Bu araştırma gençlik ve spor hizmetleri dairesi çalışanlarının etik liderlik algısı, örgütsel sinizm, etik iklim algısı ve iş tatmini düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi amacı ile yapılmıştır. Nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmada çalışma grubunu Sakarya Büyükşehir Belediyesinin Gençlik ve Spor Hizmetleri Dairesi Başkanlığı bünyesinde çalışan personelden oluşturmaktadır. Çalışanların verilerini belirlemede Tuna ve arkadaşlarının (2012) Türkçe`ye geçerlemesini yaptığı tek boyuttan ve 10 maddeden oluşan Etik Liderlik Ölçeği, Çalışkan’ın (2022) Türkçeye uyarlamasını yaptığı iki boyuttan ve 9 maddeden oluşan Örgütsel Etik İklimi Ölçeği, Kalağan’ın (2009) Türkçeye uyarlamasını yaptığı üç boyuttan ve 14 maddeden oluşan Örgütsel Sinizm Ölçeği, Başol ve Çömlekçi (2020) tarafından Türkçeye uyarlanan tek boyuttan ve 5 maddeden oluşan İş tatmini Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizi "Statistical Package for the Social Sciences (SPSS) 22.0" programında gerçekleştirilmiştir. Araştırma sonuçlarına demografik değişkenler açısından bakıldığında cinsiyet ile örgütsel sinizm, etik liderlik ve iş tatmini arasında anlamlı bir ilişki olmadığı belirlenmiştir. Öte yandan mesleki kıdem ve örgütsel sinizmin duyuşsal ve davranışsal alt boyutları arasında anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Etik liderlik ile örgütsel etik iklim ve iş tatmini arasında pozitif bir ilişki, örgütsel sinizm arasında ise negatif bir ilişki bulunmuştur. Bu sonuçlar yerel yönetimlerde etik liderliğin önemini vurgulamakta ve çalışanlar üzerinde hizmet odaklı yaklaşım uygulanmasının faydasını göstermektedir. Daha fazla kontrast örneklem ve farklı endüstrilerle nitel araştırma yapılması ileriki çalışmalarda önerilmektedir. Gelecek araştırmalar için, daha geniş örneklemlerle ve farklı sektörlerde karşılaştırmalı çalışmalar yapılması, ayrıca gençlik ve spor daire başkanları arasında etik liderlik eğitimi verilmesinin fayda sağlayacağı öngörülmektedir.
Exercise motivation is associated with how individuals perceive their health, and psychological resilience may help explain this relationship. This study a
This investigation focused primarily on exploring how communication skills are associated with leadership orientations among students studying at a faculty of sport sciences. A relational survey design employing a quantitative methodological approach was used. The sample consisted of 303 undergraduate students from sport sciences departments. Data were collected using the Communication Skills Scale and the Multidimensional Leadership Orientations Scale. Data analysis involved descriptive statistics, Pearson correlation, independent samples t-tests, one-way analysis of variance (ANOVA), and hierarchical regression modelling. Results indicated that the participants exhibited high levels of both communication skills (M = 4.24 ± 0.56) and leadership orientations (M = 4.09 ± 0.56). Furthermore, a statistically significant positive correlation was identified between these two variables (r = .66, p < .01). Hierarchical regression analysis revealed that communication skills emerged as the strongest predictor of leadership orientations (β = .65, p < .001), with the model accounting for 46% of the total variance (R² = .46). In addition, students who actively engaged in sports demonstrated significantly higher leadership orientations (t = 3.74, p < .001), while both communication skills and leadership orientations tended to increase with age (p < .05). Although no significant gender differences were found at the overall level (p > .05), female students scored higher in certain sub-dimensions of communication skills. Students participating in individual sports also demonstrated higher communication skills (t = 2.02, p < .05). By identifying communication competence as a key correlate and predictor of leadership orientations within the context of sport sciences education, this study contributes to the literature on student development and professional competencies in sport-related fields. In conclusion, communication skills are strongly associated with leadership orientations, and supporting the development of these skills among sport sciences students may contribute to their future professional competencies.
31 July 2026 in Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi
Sağlık hizmetlerinde birey-örgüt uyumu, işte mutluluk ve örgütsel özdeşleşme sağlık çalışanlarının performansları açısından etkili olabilmektedir. Ortaya çıkan bu durum sağlık çalışanları, hastaneler ve hastalar açısından olumlu ya da olumsuz etki oluşturabilmektedir. Bu çalışmayla birey-örgüt uyumunun işte mutluluk üzerindeki etkisinde örgütsel özdeşleşmenin aracılık rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma verileri 19.10.2025 – 28.11. 2025 tarihleri arasında Sakarya ilinde faaliyet gösteren bir kamu hastanesinde çalışan sağlık çalışanlarından yüz yüze anket yöntemi kullanılarak toplanmıştır. Araştırma ile birey-örgüt uyumu ve işte mutluluk arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki vardır. Ayrıca işte mutluluk örgütsel özdeşlemeyi pozitif olarak etkilemiştir. Son olarak araştırmayla birey-örgüt uyumu ve işte mutluluk ilişkisinde örgütsel özdeşlemenin aracılık etkisinin olduğu belirlenmiştir. Sonuç olarak bu çalışma birey-örgüt uyumunun ve örgütsel özdeşleşmenin işte mutluluğun belirleyicileri arasında olduğunu göstermiştir.
