Saim YILDIRIMER

Dr. Saim YILDIRIMER

orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

10Years (2017-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
31 July 2023 in Heliyon
Verified
Journal Article
Open access
MÖMehmet Özalp
Mehmet Özalp
SYSaim YILDIRIMER
Saim YILDIRIMER
EYEsin Erdoğan Yüksel
Esin Erdoğan Yüksel
Unaltered watersheds with natural vegetation cover (forest, grasslands, etc.) provide several ecological benefits in addition to providing freshwater, controlling water levels, and supporting flourishing streamside ecosystems. However, as in many watersheds in the World, the research area in this study, the Borcka Dam Watershed (BDW), has been affected by many human-induced disturbances affecting a wide area of forest and grassland areas as well as soil and water resources. Therefore, the objective of this study was to assess and evaluate the possible effects of anthropogenic disturbances, particularly on annual changes in water discharge, some water quality parameters, and total suspended sediment (TSS) amounts in the main streams of four sub-watersheds (Fabrika, Godrahav, Hatila, and Murgul) and the reservoir of the dam. In addition, we intend to confirm that land use change and/or transformation play a significant role in influencing stream water quality. The YSI/Professional-Plus, a portable water quality measurement device, was used to determine the amounts of pH, dissolved oxygen (DO), total dissolved substance (TDS), ammonium (NH4–N), nitrate (NO3–N), salinity, electrical conductivity (EC), and temperature besides measuring discharge and total suspended sediments (TSS) from a total of 27 sampling points in the field. Although the results revealed that the annual mean values of all water quality parameters for all four streams were mostly in good condition, for some time and points of the measurements, several parameters were found to be above the official water quality standards due to the intensive aforementioned anthropogenic activities, particularly in the stream waters of Murgul (e.g. pH and TSS being 10,84 and 236 mg/L, respectively) and Fabrika (e.g. EC of 412 μs/cm; DO of 4.44 mg/L; 14 ml of NO3–N) sub-watersheds. These outcomes indicate that these two sub-watersheds have been impacted more severely by the human-induced disturbances compared to Hatila and Godrahav sub-watersheds.

28 September 2017 in Polish Journal of Environmental Studies
Verified
Journal Article
Open access
MÖMehmet Özalp
Mehmet Özalp
EYEsin Erdoğan Yüksel
Esin Erdoğan Yüksel
SYSaim YILDIRIMER
Saim YILDIRIMER
The number of studies using prediction models on measuring soil loss and/or sediment yield has been continuously increasing since these models are considered timely and cost-effective. Similarly, in this study, we used the GeoWEPP model to determine how much soil is being lost and the amount of sediment being yielded from Godrahav Creek Watershed (GCW) located in northeastern Turkey. Because the watershed is large (5,298.21 ha) and has mountainous and steep terrain, it was subdivided into smaller hydrological units (SHUs) so that the model can run easily and give detailed findings. The results revealed that out of 18,596.8 t of soil loss generated from both hillslopes and channels within the whole GCW, approximately 9,854.8 t y-1 reached Borcka Dam reservoir as sediment. The model also predicted annual average soil loss and sediment yield as 1.73 t ha-1y-1 and 1,86 t ha-1y-1, respectively. In addition, with a sediment delivery ratio (SDR) of 0.530, the results indicated that almost half of the detached soil particles were carried away as sediment. Despite the dominant vegetation coverage, relatively high SDR and soil loss – particularly in certain SHUs – can be associated with steep terrain and conversion of natural lands in the watershed.

15 May 2024 in Artvin Çoruh Üniversitesi Orman Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SYSaim YILDIRIMER
Saim YILDIRIMER
MÖMehmet Özalp
Mehmet Özalp
Various human-originating interventions and/or activities have been playing the major role for substantially impacting natural flow regime, water quality, and sediment transport amounts of running waters (streams, creeks etc.) in a negative way. While many studies using in-field measurements of such impacts have proven these changes, applying modeling methods in order to assess such effects are still improving. This study used the SWAT model to assess annual changes in water regime, quality, and sediment yield for Murgul, Hatila, Fabrika, and Godrahav Creeks based on field measurements. The model estimated the highest annual surface flow at Murgul Creek (2.41 m3/s) and the lowest at Fabrika Creek (0.19 m3/s). Sediment yields were 61855 t/yr at Murgul, 29826 t/yr at Hatila, 3165 t/yr at Fabrika, and 7835 t/yr at Godrahav. The model also provided reliable predictions for most sub-creeks, with R2 values between 0.85 and 0.91 and NSE values between 0.72 and 0.84. For run-off, Hatila, Fabrika, and Godrahav showed high reliability with R2 and NSE values around 0.85 and 0.80, respectively, while Murgul had lower scores (R2: 0.53, NSE: 0.22). Sediment yield was reliable in Hatila and Fabrika with R2 around 0.82, but less so in Godrahav and Murgul, with NSE values showing significant variability. Water quality predictions for NO3 were acceptable across all creeks, with R2 values around 0.82 and varied NSE values, indicating generally reliable outcomes. However, the model predicted less favorable outcomes for Murgul Creek due to significant human-induced alterations. While the SWAT model was generally promising, the study emphasizes the need for detailed, long-term data to improve prediction accuracy.

