Filyasyon, kelime anlamı itibariyle, bulaşıcı hastalıklarda kaynağı bulmak demektir. Daha geniş anlamıyla vakanın bildirimi sonrasında kaynağın ve etkenin belirlenmesine yönelik çalışma yapılması ve/veya temaslılar dahil koruma ve kontrol önlemlerinin alınmasıdır. COVİD-19 pandemi mücadelesinde; salgının başından itibaren İlçe Sağlık Müdürlükleri tarafından filyasyon ekipleri oluşturulmuş, olası ve kesin vakaların değerlendirmesi, numune alınması ve ilaç verilmesi gibi işlemler başarıyla yürütülmüştür.Ülkemiz, tarih boyunca birçok salgın hastalıkla mücadele etmiş ve bu mücadelelerde de büyük başarılar kaydetmiştir. Bu başarıları elde etmede nasıl bir yol izlendiği, çalışma haritası ve salgınlarla mücadele eden kahramanların nasıl çalıştığını anlatan literatür, bireysel mücadele ya da dernek ve kuruluşların öyküleriyle sınırlıdır. Bu derleme ile pandemiyle mücadelede İlçe Sağlık Müdürlüklerinin, sağlık hizmet sunucusu olan ve özveriyle çalışan sağlık çalışanlarının rolünün tarihe bir not olarak düşülmesi amacıyla literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.
20 December 2021 in Turkish Journal of Family Medicine and Primary Care
Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Sigara Bırakma Polikliniği Değerlendirilmesi ÖZET GİRİŞ: Tütün kullanımı 20.yüzyılda dünyada yüz milyon kişiyi öldürmüş olup, 21.yüzyılda bu rakamın bir milyara çıkacağı tahmin edilmektedir. Tam anlamıyla korunabilir olan bu salgını tersine çevirmek tüm dünyada halk sağlığı ve politika liderlerinin birincil önceliği olmalıdır. Bu çalışmada Haseki Eğitim ve Araştırma Hastanesi Aile Hekimliği Sigara Bırakma Polikliniğine başvuran hastaların sigarayı bırakma durumları ve bırakmada etkili olan faktörlerin araştırılması amaçlanmıştır. YÖNTEM: Araştırmaya Ocak 2016-Ocak 2017 tarihleri arasında Bakma Polikliniğine başvurmuş olup tedavi almış olan 152 hasta alındı. Nikotin bağımlılığını ölçmek için kullanılan Fagerström testi, poliklinikte kullanılmış olan anketler ve kontrol muayene anamnezleri geriye yönelik olarak incelendi. BULGULAR: Çalışmaya Ocak 2016 - Ocak 2017 tarihleri arasında polikliniğimize başvurmuş olan 152 kişi alındı, bu kişilerden %36.8’i erkek ve %63.2’si kadındı. Katılımcıların yaş ortalaması 37.7±11 yıl idi. Katılımcıların %78.4 ünün sigarayı bırakmayı isteme nedeni sağlıklı yaşam kaygısı idi. Sigara içme alışkanlıkları sorgulandığında katılımcıların günde içilen ortalama sigara sayısı 25.7±10.6, sigaraya başlama yaşı 17±4.3 yıl olup; sigarayı bırakmayı deneme sayısı ortalama 2.4 kez idi. Sigara bırakmayı deneme sonrası karşılaşılan en sık zorluklar aşırı sigara içme isteği ve sinirlilik durumu idi. Katılımcıların fagerström nikotin bağımlılık test skoru ortalaması 6.2±2.3 idi. Seçilen hastaların üç aylık kontrole geldiklerinde sigarayı bırakmış olma oranı %67.7 olarak bulunmuşken, bir yıllık kontrollerde bu oran %34’lere gerilemekteydi. Günde içilen ortalama sigara sayısı arttıkça bırakma başarısı anlamlı olarak düşüyordu (p<0.001). Kullanılan ilaç gruplarının sigara bırakma oranına etkilerine bakıldığında iki ilaç grubu (bupropion ve vareniklin) arasında anlamlı bir fark saptanmadı. SONUÇ: Sigara bağımlılığı tüm dünyada olduğu gibi ülkemizde de önemli bir sorun teşkil etmektedir. Sigara bırakma poliklinikleri hastaların sigara bırakma durumuna olumlu olarak katkıda bulunuyor olsa da uzun dönem takiplerde başarı oranının gerilediği görülmektedir, bu hastaların uzun süreli takiplere çağırılması gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Nikotin Bağımlılığı, Sigara Bırakma, Tütün
Objective The purpose of this study is to investigate preschoolers’ eating behaviors and parents’ attitudes. Methods This descriptive observational study employed a convenience sampling method to investigate the eating behavior of preschool children aged 3-6 years. Data was collected through a Personal and Parent Information Form and the Children’s Eating Behavior Inventory. The study included 206 participants, and the findings provide insights into parental attitudes toward feeding and children’s eating behaviors in 3-6 age group. Results The study sample included 206 parents of children between the ages of 3 and 6, with the majority of children having a normal weight. Parents’ responses to the survey questions revealed significant correlations between children’s weight percentiles and parental education level, maternal body mass