Bu çalışma 2021 yılında Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tarımsal Uygulama ve Araştırma Merkez Müdürlüğü’ne ait köklendirme serasında yürütülmüştür. Çalışmada, farklı karanlık koşulları altında 6000 ppm indol-3-bütirik asit (IBA) ve 2000 ppm kafeik asit (KA) uygulamalarının karadut odun çeliklerinin köklenmesi üzerine etkisi araştırılmıştır. Deneme, tesadüf parselleri deneme desenine göre faktöriyel düzende 3 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Materyal olarak müdürlük bünyesinde bulunan damızlık karadut ağaçlarının bir yaşlı dallarından hazırlanan odun çelikleri kullanılmıştır. Odun çelikleri 2021 yılının şubat ayında alınarak alttan ısıtmalı (20±2°C) perlit ortamına dikilmiştir. Çalışmada kullanılan çelikler 3 gruba ayrılarak birinci gruptaki çeliklerin üzeri dikimden sonra siyah malç örtüsü ile kapatılmış (Dikim Sonrası Karanlık=DSK); ikinci gruptaki çelikler dikimden önce 5 gün karanlık koşulda bekletildikten sonra köklendirme ortamına dikilmiş (Dikim Öncesi Karanlık=DÖK); üçüncü gruptaki çeliklere ise herhangi bir karanlık uygulaması yapılmamıştır (Standart). Her bir karanlık uygulamasındaki çeliklere 6000 ppm IBA ve 2000 ppm KA tek başına veya birlikte uygulanmıştır. Köklenme ortamında 90 gün bekletilen çelikler bu süre sonunda sökülerek; köklenme oranı, kallus oluşum oranı, çürüme oranı, kök sayısı, kök uzunluğu ve kök çapı değerleri kaydedilmiştir. Çalışma sonucunda köklenme oranı %2.2 ile %77.8 arasında değişmiştir. En yüksek köklenme oranına DÖK koşulundaki çeliklere 6000 ppm IBA ve 6000 ppm IBA + 2000 ppm KA uygulamaları sonucunda ulaşılmıştır. Kallus oluşturan çeliklerin oranı %64.4 ile %93.3, kök sayısı 1.5 ile14.4 kök/çelik, kök uzunluğu 3.6 ile10.8 cm ve kök çapı 0.86 ile1.53 mm arasında değişim göstermiştir. Elde edilen veriler, DÖK koşulunda bekletilen çeliklere IBA'nın tek başına ya da KA ile birlikte uygulanmasının karadutun köklenmesine olumlu etki yaptığını göstermiştir.

In this study, it was aimed to examine the rooting performance of hardwood cuttings taken from the promising black mulberry genotypes Kemalpaşa, Yelpe, Merkez 3, Merkez 6, Kocacık, Çamdere, and Merkez 7 determined in the province of Tokat under the same environmental conditions. All cuttings were immersed in 6000 ppm IBA solution for 5 seconds before planting and planted on heated bottom tables. The cuttings, which were kept in rooting units for about 3 months, were then removed and measurements were made on them. As a result of the study, statistically, differences were found in root length, root diameter, root number, callus formation rate and rooting rates in the parameters examined. There was no statistically significant difference between genotypes in decay rates. Decay rates of genotypes are between 12.96% - 41.67%, callus formation rates are between 70.83% - 95.39%, rooting rates are between 60.41% - 92.64%, root lengths are between 5.85 - 7.52 cm, root diameters are between 1.42 - 1.75 mm, and root numbers are between 7.87 - 12.67 root/cutting has taken values. In the light of the information obtained as a result of the study, it was determined that Yelpe, Çamdere, and Merkez 6 genotypes showed high rooting success. These results are important in terms of shedding light on the research to be done in order to determine the various studies and the performance of the saplings. It is also a determining factor for enterprises producing saplings.

