In this study, it was aimed to determine the usability of different diluents and cry protectants in cryopreservation of Peking duck semen. Semen samples were collected from five male ducks, twice a week for four weeks, using the abdominal massage method. In the study, 40 semen samples were used. Semen samples from ducks were combined (mixed) after being evaluated individually. Mix semen volume (ml), density (×109 / mL), pH, motility (%) and vitality (%) values were determined as 1.84±0.04, 1.72±0.8, 6.88±0.29, 71.55±3.28 and 74.27±4.67 respectively. In the study, as cry protectant, Glucose I (Gâ… ) containing 6%DMF (dimethylformamide), Tris-Glucose I (TI), Lactated Ringer's-Glucose I (LGI), Lactated Ringer's I (LI) and Glucose II (Gâ… I) containing 5% DMSO, Tris-Glucose II (TII), Lactated Ringer's-Glucose II (LGII), Lactated Ringer's II (LII) were used as diluents. The mixed semen was divided into eight equal parts and 1:3 ratio diluent was added and equilibrated in straws for 90 minutes at + 4°C. The straws were first frozen to -80°C with liquid nitrogen vapour, and then stored in liquid nitrogen at -196°C. After freezing and thawing, the highest motility value was determined in diluent LGI with 41.91%. In other diluents used, the mortality values were determined as LII (33.10%), LGII (32.80%), LI (29.00%), GI (23.66%), TI (12.91%), GII (11.22%) and TII (6.90%). Vitality (%) values were determined as LGI (44.08%), LII (38.50%), LGII (35.10%), LI (33.58), GI (30.91%), GII (23.10%), TI (20.66%) and TII (14.80%) respectively. In this study, it has been determined that the lactated Ringer's-Glucose diluent containing 6% DMF is more advantageous in terms of semen vitality and mortality values when compared to other diluents and that it can be used for long-term storage of duck sperm.

Bu çalışmada; Satureja hortensis L. bitki ekstraktının kuluçkalık tavuk yumurtalarının dezenfeksiyon işleminde kullanılabilirliği ve kuluçka sonuçlarına etkisi araştırılmıştır. Çalışmada kuluçkalık yumurtaların dezenfeksiyon işleminde klorid grubu dezenfektan (Kontrol+, S1), etanol (Kontrol-, S2), etanol + % 2 S. hortensis ekstraktı (S3) ve etanol + %4 S. hortensis ekstraktı (S4) kullanılmıştır. Yumurta kabuklarından toplam mezofilik aerobik bakteri (TMAB) yükü, inkübasyonun başlangıcında, ikinci, sekizinci ve on sekizinci günlerinde incelenmiş ve on sekizinci gün sonunda gruplara ait TMAB yükleri sırasıyla S1’de 7,45±0.77 Log kob/yumurta olarak, S4’de ise 7,72±1,28 Log kob/yumurta olarak, S3’de 8,31±0.19 Log kob/yumurta olarak ve S2’de ise 12,33±0.21 Log kob/yumurta olarak, tespit edilmiştir. Ayrıca çalışmada en yüksek erken dönem embriyo ölüm (EDÖ) oranı S3’de %14,28±0.01 olarak, en yüksek orta dönem embriyo ölümü (ODÖ) oranı S1’de %23,08±0,01 olarak ve en yüksek geç dönem embriyo ölümü (GDÖ) ise S3’de % 20,03±0.05 olarak belirlenmiştir. Sonuç olarak kuluçkalık tavuk yumurtalarının dezenfeksiyon işleminde %2, %4 S. hortensis bitki ekstraktının, klorid grubu dezenfektanlara alternatif olarak kullanılabilir olduğu tespit edilmiştir.

Galls are abnormal plant growth structures formed as defense mechanisms against organisms like insects, nematodes, mites, bacteria, or fungi. This study investigated the antioxidant properties and chemical components of galls (G) formed on Rosa canina L. by Diplolepis sp., in comparison to adjacent normal mature fruit (R), through comprehensive laboratory analyses. The total phenolic content was found to be 338.34 ± 23.10 mg GAE/g in G and 141.17 ± 1.12 mg GAE/g in R, while the total flavonoid content was measured at 7.62 ± 0.17 mg QE/g in G and 6.04 ± 0.23 mg QE/g in R. It was determined that G exhibited higher ferric reducing power (FRAP), cupric reducing power (CUPRAC), and 1,1-diphenyl-2-picrylhydrazil (DPPH) free radical scavenging activity than R. The gas chromatography–mass spectrometry (GC/MS) analysis identified the primary constituents in the fruit and gall structures. The GC/MS analysis identified the key compounds in the fruit and gall structure. In the sample G, a high concentration of 2-methyloctacosane, which possesses antimicrobial properties and is absent in R, was determined. Additionally, compounds such as hexadecanoic acid, methyl ester, eicosane, and beta-sitosterol, which are not present in R and have pharmaceutical applications, were identified in G. In conclusion, it was established that the antioxidant capacity of R. canina galls is higher than that of mature fruits, and they contain distinct chemical components. Further research is required to elucidate the mechanisms of gall formation and to explore potential applications.