index level, and income level. Positive eating behaviors in children were positively correlated with parental age and education level, income level, child age, and child percentile level, while negative eating behaviors were negatively correlated with parental age, educational status, income level, and positively correlated with maternal body mass index level. Gender differences were observed, with male children exhibiting lower mean scores in negative eating behaviors, maternal views and behaviors, child food preparation behavior, and negative meal situations compared to female children. Conclusion We found that parental education level and income level were correlated with children’s positive eating behavior, while they were negatively associated with negative eating behavior. Negative eating behavior and food preparation behavior were lower in boys than in girls.
Objective: This study aims to assess the use of Traditional and Complementary Medicine (CAM) practices and the attitudes and behaviors of physicians working in the health sector about CAM. Method: Our study was planned as a cross-sectional observational study. The questionnaire created by the researchers was applied to the physicians working in our hospital with the facilitated sampling method by face-to-face interview method after filling out the informed consent form. The data were evaluated with SPSS program. Results: A total of 236 physicians participated in the study and the mean working year of the physicians was found to be 6.4±7.05. 26.3% of the participants had a GETAT certificate approved by the ministry and the most common certificates were cupping and cupping therapy certificates. Slightly more than half of the physicians (54.7%) stated that they recommend GETAT methods to their patients. While 50.4% of physicians stated that there is not enough scientific evidence on GETAT, 19.5% stated that GETAT methods should only be used as a last resort when modern medicine cannot offer a solution. There was a statistically significant correlation between having a ministry-approved GETAT course certificate and the participants' age and length of practice (p
Background: Medical error under-reporting remains a critical barrier to patient safety, often driven by hierarchical organizational structures and fear-related mechanisms. This study aimed to examine the mediating role of fear of negative evaluation in the relationship between power distance and attitudes toward medical error reporting among healthcare professionals. Methods: A multicenter study of physicians and nurses was conducted in five tertiary hospitals in Istanbul, Turkey. Data were collected using anonymous, paper-based questionnaires with a stratified quota-based convenience sampling approach. The survey included validated scales assessing organizational power distance, fear of negative evaluation, and attitudes toward medical errors. Mediation analysis was conducted using regression-based models with bias-corrected and accelerated (BCa) bootstrap confidence intervals based on 5,000 resamples. Statistical significance was set at p < 0.05. Results: A total of 705 healthcare professionals participated (mean age: 32.3 [SD 8.5] years; 43.7% physicians, 56.3% nurses). More than half (51.9%) reported witnessing a medical error in the past year, whereas only 4.5% demonstrated positive attitudes toward error reporting. Internal medicine staff exhibited higher fear of negative evaluation and greater instrumental use of power compared with surgical staff ( p < 0.01). Physicians reported higher fear of negative evaluation and greater use of instrumental power compared with nurses ( p < 0.01). Fear of negative evaluation was positively associated with all power distance dimensions ( p < 0.05). Mediation analysis showed that fear of negative evaluation mediates the relationship between instrumental use of power and medical error reporting attitudes (standardized β = 0.020, p = 0.013). Conclusion: Despite the high prevalence of witnessed medical errors, negative attitudes toward error reporting remained live. The findings suggest that hierarchical organizational dynamics and fear-related mechanisms may contribute to barriers to transparent reporting, highlighting the importance of psychologically safe and nonpunitive communication environments in hospital settings. Clinical trial number: Not applicable.