Amaç: Bu çalışma, üniversite öğrencilerinde Akdeniz diyeti uyumunun uyku kalitesi ve depresyon durumu ile ilişkisini incelemeyi amaçlamıştır. Bireyler ve Yöntem: Kesitsel tipteki bu araştırma 2024–2025 yılları arasında Gaziantep’te iki üniversitenin Sağlık Bilimleri ve Tıp Fakültesi öğrencileri ile yürütülmüştür (n=613). Örneklem büyüklüğü G*Power analizi ile belirlenmiştir (%80 güç, etki büyüklüğü=0.,12). Veriler demografik bilgiler formu, Akdeniz Diyeti Uyum Ölçeği (KIDMED), Pittsburgh Uyku Kalite İndeksi (PUKİ) ve Beck Depresyon Ölçeği (BDÖ) kullanılarak toplanmıştır. Verilerin analizinde ki-kare testi, Spearman korelasyon analizi ve hiyerarşik çoklu doğrusal regresyon kullanılmıştır. Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 20.42±1.38 yıl olup %79’u kadındır. Öğrencilerin %47.3’ünün Akdeniz diyetine orta düzeyde uyum gösterdiği belirlenmiştir. Katılımcıların %52.0’sinde uyku kalitesinin kötü olduğu, %41.6’sında ise depresyon düzeyinin normal olduğu saptanmıştır. Akdeniz diyeti uyumu ile uyku kalitesi (r=0.046; p=0.257) ve depresyon durumu (r=-0.024; p=0.549) arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Ayrıca yapılan hiyerarşik regresyon analizinde yaş, cinsiyet, fiziksel aktivite, uyku kalitesi ve depresyon durumunun Akdeniz diyeti uyumunu anlamlı düzeyde açıklamadığı belirlenmiştir (Adj. R²≈0.001–0.007). Sonuç: Bu çalışmada Akdeniz diyeti uyumu ile uyku kalitesi ve depresyon arasında anlamlı bir ilişki saptanmamıştır. Bulgular, üniversite öğrencilerinde uyku ve ruh sağlığı üzerinde beslenme dışında kalan psikososyal ve çevresel etmenlerin daha belirleyici olabileceğini düşündürmektedir. Bu ilişkinin daha kapsamlı değerlendirilmesi için uzunlamasına ve çok boyutlu çalışmaların planlanması önerilmektedir.
8 June 2026 in Journal of Occupational and Environmental Medicine
Objective: This study evaluated the prevalence of metabolic syndrome (MetS) among heavy industry workers and its impact on nutritional status. Methods: This cross-sectional study included 257 male (19–55 years) volunteers. Anthropometric, biochemical,blood pressure measurements were also assessed. Dietary intake was assessed using 24-hour recall, and MetS was diagnosed using the NCEP-ATP III criteria. Results: The prevalence of MetS was 21.4%. In workers with MetS, age, BMI, and energy expenditure were significantly higher (p<0.05). Obesity and abdominal obesity were associated with 3.06–3.42-fold higher odds of MetS. Workers' intake of certain macronutrients and anthropometric measurements explained 25.2% of the variance in MetS. Conclusion: In addition to energy intake, dietary patterns and their cumulative effects on body composition are primary determinants of MetS. Dietitian support and regular screenings are important to prevent indirect workforce losses.
Dietary assessment methods such as food frequency questionnaires (FFQs) and 24-hour food records (24hFRs) are widely used in population-based studies due t