being of aquatic organisms, particularly fish, and protect aquatic ecosystems, it is crucial to investigate safe, acceptable, and efficient alternatives to pesticides. In this study, we focuses on the hematological, biochemical, and histopathological changes induced by pesticide exposure and highlights strategies for mitigating the adverse impacts of pesticides on fish. Further investigation is needed to determine species suitability for toxicity detection, an essential aspect of monitoring aquatic environments for agricultural pesticides.

Karabalık Clarias gariepinus (Burchell, 1822), Güney Afrika, ve Orta Doğu’da geniş bir dağılım gösteren bir tatlısu türüdür. C. gariepinus , doğal göllerde, havuzlarda, akarsularda hem sığ hem de derin bölgelerde doğal yaşam alanlarına sahiptir. C. gariepinus ’un Türkiye’deki doğal yayılım alanları Asi, Seyhan, Ceyhan ve Göksu nehirleridir. Daha sonraları bu türün DSI tarafından Aksu Nehri’ne aşılandığı rapor edilmiştir. Karabalık, Türkiye’de gerek avcılık gerekse yetiştiricilik açısından ekonomik bir değere sahiptir. Yetiştiricilik amaçlı Türkiye’nin kuzey bölgesine götürülen Karabalık Sakarya Nehri’nde (Eskişehir) zamanla doğal bir populasyon oluşturmuştur. C. gariepinus, çeşitlilik, bioması azaltarak makro omurgasız kommünitesi üzerinde olumsuz bir etkiye neden olmaktadır. C. gariepinus’un mide içeriği incelendiğinde başlıca balık, Arthropoda ve Mollusca ile beslendiği, bitkisel materyalinde çok fazla tüketildiği tespit edilmiştir. Bu nedenle C. gariepinus, giriş yaptığı göl, gölet ve nehirlerdeki yerli türlerle besin rekabetine girebilir ve bu da zamanla yerli balık popülasyonları üzerinde geri dönüşü olmayan değişikliklere ve türlerin kaybına neden olabilir. Bu çalışmada, Türkiye’deki tatlısu kaynaklarında yaşayan C. gariepinus’ un dağılımı ve yönetimi hakkında yapılmış olan çalışmalar, raporlar ve veriler değerlendirilmiştir

In this study, DNA damage in hybrid tilapia exposed to the short-transport process has been investigated. Gill samples were taken from tilapia which after immediately from the transport process (t0 group), after 6 hours from transport process (t6 group), after 12 hours from transport process (t12 group), after 24 hours from transport process (t24 group) and not applied transport process (control group) have been investigated and the results have been compared as statistically. The Damage frequency (%), Arbitrary Unit and Genetic Damage Index (%) were evaluated in gill cells of tilapia. As a result of the study, it is determined that highest the damage frequencies (%) as 69.00±4.58 and 66.00±3.00 were significantly observed in t0 and t6 groups respectively (P