Serkan Güme

Dr. Serkan Güme

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

6Years (2021-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
8 July 2024 in Turkish Journal of Vascular Surgery
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
FSFehim Can Sevi̇l
Fehim Can Sevi̇l
SGSerkan Güme
Serkan Güme
MTMehmet Tort
Mehmet Tort
NBNecip Becit
Necip Becit
Aim: Surgical strategies in carotid endarterectomy (CEA) vary according to the method of anesthesia, neurological monitoring, shunt use, and closure methods, and the gold standard method has not yet been determined. In this study, we aimed to analyze the superiority and feasibility of CEA under general anesthesia and regional anesthesia. Material and Methods: Demographic characteristics, operative information and follow-up results of 237 patients who underwent CEA between January 2015 and June 2020, 165 patients under regional anesthesia (RA: Group 1) and 72 under general anesthesia (GA: Group 2), were retrospectively analyzed. In Group 1, carotid shunt was placed in patients with a negative awake test (n: 21, 12.7%) and in Group 2 carotid shunt was placed in all cases. Results: There was no statistically significant difference in postoperative stroke, transient ischemic attack (TIA) and cardiovascular mortality (p: 0.48; p: 0.30; p: 0.63, respectively). Although the operation and clamp time were shorter in Group 1, no significant difference was observed (97.93±11.02 min, 101.46±9.49 min p: 0.23; 19.60±5.62 min, 25.62±7.47 min p: 0.24, respectively). The duration of intensive care unit (ICU) stay was shorter and statistically significant in Group 1. (p: 0.003). There was no significant difference for restenosis rates (p: 0.34). Conclusion: There was no significant increase in postoperative complications in the RA group compared to the GA group despite shunting according to the awake test. Also, patients who underwent RA stayed in ICU for a shorter period of time. CEA can be performed under both GA and RA with similar complication rates.

20 July 2026 in Kocatepe Tıp Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
FSFehim Can Sevi̇l
Fehim Can Sevi̇l
MTMehmet Tort
Mehmet Tort
SGSerkan Güme
Serkan Güme
NBNecip Becit
Necip Becit
AMAÇ: Ekstrakorporeal membran oksijenatör (ECMO) tedavisi yaşamı tehdit eden ciddi kalp yetmezliği veya solunum yetmezliğinde uygulanabilen gelişmiş bir yaşam destek ünitesidir. Bu çalışmada kliniğimizde uyguladığımız tüm ECMO uygulamaları ve sonuçlarının değerlendirilmesi amaçlanmıştır.GEREÇ VE YÖNTEM: Hastanemizde Eylül 2023- Eylül 2024 tarihleri arasında ECMO uyguladığımız 10 hastanın endikasyonları, komplikasyonları, uygulama başarısı ve takip edilen süreçte elde edilen bulgular incelendi.BULGULAR: Çalışmamızdaki tüm hastalarımızda temel endikasyon kardiyojenik şok olduğu için veno-arteriyel ECMO tercihi yapılmıştır. ECMO uygulanan 10 hastanın üç tanesinde başarılı bir şekilde ECMO’dan ayrılmış ve sağkalım gerçekleşmiştir. Yedi hastada (%70) ise exitus gerçekleşmiş ve ECMO’dan ayrılamamıştır. Dört hasta (%40) reftakter kardiyojenik şoka bağlı multiorgan yetmezliği nedenli, iki hasta (%20) akut renal yetmezlik nedenli diğer bir hasta ise (%10) kanama ve kan transfüzyonlarına bağlı dissemine intravaskuler koagülasyon nedenli hayatını kaybetmiştir.SONUÇ: Refrakter kardiyojenik şokta Veno-arteriyel ECMO uygulaması hala yüksek oranlarda mortalite ve komplikasyonlar ile seyretmesine rağmen hala hastalar için güncel bir ileri yaşam desteğidir. Hastanemizde refrakter kardiyojenik şokta ECMO uygulaması başarı ile gerçekleştirilmekte ve hastaların primer organ tedavisi için süre kazandırmaktadır.