The aim ofthe present study is to determine the time-dependent changes in the live weights of the geese, for which environmental enrichment was applied (Turkish local goose genotype), between the days 7 and 98. For this purpose, nonlinear Brody, Gompertz, Logistic, von Bertalanffy, and Richards growth models, which are used commonly, were used to determine the growth and development of poultry. Geese were divided into 3 groups (control group (C), broom group (B), mirror group (M)) based on their enrichment characteristics. The success status of the models applied in the present study was assessed based on error mean square (EMS) and coefficient of determination (R2) values. It was found thatR2 value was be 96.86 in the Logistic model, 96.82 in Brody model, 96.16 in vonBertalanffy model,95.04 in Gompertz model and 93.85 in Richards model, respectively, and EMS value was 0.2368 in Logistic model, 0.2004in Brody model, 0.1992 in von Bertalanffy model, 0.3567 in Gompertz model and 0.3711 in Richards model, respectively. As a result, it was concluded that the most suitable models with high coefficient of determination but low error mean square were Brody,Gompertz, and von Bertalanffy models, respectively, in determining the time-dependent live weight change in the geese (Turkish local goose genotype), for which environmental enrichment was applied, and it was suitable to use these three models in determining the effect of environmental enrichment on live weight.

Savaş olgusunun etkileri, yalnızca doğrudan insan kayıpları ile sınırlı kalmayıp, çok boyutlu ve katmanlı bir tahribat sürecini ifade etmektedir. Savaşların ekolojik ve sosyoekonomik etkileri, çatışmanın süresine, kullanılan silah sistemlerinin (konvansiyonel, biyolojik, kimyasal veya nükleer) niteliğine, yoğunluğuna ve uygulama biçimlerine bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. Savaş dinamikleri, yalnızca doğrudan çatışan tarafları değil, bölgesel ve küresel ölçekte jeopolitik gerilim alanları oluşturarak tüm uluslararası sistemin dengelerini etkilemektedir. Çatışma sonrasında ortaya çıkan çevresel tahribat ve ekonomik yıkım, temel insani ihtiyaçların karşılanmasında ciddi yapısal sorunlara neden olmaktadır. Yoğun çatışma süreçlerinde açığa çıkan hava kirliliği ve sera gazı emisyonları, yalnızca atmosferik sistemleri değil, aynı zamanda biyolojik ekosistemlerin yapısal bütünlüğünü de tehdit etmektedir. Habitat tahribatı, biyoçeşitlilik üzerinde geri dönüşümü olmayan yıkıcı etkiler meydana getirmektedir. Altyapı sistemlerindeki çökme ve su kaynaklarının kirletici unsurlarla kontaminasyonu, çevresel yıkımın derinliğini artıran kritik faktörler olarak öne çıkmaktadır. Bu bağlamda, küresel barış ve ekolojik sürdürülebilirlik açısından birtakım stratejik yaklaşımlar zorunluluk arz etmektedir. Öncelikle uluslararası çatışmaların derhal sonlandırılması gerekmekte olup, toplumlar arası anlaşmazlıkların diplomatik müzakere süreçleriyle çözümlenmesi büyük önem taşımaktadır. Savaşların neden olduğu tahribatın onarımı, yalnızca fiziksel altyapının yeniden inşası ile sınırlı kalmamalı, aynı zamanda toplumsal travmaların iyileştirilmesini, sosyoekonomik sistemlerin yeniden yapılandırılmasını ve psikolojik rehabilitasyon süreçlerini de kapsamalıdır. Bu bağlamda, çok boyutlu ve disiplinler arası bir yaklaşım benimsenmelidir. Bununla birlikte, bozulan ekolojik sistemlerin yeniden inşasına odaklı çevresel restorasyon projelerinin bilimsel ve teknolojik yöntemler kullanılarak uygulamaya konulması da kritik öneme sahiptir. Bu stratejik yaklaşımlar, insanlığın ortak geleceği için vazgeçilmez bir zorunluluk olarak görülmeli ve küresel ölçekte koordineli bir şekilde hayata geçirilmelidir.