18 April 2024 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
SYSaim YILDIRIMER
Saim YILDIRIMER
UDUfuk Demirci
Ufuk Demirci
Su kaynaklarının kullanımı ve korunması amacıyla ortaya çıkan havza yönetimi kavramı, tarihsel süreçte çevresel ve toplumsal gelişmelere bağlı olarak değişim göstermiş ve günümüzde, su kaynaklarının korunması, ekosistemlerin desteklenmesi ve sürdürülebilir doğal kaynak yönetimini de içeren bütüncül bir yaklaşımı ifade etmektedir. Dünya genelinde havza yönetim yaklaşımlarında meydana gelen gelişmelerin Türkiye'deki havza yönetimi politikaları ve stratejilerine yansımaları olmuş, entegre havza yönetimi, iklim değişikliği ile mücadele, sürdürülebilir su kaynakları yönetimi gibi hususlara yönelik hedeflere bahse konu politika ve strateji belgelerinde yer verilmeye başlanmıştır. Bu çalışmada havza yönetimi yaklaşımlarındaki uluslararası gelişmelerin Türkiye'deki havza yönetimi politikaları ve stratejilerine nasıl yansıdığı irdelenmektedir. Çalışmada Türkiye'nin havza yönetimi ve su kaynakları yönetimi politikalarında uluslararası politikalara nasıl bir uyum süreci izlediği ortaya konulmuş ve gelecekteki politika ve strateji belgeleri için öneriler sunulmuştur. Sonuç olarak, Türkiye'nin havza yönetimi politika ve stratejilerinin, uluslararası anlaşmalar ve sürdürülebilir kalkınma hedefleri doğrultusunda şekillendiği, kurumsal altyapının güçlendirildiği, ülke genelinde havza koruma, taşkın ve kuraklık yönetim planlarının hazırlanması ve nehir havza yönetim planlarının hazırlanması hususlarında birçok projenin gerçekleştiği görülmektedir. Havza yönetimi süreçlerine yerel toplulukların, sivil toplum kuruluşlarının ve özel sektörün katılımı teşvik edilerek katılımcılığın artırılması, yönetim stratejilerinin yerel ihtiyaçlar ve koşullar doğrultusunda şekillendirilmesine olanak tanıyabilir. Ayrıca teknolojik yeniliklerin, veri analitiği uygulamalarının ve geleceğe yönelik simülasyonlar yapabilen bilgisayar modellerinin havza yönetimi stratejilerine entegrasyonu sağlanarak su kaynaklarının daha etkin yönetimi mümkün kılınabilir.

27 June 2025 in Anadolu Orman Araştırmaları Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
UDUfuk Demirci
Ufuk Demirci
SYSaim YILDIRIMER
Saim YILDIRIMER
Giriş ve Hedefler Ekosistem hizmetleri, insan refahını destekleyen ve yaşamın devamlılığı için vazgeçilmez olan doğal süreçler ve kaynaklar olarak tanımlanmaktadır. Bu hizmetlerin korunması ve yönetilmesi, ekosistemlerin işlevselliğini sürdürmesi ve insan refahı üzerindeki etkilerinin anlaşılması açısından önem arz etmektedir. Bu çalışmada, Türkiye’de ekosistem hizmetleri konulu lisansüstü tezlerin bibliyometrik analizi yapılmıştır. Yöntemler Çalışmada, Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi üzerinden erişilen yüksek lisans ve doktora tezleri analiz edilmiş; tezlerin yıllara göre dağılımı, üniversite ve enstitü bazlı dağılımı, danışman profilleri, araştırma bölgeleri, anahtar kelime ve temaların analizleri yapılmıştır. Bulgular Çalışma neticesinde, Türkiye’de ekosistem hizmetleri konulu 90 yüksek lisans ve 47 doktora tezinin tamamlandığı, bu çalışmaların 2016 yılından itibaren belirgin bir artış gösterdiği, yine bu çalışmaların çevre, doğa bilimleri ve mühendislik alanlarında ve özellikle Peyzaj Mimarlığı, Şehir ve Bölge Planlama ve Orman Mühendisliği Anabilim Dallarında yoğunlaştığı tespit edilmiştir. Sosyal bilimler, ekonomi, hukuk ve kamu yönetimi gibi alanlarda yapılan tezlerin oldukça sınırlı olduğu belirlenmiştir. Anahtar kelime analizi sonucunda ise ekosistem hizmetleri kavramının temel bir kavram olarak ortaya çıktığı, bunun yanı sıra, kentsel, peyzaj ve yeşil gibi kavramların da sıkça kullanıldığı tespit edilmiştir. Ağ analizinde ise merkezi anahtar kelimeler arasında “ekosistem hizmetleri”, “ekosistem servisleri”, “coğrafi bilgi”, “yeşil altyapı”, “iklim değişikliği” ve “kentsel yeşil” gibi ifadeler öne çıkmaktadır. Sonuçlar Türkiye’de ekosistem hizmetleri hususunda farkındalığın artırılması noktasında, akademik alanda disiplinler arası çalışmaların yaygınlaştırılması, deniz, yüksek dağ ve kurak alanlar gibi farklı ekosistemler üzerine daha fazla araştırma yapılması, ekosistem hizmetlerinin ekonomik değerinin tahmin edilmesi, tarımsal üretim süreçlerine entegrasyonu ve doğal kaynak politikalarındaki yeri gibi konularda da çalışmalar gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

