This study was conducted in Bornova experimental fields of Department of Field Crops, Faculty of Agriculture, University of Ege, Turkey during 2015 and 2016, in order to determine the effect of six different cutting intervals (30-, 60-, 90-, 120-, 150- and 180- days) on the forage yield and some quality properties of giant king grass (Pennisetum hybridum). The experimental design was in complete randomized blocks, with three replications. 6 years old, Paraíso cultivar of giant king grass (GKG) was used as crop material. Some characteristics were measured such as dry matter (DM) yield, concentrations of crude protein (CP), NDF and ADF. Results indicated that there were significant effects of cutting intervals on the yields and some silage quality characteristics of GKG, and, metabolisable energy and relative forage values decreased as inter-cutting interval increased. It was recommended that the production of GKG using 60- day intervals were the most successful cutting frequency regarding the forage yield and silage quality to the regions with Mediterranean-type climates under irrigation.
22 June 2016 in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
En tr Salt stress is one of the main abiotic factors limiting crop productivity on the world. Quinoa (Chenopodium quinoa) is an Andean plant showing a remarkable tolerance to abiotic stresses. This study was conducted in order to determine the effects of different salt concentrations (0-75-150-225-300-375 mM NaCl) on the grain yield and some yield characteristics of quinoa under controlled conditions in 2015. Traits tested in the experiment were plant height, number of branches, biomass yield, number of inflorescence, 1000 seed weight, harvest index, grain yield and crude protein content of grain. Results indicated that increasing salt levels negatively affected above mentioned traits compared to control, but thousand grain weights was not affected by salt. Tuz stresi bitkisel üretimi sınırlayan en önemli faktörlerden birisidir. Bir And bölgesi bitkisi olan kinoa (Chenopodium quinoa)’nın cansız stres faktörlerine dikkate değer ölçüde toleransı bulunmaktadır. Bu çalışma, 2015 yılında kontrollü şartlarda uygulanan farklı tuz seviyelerinin (0-75-150-225-300-375 mM NaCl) kinoada tane verimi ve bazı verim özelliklerine etkisini incelemek amacıyla yürütülmüştür. Denemede bitki boyu, dal sayısı, salkım sayısı, bin tane ağırlığı, biyolojik verim, hasat indeksi, tane verimi ve tane ham protein oranı gibi özellikler incelenmiştir. Sonuçlar, artan tuz seviyelerinin kontrolle karşılaştırıldığında yukarıda bahsedilen özellikleri olumsuz yönde etkilediğini, ancak bin tane ağırlığının etkilenmediğini göstermiştir.
20 March 2017 in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
İklimsel değişiklikler nedeniyle insan ve hayvan beslenmesi için gerekli olan besin ihtiyacının karşılanması için olumsuz çevre koşullarına dayanımı yüksek, kaliteli ve besin maddelerince zengin ürünlerin belirlenmesi, bunların yetiştirme ve çoğaltma olanakları ile ilgili çalışmalar yapılmaktadır. Bu araştırma 2018-2019 yılları arasında gerçekleştirilmiştir. Materyal olarak, horozibiği (Amarantus mantegazzianus), chia (Salvia hispanica L.), kinoa (Chenopodium quinoa) ve tef (Eragrostis tef [Zucc] Trotter) bitkilerine ait tohumlar incelenmiştir. Bu tohumların şekil-boyut, ortalama aritmetik ve geometrik çap, küresellik ve bin tane ağırlığı gibi bazı özellikleri saptanmıştır. Elde edilen verilere göre; kinoa bitkisine ait olan tohumların diğer tohumlarla karşılaştırıldığında en yüksek ortalama uzunluk (1,140 mm), genişlik (1,080 mm) ve yüzey alan (0,930 mm2) değerine sahip olduğu tespit edilmiş olup; en düşük ortalama uzunluk (0,540 mm), genişlik (0,300 mm) ve yüzey alan (0,130 mm2) değerlerinin ise; tef bitkisine ait olan tohumlarda rastlanmıştır. Bin tane ağırlıkları bakımından, kinoa bitkisine ait tohumların 3,3600 g ile en ağır tohumlar olduğu; en hafif tohumlar 0,0028 g ile tef tohumlarına ait olduğu belirlenmiştir.
27 June 2019 in Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi
Yalancı bir tahıl bitkisi olan Kinoa, binlerce yıldan beri Güney Amerika’nın And bölgesinde yetiştirilmekte olup, Türkiye için yeni bir bitkidir. Bir tarla bitkisi olan kinoanın, marjinal alanların insan ve hayvan beslenmesine kazandırılmasında büyük potansiyeli bulunmaktadır. Bitkiden yüksek verim alabilmek için besin elementlerinin dengeli bir şekilde verilmesi temel gereksinimdir. Farklı N ve P seviyelerinin kinoa verimliliği üzerindeki etkisini değerlendirmek için Q-52 isimli kinoa genotipinde, dört azot (0, 100, 150, 200 kg/ha) ve üç fosfor (0, 50, 100 kg/ha) seviyesinin araştırıldığı bir saksı denemesi dış ortamda yürütülmüştür. Çalışmada bitki boyu, hasat indeksi ve tane verimi gibi özellikler incelenmiştir. Sonuçlar; kontrol uygulamasına göre artan N ve P seviyelerinin verim ve verim unsurlarını olumlu yönde etkilediğini ve en yüksek tane veriminin N150 ve P100 uygulamasından alındığını göstermiştir.