This study investigates the impact of digital leadership on employees' innovative work behavior and knowledge sharing behavior, with a particular focus on the mediating role of psychological ownership. The independent variable, digital leadership, is examined through its supportive and innovative sub-dimensions, while psychological ownership is explored through emotional and work-based ownership. The dependent variables are innovative work behavior and knowledge sharing behavior. To test the research model, eight sub-models were developed and analyzed using PLS-SEM. Mediation was assessed through the Variance Accounted For (VAF) metric. Data were collected from 287 managers and employees working in IT departments within technology parks located in Ankara, Türkiye. The results reveal that both supportive and innovative forms of digital leadership have a positive and statistically significant influence on employees' innovative behavior and knowledge sharing. However, a portion of this effect operates indirectly through psychological ownership.

Spor turizmi kavramı, hem akademik bir çalışma alanı hem de bilinirliği giderek artan bir turizm ürünü olarak son yıllarda daha da ön plana çıkmıştır. Bu kapsamda çalışmada, Türkiye’de spor turizminin gelişimini, imkan ve etkileri açısından incelemek amaçlanmıştır. Araştırma kapsamında öncelikle spor turizmi kavramı, spor turizminin önemi ve etkileri açıklanmış, daha sonra Türkiye’de spor turizmine ilişkin bir değerlendirme yapılmıştır. Türkiye her mevsim spor yapmaya uygun iklim koşullarına sahip olup dağ, nehir, kanyon, mağara vb. zengin coğrafi koşulların yanı sıra alternatif spor faaliyetlerine uygun mekânlara da sahiptir. Bu bağlamda Türkiye’de gerek kamu gerek özel sektör tarafından son yıllarda yapılan büyük tesis yatırımları spor tesislerinin yetersizliği sorununu çözmede önemli bir adım olurken bu tesislerin içerisine ya da çevresine yapılan konaklama tesisleri de hem bölge halkına hem de ülkeye gelir kaynağı olmuştur. Literatür incelendiğinde Türkiye’de spor turizminin gelişmesinde Türkiye’nin ev sahipliği yaptığı uluslararası spor organizasyonlarının yanı sıra Türkiye’de doğa ve macera turizmi kapsamında gerçekleştirilen sportif faaliyetlerin de etkili olduğu belirlenmiştir. Türkiye iklimi, doğası ve konumu gereği doğa ve macera turizmi kapsamında gerçekleştirilen dağcılık, rafting, rüzgar sörfü, kayak, golf, dalış gibi sportif faaliyetler için uygun bir ülke olduğunu söylemek mümkündür. Sonuç olarak, spor turizmi Türkiye’de her yıl büyüyerek tanınır hale gelen bir turizm türüdür. Hem turizm hem spor tüketicileri için tüketici eğilimleri dikkate alınarak, spor ve turizm sektörleri arasındaki işbirliği sağlanmalıdır. Turizmin yılın her ayı faaliyet gösteren bir sektör olabilmesi için çeşitliliğin ve kaynakların arttırılması gerekmektedir. Spor turizmi kapsamında kayak, golf, rüzgar sörfü, dalış, rafting, kano gibi çok önemli sektör değerlerine sahip olan Türkiye, bu alanlara hizmet edecek altyapıyı en iyi şekilde geliştirmelidir.

Bu çalışmada turizm alanında sürdürülebilirlik ve iklim değişikliği konularına yönelik literatür eğilimlerini belirmemek amacıyla bibliyometrik analiz yapılmıştır. Aranacak kelimeler “tourism”, “sustainability” ve “climate change” olarak belirlenmiş, Web of Science platformu kullanılmış, SSCI (Social Science Citation Index) endeksi kriter olarak belirlenmiş ve toplamda 878 akademik esere erişim sağlanmıştır. Yapılan çalışmaların tarihine göre en eski yayın 2002 tarihliyken (1), en yeni yayınlar 2024 yılında (17) olacak şekilde farklı disiplinlere ait 798 dergi makalesi, 74 derleme makale, 16 erken görünüm çalışma, 6 editoryal içerik ve 6 bildiri esere erişilmiştir. Veriler yazar-atıf-dergi-ülke-kurum ve anahtar sözcük analizleri ekseninde VOSviewer programı kullanılarak incelenmiştir. Web of Science veri tabanındaki endekslenmiş içerikler analizlerin yürütülmesi açısından kriter olarak belirlenmiştir. En fazla atıf alan ilk 5 yazar; Stefan Gössling (1405 atıf), Daniel Scott (1066 atıf) atıf, Michael C. Hall (854 atıf), Ralf Buckley (567 atıf) ve Paul Peeters (555 atıf) olarak belirlenmiştir. Çalışma bulgularının literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir.

