Amaç: Bu çalışmanın amacı sağlıklı yetişkin bireylerde duygusal, kısıtlanmış ve dışsal yeme davranışları puanlarını tespit ederek, bireylerin anksiyete seviyeleri, uyku kaliteleri ve Akdeniz diyetine bağlılık skorları arasındaki ilişkiyi incelemektir. Yöntem: Çalışmaya gönüllü olarak katılmayı kabul eden 18-65 yaş arası bireyler araştırmaya dahil edilmiştir. Katılımcıların verileri araştırmacı tarafından hazırlanan çevrimiçi anket ile uygulanan soru formu ile toplanmıştır. Katılımcıların genel bilgileri, Hollanda Yeme Davranışı Anketi (HYDA), Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ), Pittsburgh Uyku Kalitesi İndeksi (PUKİ) ve Akdeniz Diyetine Bağlılık Ölçeği (MEDAS) değerlendirilmiştir. Bulgular: Katılımcıların %68'i (n=348) kadın, %32'si (n=164) erkek olup, yaş ortalaması 32,13±8,69 yıldır. Katılımcıların HYDA alt boyutları puan ortalamaları, duygusal yeme 30,7±15,66; kısıtlayıcı yeme 26,16±7,98; dışsal yeme 33,8±6,35 olarak belirlenmiştir. Katılımcıların %46,5'inin anksiyeteli olduğu, %49,4'ünün uyku kalitesinin kötü olduğu, %77'sinin Akdeniz diyetine bağlı olduğu görülmüştür. Çalışmada duygusal yeme davranışı puanı arttıkça, katılımcıların anksiyete ve uyku kalitesi bozukluğu seviyesinin arttığı; kısıtlayıcı yeme davranışı puanı arttıkça, Akdeniz diyetine bağlılık seviyesinin arttığı; dışsal yeme davranışı puanı arttıkça anksiyete seviyesinin arttığı ve Akdeniz diyetine bağlılık seviyesinin azaldığı belirlenmiştir. Sonuç: Obezite ve yeme bozuklukları etiyolojisinin yeme davranışları ile ilişkilendirildiği bilinmektedir. Bireylerde yeme davranışları ve bunlarla ilişkili değiştirilebilir yaşam tarzı faktörleri değerlendirilerek yeme bozuklukları ve obezitenin önüne geçilebilir.

The aim of the current study is to examine the effect of nutrition education on the eating behaviors, eating awareness and sports nutrition knowledge of adolescent football players. The sports nutrition education module and the educational model to be used were developed by the researchers based on examples from sports nutrition books. The athlete questionnaire included sections on demographic information and eating habits. In addition, the eating awareness scale, the adolescent eating behavior perception scale and the athlete nutrition knowledge level test were administered to the athletes before and after the training. Twenty-five male soccer players aged 15-17 were included in the study. The six-week athlete nutrition training was delivered face-to-face by the researchers. After data collection, the SPSS 23.0 software package was used for statistical analysis. When the athletes’ nutritional habits were examined, significant improvements were found in post-training eating times (p

The purpose of this study was to determine the stress, anxiety and eating conditions of health personnel working in COVID-19 clinics, to evaluate how they interact with each other with a holistic approach, and to examine the role of variables such as gender and BMI in these relationships. It was determined that 1-unit increase in the TFEQ-18 score decreased stress and anxiety levels 1.09 and 1.028 times, respectively. We were able to show that stress and anxiety levels of participants negatively affect their eating behavior and anxiety levels of health personnel negatively affect their eating behavior.