24 September 2026 in Cardiovascular Medicine
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
CKCem Korucu
Cem Korucu
SGSerkan Güme
Serkan Güme
FSFehim Can Sevi̇l
Fehim Can Sevi̇l
Background: Systemic inflammatory activation after coronary artery bypass grafting (CABG) is associated with postoperative complications. We investigated the association of perioperative inflammatory markers with an early composite postoperative adverse outcome and clinically indicated graft pathology after on-pump or off-pump CABG. Methods: This retrospective cohort study included 350 patients undergoing isolated CABG between January 2021 and December 2025; 250 underwent on-pump and 100 off-pump surgery. Demographic, laboratory, echocardiographic, surgical, and clinical data were collected. The neutrophil-to-lymphocyte ratio, platelet-to-lymphocyte ratio, systemic immune-inflammatory index (SII), systemic inflammatory response index, C-reactive protein/albumin ratio, interleukin-6 (IL-6), and tumor necrosis factor-alpha (TNF-α) were assessed perioperatively. The primary endpoint was a composite early postoperative adverse outcome, defined as the occurrence of any of the following: in-hospital mortality, postoperative atrial fibrillation, acute kidney injury, low cardiac output syndrome, prolonged mechanical ventilation (>24 h), or intensive care unit stay exceeding 72 h. The graft pathology was assessed among patients undergoing clinically indicated postoperative coronary angiography. Results: Postoperative inflammatory activity was greater after on-pump CABG. At 24 h, the SII was higher in the on-pump group (1684 ± 542 vs. 1187 ± 436; p < 0.001), as were the IL-6 and TNF-α levels (both p < 0.001). The composite early postoperative adverse outcome occurred in 97 patients (27.7%). The postoperative SII, IL-6, TNF-α, and C-reactive protein/albumin ratio were higher in patients with the composite postoperative adverse outcome. Elevated postoperative SII (OR 1.84, 95% CI 1.29–2.63; p = 0.001) and IL-6 (OR 1.91, 95% CI 1.34–2.88; p < 0.001) independently was associated with MACE. Among 51 patients undergoing angiography, the graft pathology was identified in 17. Conclusions: Perioperative systemic immune-inflammatory activation is independently associated with early postoperative adverse outcomes after CABG. Postoperative SII and IL-6 may provide prognostic information for identifying patients at an increased risk of complications.

20 January 2025
Verified
Book Chapter
Closed access
SGSerkan Güme
Serkan Güme
Üst ekstremite damar yaralanmaları tüm vasküler yaralanmaların %30’unu oluşturmakta olup önemli ölçüde amputasyon ve morbidite sebebi olabilmektedir. Genellikle sebep penetran travmalar olup en sık ön kol arterleri etkilenmektedir. Sinir hasarı da eşlik edebildiğinden preoperatif iskemi muayenesi yanında detaylı nörolojik muayene de yapmak gereklidir. Tanı için genellikle doppler ultrasonografi ve BT anjiyografi kullanılmaktadır. Proksimal ve merkezi yaralanmalarda endovasküler girişim seçenekleri de mevcutken cerrahi yaklaşım genel olarak uç uca anastomoz ya da greft interpozisyonu şeklinde olmaktadır. Üst ekstremitede ciddi iskemi varlığında geçici vasküler şantlar kullanılabilmekte olup distal kol perfüzyonu sağlanabilir. Açık ve kirli yaralarda ölü dokuların debride edilmesi ve greftlerin açıkta bırakılmaması greft enfeksiyonlarının önlenmesi açısından önemlidir. Üst ekstremite venöz yaralanmalarında çoğu zaman ligasyon uygulanabilmekte olup brakial, bazilik ve sefalik venlerin hepsinde hasar mevcutsa en az biri tamir edilmelidir. Postoperatif dönemde ekstremite elevasyonu, erken rehabilitasyon ve antitrombotik tedavi üst ekstremite vasküler tamiri yapılan hastalarda uygulanmalıdır. Upper extremity vascular injuries account for 30% of all vascular injuries and can cause significant amputation and morbidity. Penetrating trauma is the most common mechanism of injury and the forearm arteries are most frequently affected. Since nerve damage may accompany the injury, a detailed neurological examination is necessary in addition to preoperative ischaemia examination. Doppler ultrasonography and CT angiography are generally required for diagnosis. Endovascular intervention options are also available for proximal and central injuries, whereas the surgical approach is generally end-to-end anastomosis or graft interposition. In the presence of severe ischaemia in the upper extremity, temporary vascular shunts can be used and distal arm perfusion can be maintained. For open and contaminated wounds, it is important to debride the necrotic tissues and not to leave the grafts uncovered in order to prevent graft infections. In upper extremity venous injuries, ligation can be performed in most cases and at least one of the brachial, basilic and cephalic veins should be repaired if all of them are injured. In the postoperative period, limb elevation, early rehabilitation and antithrombotic therapy should be provided in patients undergoing upper extremity vascular repair.