Bu makalenin temel amacı, Büyük Turun turizm tarihindeki yerini literatüre dayalı olarak ele almaktır. Çalışmada Büyük Turların doğuşu, rotaları, amaçları, sosyal ve kültürel katkıları ve turizm tarihindeki yeri incelenmiştir. Araştırmada literatür taraması yöntemi kullanılmıştır. Orta Çağ’da seyahat, hac yolculuğuna çıkan insan sayısına bağlı olarak artarken, Romantik dönemde seyahat, duygu ve bireyselliğe yapılan vurgu ve geçmişin ve doğanın yüceltilmesiyle Büyük Tur’un ve modern turist kavramının gelişmesine yol açmıştır. Literatür taraması, Büyük Tur döneminde seyahatin bilgi edinme, bilim izinden gitme ve kişisel gelişim için bir fırsat olduğu ortaya koymuştur. Literatür taraması sonucunda sanat eserleri ve kültürel anıtlar gibi ilgi çekici yerler, Büyük Turun ana motivasyonları arasında olduğu görülmüştür. Ayrıca literatür taraması sonucunda Büyük Tur, yabancıların sergilediği sosyal ve kültürel farklılıkları anlamanın bir yolu olarak görülmeye başlandığında, kadınların bunda yalnızca önemli bir rol oynamakla kalmadığı, aynı zamanda seyahat yazılarında erkekler kadar üretken hale geldikleri ortaya konmuştur.

Türk-İngiliz ilişkileri tarihsel gelişim süreci boyunca ve 16. yüzyıla kadar dalgalı bir seyir izlemiştir. Yüzyılın başında dostane ve ticari ilişkiler, değişen güç dengelerindeki değişimler ve çıkar çatışmaları 19. yüzyılda çatışma ortamına girmiştir. Balkan, Ermeni, Mısır ve Yahudi yerleşimlerinin sorunları ve Türkiye'nin Ortadoğu’da toprak edinme çabası, Birinci Dünya Savaşı’nda iki ülkeyi karşı karşıya getirmiştir. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra İngilizlerin Türkiye’ye yönelik politikası Anadolu’yu Yunan yönetimine bırakmak yönündeydi, ancak 30 Ağustos’ta Mustafa Kemal Paşa’nın zaferiyle Türkleri dar bir alana sıkıştırma hayali sona ermiştir. Bu tarihten sonra İngiliz hükümetleri yeni kurulan Türkiye Cumhuriyeti ile anlaşmaya varmayı tercih etmiştir. Türkiye, İngiltere’nin İkinci Dünya Savaşı’nda kendi tarafına çekmek istediği önemli ülkelerden biriydi ve Osmanlı döneminde dostluktan çatışmaya geçen ilişkiler, İkinci Dünya Savaşı’nın sonunda yeniden yumuşamaya başlamış ve ikili ilişkiler iyiye gitmiştir. Özellikle turizm alanında bugüne kadar devam etmiştir. Türkiye’de 1970-2010 yılları arasında turizm yatırımları ve bu yatırımların toplam yatırımlar içindeki payı konusunda İngiliz sermayesi önemli bir yere sahiptir. Bu dönemde İngiltere’den Türkiye’ye 26.545.997 İngiliz vatandaşı gelmiş ve İngiltere, Türkiye’ye turist gönderen ülkeler arasında üçüncü sırada yer almıştır. 2000 yılından sonra İngilizlerin çoğunlukla Ege ve Akdeniz kıyı şeridindeki turizm yerlerini tercih ettiği görülmüştür. Türkiye’nin 2010 yılında turizmden elde ettiği gelir 20.806.000 dolar olmuştur. İngiliz turistlerin Türkiye’yi tercih etmelerinin başlıca nedenleri arasında maliyetin düşük olması, kalite, altyapı ve olanaklar, iklim koşullarının elverişliliği ve güneşli günlerin sayısı, aktarmasız/direkt uçuşların sayısı ve sıklığı yer almaktadır. Yabancıların Türkiye’ye yerleşmek üzere göçünde gayrimenkul satın almasına olanak sağlayan Tapu Kanunu’nun kabul edilmesi etkili olmuş ve 2000-2010 yılları arasında İngilizler yoğun bir şekilde Türkiye’den gayrimenkul satın almıştır. Türkiye ile İngiltere arasındaki siyasi ve sosyo-ekonomik ilişkilerdeki olumlu seyrin iki ülke arasındaki ekonomik ve turizm ilişkilerine de yansıdığı söylenebilir.