Data concerning the presence of SARS-CoV-2 in the female genital system is scarce; however, this information is important for understanding whether the virus can transmit sexually or from mother to child. The aim of this study was to investigate whether pregnant women with COVID-19 have virus in their lower genital tract. In this cross-sectional study, we present an analysis of prospectively gathered data collected at a single tertiary university hospital from 19 April to 19 May 2020. We included 13 pregnant women hospitalized with suspected COVID-19. Results of laboratory tests, imaging tests, and nucleic acid tests on vaginal swabs for SARS-CoV-2 were also analyzed for pregnant women with a clinical diagnosis of COVID-19. Twelve pregnant women with confirmed COVID-19 were included in this study. Mean age was 32 ± 7.9 years. All patients had mild symptoms and were followed in the maternity ward, with none of them needing critical care unit follow-up. All lower genital tract samples were negative for SARS-CoV-2. We demonstrated that SARS-CoV-2 was not present in the vaginal fluid of pregnant women. This finding may indicate that the female genital tract is not a route of SARS-CoV-2 transmission.

Objective Hyperemesis gravidarum (HG) is a pregnancy complication that can progress with persistent nausea and vomiting. The aim of the present study is to evaluate the relationship between hematological parameters and HG. Method A total of 532 pregnant women with HG who were admitted to the Department of Obstetrics and Gynecology between March 2019 and February 2021, and 534 healthy pregnant women with characteristics similar to those of the case group were included in the study. The hematological parameters of both groups were compared. In addition, the hematological parametersof patients with HG according to the severity of ketonuria were compared. Results The mean age of the HG group (n = 532) was 26.3 ± 4.1 years, and that of the control group (n = 534) was 25.9 ± 4.8 years. Among patients with HG, 46% (n = 249) had ketone (+), 33% (n = 174), ketone (++), and 21% (n = 109), ketone (++ + ). The neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) and platelet-to-lymphocyte ratio (PLR) were higher in the HG group than in the control group: 3.8 (2.8–5.8)/3.2 (2.6–4.0); p < 0.001; and 135.2 ± 30.4/108.9 ± 62.2; p < 0.001 respectively. The neutrophil count, NLR, and PLR were higher in the group with ketone (++ + ) than in the groups with ketone (+) or ketone (++): 7.6 ± 1.9/5.5 ± 2.4; p < 0.001; 3.8(2.8–4.6)/2.9(2.3–3.6); p < 0.001; and 149.9 ± 48.0/135.9 ± 65.7; p < 0.001 respectively. The mean corpuscular hemoglobin (MCH) level, the NLR, and the PLR were identified as independent predictors of the presence of HG and the level of ketone positivity in HG patients. Conclusion The NLR and PLR were high in patients with HG, suggesting the its inflammatory activity. They may be important markers associated with the presence and severity of HG.

Koronavirüsler önemli insan ve hayvan patojenleridir. 2019' un sonunda, Çin' in Hubei eyaletindeki bir şehir olan Wuhan' da yeni bir koronavirüs, pnömoni vakalarının nedeni olarak tanımlandı. Ardından hızla yayılarak Çin genelinde bir salgın ortaya çıktı ve dünyadaki diğer ülkelerde artan sayıda vakalar izlendi. Bunun üzerine şubat 2020'de Dünya Sağlık Örgütü, 2019 koronavirüs hastalığı anlamına gelen COVID-19 hastalığını tanımladı. COVID-19'a neden olan virüs, ciddi akut solunum sendromu koronavirüs 2 (SARS-CoV-2) olarak adlandırıldı. Koronavirüs enfeksiyonu dünyada yayılarak pandemiye yol açmıştır. Hızlı yayılması, tedavisinin olmaması ve ölümcül seyretmesi virüsün yarattığı etkiyi önemli kılmaktadır. Gebelerin, normal insanlara göre daha duyarlı olmaları nedeniyle, mortalite ve morbiditenin fazla olması bu enfeksiyonun klinik önemini arttırmaktadır. Gebelerde enfeksiyon ile ilgili olarak kısıtlı sayıda bilgi mevcuttur ve şimdilik yönetimin gebe olmayanlar gibi yapılması önerilmektedir. Bazı gebelerde fetal distres ve erken doğum görülmüştür. Anneden bebeğe geçtiğine dair bir kanıt henüz yoktur. Gebelik ve doğum yönetiminde, uygun şartlarda izolasyon, agresif enfeksiyon kontrol yönetimi, ilerleyici respiratuvar sorunlarda erken mekanik ventilasyon, oksijen tedavisi, fazla sıvı tedavisinden kaçınmak, sıkı fetal ve uterin monitörizasyon ön plana çıkmaktadır. Şüpheli yada enfekte gebelerin yönetiminin bu konuda yetkin bir multidisipliner ekip tarafından yapılması gerekmektedir.