The analytical method used to determine the total monomeric anthocyanin content of fruits is costly and labour intensive. Researchers are endeavouring to develop prediction models to determine anthocyanin content in a simpler and more accurate way. The aim of this study was to investigate whether there is a relationship between anthocyanin and some fruit characteristics (width, length, weight, L*, a*, b*, chroma, hue) in black mulberry (Morus nigra) fruit. With the outputs of the study, it is aimed to provide preliminary information for the models to be developed for anthocyanin estimation in future studies. The study material, black mulberry fruits, was collected from a single black mulberry tree in Kemalpaşa village of Tokat province in July 2022. Harvesting of the fruits continued for two weeks as raw, semi-ripe and ripe. A total of 586 fruits were individually evaluated and the weight, width, length, colour parameters (L*, a*, b*, chroma, and hue) and total monomeric anthocyanin contents of each fruit were determined. Then, Pearson correlation coefficients between the variables were determined. Stepwise regression analysis was used to find the appropriate model to explain the change in the dependent variable anthocyanin with independent variables (length, width, weight, L*, a*, b*, chroma, hue). After the multiple regression model was established, residual analysis was performed to see the outliers in the full model and to check the accuracy of the model. As a result of the study, it was observed that anthocyanin content could be predicted by colour parameters up to a certain maturity stage. This relationship was found to weaken at the ripeness stage when the fruit colour turns black.

The use of silver nanoparticles (AgNPs) in the fields of agriculture and horticulture has been increasing recently due to contribution to seed germination, plant growth and development, flowering, yield, and physiological improvements. This research aimed to investigate the effects of silver nanoparticles on the growth and flowering characteristics of the 'Santander' lily (Lilium L.) variety and to determine its potential for use in cultivation. Before planting the plant bulbs immersed in AgNPs solutions of 0 (control), 50, 75, 100, 125 and 150 ppm. After harvest; weight, circumference, height, root length, fresh and dry weight, stem root length, fresh and dry weight of stem, plant height, plant stem diameter, fresh plant weight, bud number and vase life were determined. As a result; it has been indicated that AgNPs solutions in different concentrations increased the quality and quantity of cut flowers and bulbs in lily plants. AgNPs increased an average of 26.29% when compared with control in all morphological characteristics except for the vase life. In the light of these findings, AgNPs applications can be preferred as a method that can be used on lily cultivation and reproduction. Nevertheless, considering the deficiency of treatments of AgNPs in lily plants and their poorly known effect on plants, further detailed studies are necessary.

Bu çalışmada, besin değeri yüksek ve kolay erişilebilir biyoaktif madde potansiyeli olan kamkat meyvelerinin bazı biyoteknolojik karakteristikleri (fiziksel, mekanik, renk ve biyoaktif özellikler) incelenmiştir. Meyvelerin biyoteknolojik karakteristiklerinden fiziksel ve mekanik özellikleri içerisinde boyut özellikleri, geometrik ortalama çap, küresellik, yüzey alanı, sürtünme özellikleri, mekanik davranışları ile renk özellikleri belirlenmiştir. Bazı kimyasal özellikleri ise toplam fenolik, antioksidan kapasitesi, toplam flavonoid, C vitamini, pH, titre edilebilir asitlik ve suda çözünür kuru maddedir. Çalışmada kullanılan meyvelerin nem içeriği yaş baza göre 81.01 (% y.b.) olarak belirlenmiştir. Kamkat meyvesinin uzunluk, genişlik, kalınlık değerleri sırasıyla 33.76 mm, 23.24 mm, 22.77 mm olarak belirlenmiştir. Meyvelerin geometrik ortalama çap, küresellik ve yüzey alanı değerleri sırasıyla 26.04 mm, %77.32 ve 2141.94 mm2 olarak belirlenmiştir. L*, a*, b* renk değerleri hasat sonrasındaki taze meyvelerin kabuk yüzeyi için sırası ile 59.89, 23.38 ve 54.86 olarak belirlenirken, meyve eti için bu değerler sırasıyla 60.01, 5.43 ve 34.00 olarak belirlenmiştir. Toplam fenolik, antioksidan kapasitesi, toplam flavonoid, C vitamini değerleri sırasıyla 116.19 µg GAE g-1, 2.98 µmol TE g-1, 34.04 mg KE L-1, 308.67 mg L-1 olarak belirlenmiştir. Biyo-teknolojik karakteristikler, kamkat meyvelerinin temizleme, ayırma, paketleme, depolama ve işleme esnasında ve hasat sonrası tüketiciye sunulmasında kalitesinin korunması açısından dikkate alınması gereklidir.