This study aims to determine the correlational effect sizes between teacher relationships and student academic achievement. Teacher relationships were categorized as intrapersonal and interpersonal relationship types. Intrapersonal and interpersonal relationships are directed at different individuals. Intrapersonal relations refer to the inner life and thoughts of a teacher which are effective on the way of teaching and human relations. Interpersonal relations refer to social links between a teacher and the other people of the school community. The method of the study is second order meta-analysis. In this method, effect sizes of the first order meta-analyses are combined to get an average effect size score. Totally, 17 eligible first order meta-analyses are included in the study. The findings indicate that the correlational effect size between a positive teacher intrapersonal relationship and student academic achievement is positively small, positive teacher student relationship and student academic achievement is positively medium, a positive teacher school community relationship and student academic achievement is positively at a very large level. Also, correlational effect size representing a negative teacher intrapersonal relationship and student academic achievement is negatively medium, a negative teacher student relationship and student academic achievement is negatively small. As for moderator analyses, the variance of the effect sizes is statistically significant according to the positive relationship types and the publication types. In light of the findings some suggestions were made to improve teacher and school community relations that may help teachers and students to be more successful.

Bu çalışmanın amacı, ortaokul matematik ve fen bilimleri derslerinde işbirlikli öğrenmenin geleneksel öğrenmeye karşılık, öğrencilerin akademik başarıları üzerindeki etkisini meta-analitik biçimde incelemektir. Dâhil etme ölçütlerine uygun 56 çalışmadan 56 etki büyüklüğü hesaplanmıştır. Bu etki büyüklükleri toplam 5807 öğrencinin katıldığı işbirlikli uygulamalardan elde edilen verilerle hesaplanmıştır. Bulgular açık biçimde geleneksel öğrenmeye kıyasla işbirlikli öğrenmenin başarı üzerinde olumlu yönde daha etkili olduğunu göstermiştir. İşbirlikli öğrenmenin başarı üzerindeki genel etki büyüklüğü g = 0.470 olup, bu etki orta düzeye yakın fakat küçük düzey sınıfındadır. Bu sonuç geleneksel öğrenmeye göre işbirlikli öğrenmenin, öğrencinin akademik başarısını 0.470 standart sapma kadar yükselttiği anlamına gelmektedir. Genel etki büyüklüğü değerleri meta-analize özgü yanlılık testleriyle test edilmiştir. Hesaplanan etki büyüklüklerinin yayın türü, öğrenme alanı, işbirlikli öğrenme tekniği, örneklem büyüklüğü ve deney süresi alt gruplarına göre dağılımları da incelenmiştir. Yayın türüne bağlı analizlerde, makalelerden hesaplanan etki büyüklüklerinin tezlerden hesaplananlara göre daha geniş düzeyde olduğu görülmüştür. Matematik ve fen bilimleri öğrenme alanlarında hesaplanan etki büyüklükleri birbirine yakın değerlerde çıkmıştır. Çalışma sayısının yeterli düzeyde olduğu gruplarda, öğrenci takımları başarı bölümleri işbirlikli öğrenme tekniğinin görece daha etkili olduğu belirlenmiştir. Örneklem büyüklüğü arttıkça etki düzeyinin daha fazla olduğu tespit edilmiştir. İşbirlikli öğrenme uygulamalarında deney süresi uzadıkça daha büyük etki düzeyi elde edildiği de belirlenmiştir.

The higher education sector has witnessed significant changes in recent years, with an increasing emphasis on service quality, lecturer competence, and academic engagement as important determinants of academic success. This research aims to explore the mediating role of lecturer competence between service quality and the academic engagement of students in higher education. The relational survey model was used to determine the relationships between service quality, lecturer competence, and academic engagement. A conceptual model regarding service quality, academic engagement, and lecturer competence was developed in this regard. To test the model, appropriate data were collected and analyzed. The findings indicate that the quality of service in higher education is directly related to academic engagement. There is a positive and significant relationship between service quality and lecturer competence. Similarly, a positive and significant relationship exists between lecturer competence and academic engagement. Furthermore, lecturer competence is a mediating factor in the relationship between service quality and academic engagement.

Paylaşılan liderlik, örgütteki her çalışana şans tanıyarak yeteneklerini kullanmak suretiyle yönetime katkı sağlamasını ve liderlik sorumluluğunun bir kişide olmasından çok tüm ekibe paylaşılmasını savunur. Böylelikle kişilere uzmanlık alanlarına göre liderlik yapma fırsatı vererek örgütte kolektif bir liderlik anlayışı tesis eder. Bu çalışmanın amacı, Türkiye bağlamında paylaşılan liderlik ve okul çıktıları arasındaki ilişkileri meta analiz yöntemiyle incelemektir. Çalışmada okul çıktıları, örgütsel çıktılar ve öğretmen çıktıları olmak üzere iki alt boyutta ele alınmıştır. Paylaşılan liderlik ile okul çıktılarının alt boyutları arasındaki ilişkiler korelasyonel etki büyüklükleri türünden ifade edilmiştir. Dahil etme kriterlerine uygun toplam 39 çalışmaya erişilmiştir. Araştırma kapsamındaki çalışmalar farklı örneklem yapılarından elde edildiği için verilerin analizinde rastgele etkiler modeli kullanılmıştır. Analizler sonucunda paylaşılan liderlik ve örgütsel çıktılar arasındaki ilişkinin çok güçlü düzeyde (ES=r=.63); paylaşılan liderlik ve öğretmen çıktıları arasındaki ilişkinin ise orta düzeyde (ES=r=.38) olduğu belirlenmiştir. Bu sonuçlar, paylaşılan liderlik uygulamalarının örgütsel etkililikle ve etkili öğretmen davranışlarıyla olumlu yönde ilişkili olduğunu göstermektedir. Paylaşılan liderlik ve örgütsel çıktılar arasındaki ilişkinin moderatör değişkenlere göre farklılaşmadığı gözlenmiştir. Paylaşılan liderlik ve öğretmen çıktıları arasındaki ilişkinin örnekleme yöntemine göre farklılaştığı tespit edilmiştir.

Eğitim, öğretmen ve okul kavramlarına yüklediği milliyetçi mukaddesatçı söylemle dikkat çeken Nurettin Topçu’nun düşüncelerinin dayandığı Hareket Felsefesi, bu düşüncelerin şekillenmesinde temel rol oynamıştır. Topçu’nun eğitim anlayışına etki eden Hareket Felsefesi, her ne kadar bazı tasavvuf akımlarına benzese de varlık, irade ve ahlak gibi kavramların inşasında doğrudan bu felsefenin kurucularının etkisi altındadır. Bu nedenle, eğitim anlayışı bu felsefenin temel düşüncelerinden etkilenerek inşa edilmiştir. Eğitim, okul ve öğretmen kavramlarının içeriği de doğrudan bu felsefeden etkilenmiştir. Bu makalede, Topçu’nun eğitim ile ilgili yazıları esas alınarak eğitim, öğretmen ve okul kavramlarına yüklediği manalar incelenmiş ve ülkemiz özelinde eğitime nasıl baktığı irdelenmiştir. Böylece, Topçu’nun, düşüncelerinin dayandığı Hareket Felsefesi ve eğitim meselesine bakışı ile bu yaklaşımın günümüz eğitim meselelerini çözebilme kabiliyetinin daha iyi anlaşılması amaçlanmıştır .