Amaç: Koronavirüs hastalığı (COVID-19) ve hastalığın getirdiği anksiyete ile beraber bireyler sağlıklı beslenmeye daha fazla ilgi göstermeye başlamıştır. Bu çalışmada, COVID-19 salgınından etkilenen bireylerin anksiyete düzeylerini belirlemek ve anksiyete varlığının ortoreksiya nervoza ile ilişkisini değerlendirmek amaçlanmıştır.Yöntem: Bu kesitsel çalışma çevrimiçi olarak hazırlanmış bir anket yardımıyla gönüllü, yaş ortalamaları sırasıyla 34,50 ± 6,50 ve 38,50 ± 11,50 yıl olan 189 kadın ve 147 erkek katılımcı ile tamamlanmıştır. Ankette bireylerin antropometrik ölçümleri ve bazı sosyo-demografik özellikleri değerlendirilirken; Koronavirüs Anksiyete Ölçeği (KAÖ) ile COVID-19 kaynaklı kaygı, Beck Anksiyete Ölçeği (BAÖ) ile genel anksiyete ve ORTO-15 ölçeği ile bireylerin ortorektik eğilimleri saptanmıştır. Araştırma verileri SPSS 24.0 programı ile analiz edilmiştir.Bulgular: Toplam popülasyon değerlendirildiğinde ölçeklerin ortalamaları KAÖ için 1,13 ± 2,42 iken, BAÖ 7,60 ± 9,87 olarak hesaplanmıştır. ORTO-15 puan ortalaması ise 37,44 ± 3,85’tir. Ölçek ortalamaları arasında herhangi bir ilişki saptanmamıştır. Buna rağmen, kadınlarda BKİ sınıflandırma grupları ile ORTO-15 puan ortalamaları arasında anlamlı bir ilişki saptanmıştır (p<0,005). Katılımcıların cinsiyetleri, pandemiden önce ve sonra besin takviyesi kullanma durumu gibi değişkenler ile ölçek puanları arasında herhangi bir ilişki saptanmamış olup, katılımcıların bildirdikleri beyana göre hastalık durumları ile her bir ölçek puanı arasında anlamlı bir ilişki bulunmuştur (p<0,005).Sonuç: COVID-19 küresel salgını, hasta olma korkusu ve salgın sebebiyle alınan tedbirler ile değişen yaşam şartları kişilerde anksiyetenin artmasına yol açmaktadır. Anksiyete varlığı kişilerde ortorektik davranışların artmasına neden olarak kişilerin yaşamlarını olumsuz etkilemektedir. Günümüzde pandeminin psiko-sosyal etkilerinin araştırıldığı kapsamlı çalışmalara ihtiyaç vardır.

Objective This study aimed to measure the anxiety levels of mothers during the pandemic period and to investigate the correlation between anxiety levels and children’s eating behaviors in Turkey. Methods Mothers with children aged 3-6 years (n=303) living in Turkey were recruited from different social media channels until February and March 2021 due to the pandemic. Mothers completed an online questionnaire that included the Child Feeding Questionnaire, Beck Anxiety Inventory, and Coronavirus Anxiety Scale. Pearson correlation analysis and Kruskal-Wallis tests were applied to determine the existing relationship between the scales. Results Although 21.2% of mothers had moderate and severe anxiety, only 0.3% of mothers had coronavirus anxiety. No significant correlation was found between any of the Child Feeding Questionnaire subscales and anxiety levels evaluated according to Beck Anxiety Inventory. Only a correlation was observed between the Beck Anxiety Inventory score and Coronavirus Anxiety Scale score (r=0.47, p<0.001). Conclusion Although coronavirus anxiety was found in a small group in our study, more comprehensive studies are needed to see the effect of the anxiety created by the pandemic on child nutrition. Considering that human beings will face various pandemics in the coming years, the negative effects of the pandemic on the individual should be determined and precautions should be taken. In this way, it can be ensured that future generations are healthy in all aspects.

Son zamanlarda dikkat çeken ve araştırılan yeni bir kavram olan yeme farkındalığı, besin ile bedenimiz, duygularımız, zihnimiz ve birey ile çevre arasındaki ilişkilere dair farkındalık geliştirerek, besinlerden anlayış ve şefkatle zevk alma uygulamasıdır. Yetişkinlerle yapılan yeme farkındalığı müdahalesi çalışmaları fazladır ve bu müdahalenin yetişkin popülasyonda özellikle obezite ve yeme davranışında etkili olabileceği gözlenmektedir. Farkındalık temelli yeme müdahaleleri, yaşam tarzı müdahalelerine kıyasla daha etkin olabilmektedir. Bu durum da özellikle obeziteye karşı yeme farkındalığının umut verici olmasını sağlamaktadır. Yeme farkındalığı müdahalesi, uygulanabilirliği ve etkinliği açısından çocuklarda ve adölesanlarda son yıllarda çalışılmaktadır. Çocuklarda ve adölesanlarda yeme farkındalığı açısından özellikle çocukluk çağı obezitesi, yeme bozukluğu ve yeme davranışı üzerine odaklanılmaktadır. Çalışmalarda farklı müdahale teknikleri uygulandığı ve ortak tek bir müdahale stratejisi olmadığı gözlenmiştir. Ayrıca müdahalelerin süreleri ve uygulanan seans sayısı da birbirinden farklıdır. Çalışmalar ışığında çocuklarda ve adölesanlarda yeme farkındalığının etkisi değerlendirildiğinde konu netlik kazanmamıştır. Bu derlemede yeme farkındalığının tanımlanması, çocuklarda ve adölesanlarda yeme farkındalığının uygulanabilirliği ve etkisinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.