20 January 2025
Verified
Book
Open access
PDF file
BYBatuhan Yazıcı
Batuhan Yazıcı
TTTahsin Murat Tellioğlu
Tahsin Murat Tellioğlu
FÇFerit Çetinkaya
Ferit Çetinkaya
AÇAyla Ece Çelikten
Ayla Ece Çelikten
ÖMÖmer Metin
Ömer Metin
EÖEkrem Özdemir
Ekrem Özdemir
Vasküler Travmaların Kısa Tarihi Batuhan YAZICI Tahsin Murat TELLİOĞLU Vasküler Travmaların Epidemiyolojisi Ferit ÇETİNKAYA Vasküler Travmalarda Tanı ve Görüntüleme Yöntemleri Ayla Ece ÇELİKTEN Vasküler Travmada Hasar Kontrolü ve Acil Resüsitasyon Ömer METİN Vasküler Hasarın Eşlik Ettiği Tendon, Sinir ve Yumuşak Doku Yaralanmalarının Tedavisi Eyyüp Serdar YALVAÇ Batına Nafiz Organ Yaralanması İle Birlikte Olan Vasküler Travmalarda Genel Cerrahi Görüşü Emil HÜSEYİNOĞLU Gökhan GARİP Özkan BALÇIN Vasküler Travmalarda Kullanılan Greftler Mehmet Salih AYDIN Servikal Damar Yaralanmaları Metin Onur BEYAZ Ahmet KIRBAŞ Üst Ekstremite Vasküler Yaralanmaları Serkan GÜME Kalp, Büyük Damar ve Pulmoner Arter Yaralanmaları Sabir HASANZADE Desendan Aort Yaralanmaları Muhammet Hüseyin ERKAN Abdominal Aorta ve İliak Arter Yaralanmaları Mehmet Kürşat KURT Mehmet Ali YEŞİLTAŞ Duktus Torasikus Yaralanmaları Abdullah GÜNER Mezenterik ve Renal Arter Yaralanmaları Merve YAKUPOĞLU Yaşar GÖKKURT Alt Ekstremite Damar YaralanmalarıHakan GÜVEN Inferior Vena Kava, Portal ve Mezenterik Venöz Sistem Yaralanmaları Alp YILDIRIM Ürogenital Vasküler Yaralanmalar Metin Onur BEYAZ Sefer KAYA Periferik Venöz Yaralanmalar Ahmet Ozan KOYUNCU Tolunay TOY Pediatrik Vasküler Travmalar Ergin ARSLANOĞLU Nagy KURVANALİYEV Vasküler Travma Yönetiminde Endovasküler Tedavi Yöntemleri Ahmet Deniz KAYA Vasküler Travmaların Yönetiminde Vasküler Cerrahi Sonrası Hasta Takibi Ve Yönetimi: Genel İlkeler Gökay ALTAYLI Vasküler Cerrahi Sonrası Medikal Tedavi ve Yara Bakımı Ayhan GÜNEŞ Vasküler Travma Cerrahisinde Komplikasyonlar Şenel ALTUN Vasküler Travmada Kompartman Sendromu Emre DOĞAN Vasküler Travma Sonrası Fasyotomi ve Ampütasyon Alper İbrahim TOSYA Arda DEMİR Pelvik Fraktür İle İlişkili Hemoraji Yönetimi Hüseyin Utku ÖZDEŞ Ekrem ÖZDEMİR