Çalışmada, sporun kavramsal, tarihsel ve toplumsal temelleri çerçevesinde yerel yönetimlerin, özellikle de belediyelerin spor hizmetlerinin sunumundaki görev, yetki ve sorumlulukları kuramsal ve yasal bir bakış açısıyla ele alınmaktadır. Çalışmanın ilk kısmında, sporun insanlık tarihiyle iç içe geçmiş çok boyutlu bir olgu olduğu vurgulanmakta; sporun yalnızca fiziksel bir uğraş değil, aynı zamanda sosyalleşmeyi destekleyen, toplumsal bütünleşmeye katkı sağlayan, saldırganlık eğilimlerini dengeleyen ve bireyin zihinsel-bedensel gelişimini besleyen kültürel bir pratik olduğu ortaya konulmaktadır. Spor hizmetleri, bireylerin sağlıklı yaşam, eğlenme, sosyalleşme, stresle başa çıkma ve kendini gerçekleştirme ihtiyaçlarını karşılayan planlı faaliyetler bütünü olarak tanımlanmakta; bu hizmetlerin temel araçlarından biri olarak spor programlarının niteliği öne çıkarılmaktadır. Çalışmanın devamında spor yönetimi kavramı genel yönetim ilkeleri ışığında açıklanmakta ve merkezden yönetim ile yerinden yönetim ilkeleri arasındaki ayrım üzerinden yerel düzeyde örgütlenme tartışılmaktadır. Spor alanında etkin ve verimli bir yönetim için yerel yönetimlerin sahip olduğu özerkliğin önemi vurgulanmaktadır. Belediye ve diğer yerel yönetim birimlerinin spor hizmetlerindeki rollerinin ele alındığı kısımda, 1982 Anayasası’nın 5., 58. ve 59. maddeleri ile 5393 sayılı Belediye Kanunu ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu başta olmak üzere yasal düzenlemelerin, sporun geliştirilmesi ve geniş kitlelere yayılması konusunda belediyelere açık görevler yüklediği gösterilmektedir. Ayrıca Avrupa ülkelerinden örnekler aracılığıyla spor hizmetlerinin yerel yönetimler eliyle örgütlenmesinin farklı modelleri ortaya konulmakta; Türkiye’de belediyelerin spor tesisleri inşası, amatör spor kulüplerini destekleme, spor organizasyonları düzenleme ve gençlik odaklı spor politikaları geliştirme konularındaki durumları tartışılmaktadır. Sonuç olarak çalışma, sporun toplumsal refah, kamusal sağlık ve sosyal sermaye üzerindeki etkileri bağlamında belediyelerin spor hizmetlerini yalnızca bir altyapı faaliyeti olarak değil, stratejik bir sosyal politika aracı olarak ele alması gerektiğini ortaya koymaktadır.
Dijital teknolojiler günlük yaşamın ve çalışma hayatının vazgeçilmez unsurlarındandır. Dijital okuryazarlık teknoloji ile karşılaşılan sorunların çözümünde teknolojik düşünmenin bir yoludur. Dijital bağımlılık, gereğinden fazla teknolojiye zaman ayırma ve zaman kavramını unutmaktır. Psikolojik sağlamlık ise olumsuzluklar karşısında güçlü kalabilmenin yoludur. Bu çalışma ile dijital okuryazarlık ve dijital bağımlılık ilişkisinde psikolojik sağlamlığın aracılık rolünün belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 21.02.2025–10.04.2025 tarihleri arasında Sakarya ilindeki Sakarya Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Meslek Yüksekokulunda gerçekleştirilmiştir. Veriler öğrencilerden yüz yüze ve çevrimiçi anket yöntemleriyle toplanmıştır. Araştırma ile dijital okuryazarlık ile psikolojik sağlamlık ve dijital bağımlık arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Fakat psikolojik sağlamlık ile dijital bağımlılık arasındaki ilişkinin negatif yönlü ve anlamlı olduğu görülmektedir. Ayrıca dijital okuryazarlığın dijital bağımlılık üzerindeki etkisinde psikolojik sağlamlığın aracı rolü olduğu belirlenmiştir. Bu çalışma, dijital okuryazarlık ve dijital bağımlılığın, psikolojik dayanıklılığın belirleyicilerinden olduğunu ortaya koymuştur.