Objective: To determine general attitudes of fertile and infertile women to oocyte donation in a Muslim and secular population.Methods: The participants consisted of fertile women (n=133) who had at least one healthy living child spontaneously conceived without any fertility treatment and infertile women (n=133) who were diagnosed with primary infertility. Both groups were evaluated with charts comprised of 34 questions addressing demographic characteristics and the social aspects of oocyte and sperm donation.Results: Although the age of fertile women was significantly greater than infertile women, there was no significant difference in terms of duration of marriage, education level, or employment status between the two groups. Most of the women in each group reported that they did not have enough knowledge about oocyte donation to make a decision. Only 12% of fertile women and 18% of infertile women declared that they would have oocytes from another woman if they did not have or could not have a child (p=0.004). Only 9.0% of fertile women and 18.8% of infertile women declared that they would donate oocytes to anyone who is infertile (p=0.021).Conclusion: Despite improvement in health care, most fertile and infertile women are still against oocyte donation. This situation may be related to the conservative leanings of Turkish society in recent decades.doi: https://doi.org/10.12669/pjms.335.13556How to cite this:Aslan MM, Ugurel V, Elter K. The attitudes of fertile and infertile women to Oocyte donation in a Muslim and Secular population. Pak J Med Sci. 2017;33(5):1260-1264.

Amaç: Cerrahi alan enfeksiyonları, cerrahi sonrası 30 gün içeri-sinde insizyon yerinde ortaya çıkan enfeksiyonlardır. Jinekolojik cerrahi sonrası en sık görülen komplikasyon cerrahi alan enfeksi-yonudur. Cerrahi alan enfeksiyonlarının gelişmesinde risk faktörle-ri değiştirilebilir ve değiştirilemez faktörler olarak ikiye ayrılır. Değiştirilebilir risk faktörleri arasında preoperatif anemi, diyabetes mellitus, hipertansiyon, malnütrisyon, sigara kullanımı; değiştiri-lemeyen risk faktörleri arasında yaş, obezite, malignite gibi faktör-ler bulunmaktadır. Bu çalışmada jinekolojik ve obstetrik cerrahi sonrası cerrahi alan enfeksiyonu gelişen olgularda risk faktörleri değerlendirildi.Materyal Metot: Retrospektif olgu-kontrol çalışmasında Ocak-Aralık 2017 yılı içerisinde jinekolojik ve obstetrik cerrahi geçirmiş; operasyon sonrası cerrahi alan enfeksiyonu gelişen 65 ve enfeksi-yon gelişmeyen 52 hastanın demografik (yaş, kilo, beden kitle indeksi, kronik hastalık varlığı), preoperatif dönemde transfüzyon geçmişi, sigara kullanımı, tıbbi ve operasyon verileri karşılaştırıldı.Bulgular: Cerrahi alan enfeksiyonu geçiren olguların yaş ve beden kitle indeksi enfeksiyon gelişmeyen olgulara göre daha fazla bu-lundu. Cerrahi alan enfeksiyonu gelişenlerde diyabet, hipertansi-yon, malignite daha fazla oranda mevcuttu.Sonuç: Cerrahi alan enfeksiyonları hasta morbiditesini artırmakta-dır. Risk faktörleri arasında yaş, obezite, malignite, diyabet, hiper-tansiyon gibi faktörler bulunmaktadır. Risk faktörlerinin cerrahi öncesi belirlenmesi ve cerrahi alan enfeksiyonunu önlemeye yöne-lik tedbirler alınması önemlidir.