In this study, the antimicrobial activity of silver nanoparticles (AgNPs L₂₁, AgNPs L₂₂) produced using aqueous extracts of the Laser trilobum harvested in 2021 and 2022 was optimized. The experimental design and optimization of antimicrobial activity were performed using the response surface method (RSM). Using RSM, independent variables, such as silver concentration, extraction time, and synthesis temperature, were optimized as a result of the inhibition zone diameter against Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Salmonella Typhimurium, and Listeria monocytogenes. Based on the optimization results, the extraction time, silver concentration, and temperature for AgNP L₂₁ and L₂₂ synthesis were determined to be 60 min, 5 mM, and 25 °C, respectively. When the XRD and TEM results of the nanoparticles synthesized under optimal conditions were evaluated, it was determined that the AgNPs were spherical in shape and had an average size of 30 ± 12 nm. Our study revealed that the year of harvest is unimportant for nanoparticles synthesized from L. trilobum, using a cheap and simple method that does not require toxic substances. Owing to the antimicrobial activity of nanoparticles produced under optimal conditions, it is possible to biocontrol and prevent contamination by these bacteria in food science and industry.

Çalışmada Türkiye doğal florasında yetişen Apiaceae familyasına ait 12 farklı bitki türünün uçucu yağının Kök lezyon nematodlarına (Pratylenchus penetrans, P. thornei ve P. neglectus) karşı nematisidal etkileri incelenmiştir. Araştırma in vitro koşullarda yürütülmüş olup, her bir uçucu yağın 1000 ppm konsantrasyonu kullanılmıştır. Uçucu yağların nematisidal etkileri Kök lezyon nematodu türüne bağlı olarak değişiklik göstermiş, P. neglectus türünde Coriondrum sativum L., P. thornei türünde Ferulago cassia Boiss, P. penetrans türünde ise Foeniculum vulgare Miller ve Anethum graveolens L. uçucu yağları diğer uygulamalardan daha yüksek etkinlik göstermiştir. Uçucu yağ uygulamalarına bağlı olarak gerçekleşen nematod ölüm oranları P. neglectus türünde % 24.3-64.7, P. penetrans türünde % 23.7-66.7 ve P. thornei türünde % 33.7-85.0 arasında bulunmuştur. Araştırmada, uçucu yağ aktif maddelerinden linalool, phallendrene ve 2,3,6 trimetilbenzaldehyde bileşenlerini içeren bitkilerin yüksek, anethole ve carvone bileşenlerini içeren bitkilerin orta, caratol ve curzerene bileşenlerini içerenlerin ise düşük nematoksik aktivite gösterdiği anlaşılmıştır. Apiaceae familyası türlerinin Pratylenchus türlerine karşı nematisidal etkilerinin yüksek fakat değişken olduğu, bu nedenle yüksek aktivite gösteren uçucu yağların farklı dozlar kullanılarak arazi koşullarında etkinliklerinin denenmesi ile daha kesin sonuçlara ulaşılabileceği anlaşılmıştır.

This study was carried out in 2017 in order to determine the essential oil composition, total phenolic contents and antioxidant activity of fruits and above-ground parts of Pastinaca sativa L. subsp urens (Req. Ex Gordon) Celak, which grow naturally in the flora of Göller Region, Turkey. Plant samples were collected at full flowering and fruit samples were collected at theyellow maturing period. The essential oils were obtained by hydro-distillation and components of the oils were identified by gas chromatography/mass spectrometry. Methanol extracts of fruit and plant samples were used for total phenolic content and antioxidant activity. Total phenolic contents were 50.40 ± 1.40 mg/gr and 67.86 ± 1.02 mg/gr in the fruit and herb samples, respectively. Antioxidant activity of the herb extract was higher than the fruits. Essential oil contents of fruit and herb samples were 3.20% and 0.33% and the numbers of components forming essential oils were 28 and 29, respectively. There were 47 different components identified in total for fruit and herb samples. The main component of the fruit oil was octyl butyrate (90.4%), while cis-ocimen (38.2%), Furanone (14.1%), octyl Butyrate (13.2%) and Butanoic acid (11.1%) were the major components of the herba essential oil.

Bu araştırma Göller Yöresi (Türkiye) florasında farklı lokasyonlarda doğal olarak yetişen Cnidium silaifolium (Jacq.) Simonkai‘nin meyve uçucu yağ oranı ve bileşenlerinin belirlenmesi amacıyla 2014 yılında yürütülmüştür. Uçucu yağ oranı clavenger tipi hidro-distilasyon cihazında, uçucu yağ bileşenleri ise GC/MS‘de belirlenmiştir. Aksu (1,120 m) ve Dedegöl (1,540 m) lokasyonlarından alınan meyvelerin uçucu yağ oranları sırasıyla %0,50 ve %0,67, uçucu yağı oluşturan bileşen sayıları ise sırasıyla 38 ve 29 olarak tespit edilmiştir. Her iki lokasyonda da uçucu yağı oluşturan önemli bileşenlerin β-Elemene (%22,30-29,79), Trans-Caryophyllene (%11,85-21,88), Germacrene-D (%9,74-17,31), α-Humulene (%5,22-5,85) ve δ-Cadinene (%4,82-6,66) olduğu belirlenmiştir. Çalışmada rakımın uçucu yağı oluşturan bileşenler ve oranları üzerine önemli derecede etki gösterdiği, düşük rakımda bulunan bazı bileşenlerin yüksek rakımlarda bulunmadığı tespit edilmiştir.

Bu çalışma tohumluk patates yumrularına uygulanan bazı uçucu yağların patateste sürgün gücü ve kök gelişimine etkilerinin belirlenmesi amacıyla 2016 yılında yürütülmüştür. Çalışmada Agria çeşidine ait dormant durumdaki tohumluk yumrular farklı konsantrasyonlarda (150, 300, 450 ve 600 ppm) İzmir kekiği (Origanum onites L.), biberiye (Rosmarinus officinalis L.), dereotu (Anethum graveolens L.), kimyon (Cuminum cyminum L.), rezene (Foeniculum vulgare L.), adaçayı (Salvia officinalis L.) ve çörtük otu (Echinophora tenuifolia L. subsp. sibthorpiana (Guss.)) uçucu yağları ile muamele edilerek kontrollü şartlardaki tohum yataklarına dikilmiştir. Araştırmada dormansi süresi, sürgün uzunluğu, sürgün sayısı, sürgün çapı, sürgün ağırlığı, kök uzunluğu ve kök ağırlığı parametreleri incelenmiştir. Uçucu yağların sürgün gelişimine etkileri değişken olmuş adaçayı, biberiye, dereotu ve çörtük yağları sürgün gelişimini teşvik ederken, İzmir kekiği ve kimyon yağı uygulamaları kök gelişimi üzerine diğer uygulamalardan daha etkili olmuştur. Genel olarak yüksek dozda yapılan uygulamalar sürgün gelişimi olumsuz yönde etkilerken, kök gelişimini teşvik etmiştir. Çalışmada, tohumluk yumrulara dikim öncesi uçucu yağ uygulamalarının sürgün ve kök gelişimini olumlu yönde etkilediği ve bu uygulamaların arazi şartlarında yapılması ile daha sağlıklı ve güçlü bitki tesisi kurulabileceği sonucuna varılmıştır.