23 December 2019 in Kastamonu University Journal of Forestry Faculty
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
EYEsin Erdoğan Yüksel
Esin Erdoğan Yüksel
MÖMehmet Özalp
Mehmet Özalp
SYSaim YILDIRIMER
Saim YILDIRIMER
Tr en Çalışmanın amacı: Havzada oluşan toprak kaybı ve sediment veriminin WEPP modeli ve CBS (Coğrafi Bilgi Sistemleri) tekniklerinin entegre edildiği GeoWEPP arayüzü kullanılarak kısa sürede ve az masrafla hesaplanması amaçlanmıştır. Çalışma alanı: Çoruh nehrine birleşen Düz Dere Havzası araştırma alanı olarak seçilmiştir. Materyal ve yöntem: GeoWEPP ara yüzü için gerekli olan iklim, eğim ve bitki amenajmanı dosyalarına ek olarak toprak dosyası oluşturulmuştur. Araştırma havzası sekiz alt havzaya bölünmüş ve program bu alt havzalarda yürütülerek toprak kaybı, yüzeysel akış ve sediment veriminin ortalama değerleri hesaplanmıştır. Sonuçlar: Çalışma sonucunda, havzaya 735 mm’lik yağış düştüğü ve bunun yaklaşık olarak 207 mm’sinin yüzeysel akışa geçtiği tahmin edilmiştir.1059 ha’lık bir alana sahip olan havzada yıllık toplam toprak kaybı ve sediment miktarı sırası ile 2815.2 ve 2720.9 ton olarak bulunmuştur. Bununla beraber, birim alandan ise 2.57 ton/ha/yıl sediment verimi gerçekleştiği hesaplanmıştır. Ortalama sediment iletim oranı yaklaşık 0.977 olarak bulunmuştur. Ek olarak, taşınan sediment içerisindeki ortalama kil oranının % 20, toz oranının % 25, kum oranının % 55, organik madde miktarının ise % 5 olduğu tahmin edilmiştir. Önemli vurgular: Toprak kaybı ve sediment verimi, büyük alanlar için kısa sürede ve daha az maliyetle hesaplanabilir. Aim of study: Main objective of this research was to predict some of the processes (soil loss, runoff and sediment yield) related to soil erosion with the help of WEPP (Water Erosion Prediction Project) model. Area of study: The WEPP model was applied to the Düz Creek Watershed (1059 ha in size). It is a sub-watershed flowing into the greater Çoruh River Basin near the district of Borçka, Artvin. Material and methods: As required by the WEPP model, four large-data files of soil, climate, slope and plant cover/management were created for the watershed using the data gathered from in-field samplings (soil), laboratory analyses and GIS (Geographical Information Systems) assessments. For easier run and detailed investigation of soil erosion process of the research area, the studied watershed was divided into eight small hydrological units (SHUs) and the program was run on these SHUs. Main results: At the end of GeoWEPP’s run, the results revealed that a total of about 735 mm annual precipitation was fell within the study area. The model also predicted that there was approximately 207 mm as runoff out of this amount of precipitation, which, in turn, generated an annual total soil loss and sediment amounts as 2815.2 t and 2720.9 t, respectively. In addition, the sediment yield per unit area was estimated to be around 2.57 ton/ha/yr while the sediment delivery ratio (SDR) was found to be as 0.977. Lastly, the model predicted that the particle distribution of eroded sediment were 20%, 25% and 55% of clay, silt and sand, respectively, while the mean organic matter (OM) amount of the lost sediment was about 5% for the studied watershed. Highlights: Soil loss and sediment yield can be calculated for large areas in a short time and with little cost.