Acute necrotizing encephalopathy is a rare type of acute encephalopathy characterized by multi-focal brain lesions and associated severe neurological findings and various organ dysfunctions may accompany it. Patients with acute necrotizing encephalopathy of childhood diagnosed by pediatric neurology and pediatric intensive care at Sami Ulus Maternity, Child Health and Diseases Training and Research Hospital between 2007 and 2020 were included in this study. Nine patients (six females, three males) with a mean age of 4.05±1.94 years (age range 1-6.5) were included in this study. The interval range between fever and encephalopathy in patients was 1-4 days. Influenza A (3H1N1, one untyped) was detected in four patients, influenza B in three patients, and no cause was found in two patients. Major clinical findings other than febrile encephalopathy in all patients were a hemodynamic shock in seven patients, seizures in six patients, vomiting in five patients, dystonia in three patients, and flaccid paralysis in the upper extremity in one patient. Despite all our treatment approaches, including plasmapheresis, moderate to severe neurological sequelae was observed in all of our patients, who survived even with significant radiological improvement. Three patients for whom we could not perform plasmapheresis died. Our study revealed that thalamic involvement increased as the interval shortened, and brainstem involvement increased in patients over four years of age. The presence of persistent vomiting accompanying encephalopathy during the parainfectious period and plasmapheresis treatment being a treatment option that could prevent mortality were cautionary for our study.

Amaç: Mikoplazma pnömoni, çocukluk çağında üst ve alt solunum yolu enfeksiyonlarının başlıca nedenlerinden biridir. Nörolojik hastalıklar en sık görülen ekstrapulmoner belirtiler arasındadır. Bu çalışma, M. pnömoni ile ilişkili nörolojik semptomları olan hastaların tedavi özellikleri, klinik ve radyolojik seyri ile ilgili merkezimizin deneyimlerini mevcut kanıtlar ışığında paylaşmayı amaçlamıştır. Gereç ve Yöntemler: Hastanede yatan ve primer M. Pnömoni serolojisi pozitif çıkan pediatrik hastalar dahil edilmiştir. M. Pnömoni serolojisi akut dönemde serumda ve mümkünse konvalesan serumda M. Pnömoni spesifik IgM ve immünglobulin G (IgG) enzim immün assay yöntemi kullanılarak bakıldı. Akut dönemde ve hastalık başladıktan 7 gün-4 hafta sonra, konvalesan dönemde alınan serumlarda IgG titresinde dört kat ve üzeri artış M. Pnömoni enfeksiyonu için tanısal kabul edildi. SSS tutulumu olan hastalar demografik, klinik, labarotuvar ve görüntüleme sonuçları eşliğinde değerlendirildi. Bulgular: Çeşitli nedenlerle Ocak 2019- Aralık 2020 tarihleri arasında hastanemizde yatan 52 hasta primer M. Pnömoni enfeksiyonu doğrulanmıştı. Mikoplazma pnömoni enfeksiyonu doğrulan 52 hastanın 13’ünde (%25) nörolojik semptom ve bulgular olduğu tespit edildi. Klinik, laboratuar ve görüntüleme sonuçları ile birlikte değerlendirildiğinde; 6 olgu (%46) Akut serebellar ataksi, 4 olgu (%30) ensefalit, bir olgu Guillain barre sendromu (GBS), bir olgu optik nörit bir olgu da Longitudinal ekstensif transvers miyelit (LETM) tanısı almıştı. Sonuç: Mikoplazma pnömoni başlıca solunum yolu patojeni olarak bilinmesine rağmen çeşitli nörolojik rahatsızlıklara da neden olur. Nörolojik tutulumun erken tanı ve tedavisine yönelik en uygun yöntemlerin değerlendirilmesi için hastalığın uzun dönemli yükünü de göz önünde bulundurarak daha ileri çalışmalara ihtiyaç vardır.