The seedoils of six Vicia species (Leguminosae) were investigated for their protein, tannin contents and fatty acid compositions. The protein contents of the seeds were found to be between 21.87%-31.33%. The tannin contents of the seeds were found to be between 0.13%-1.07%. The fatty acid compositions of these six different species were determined by the GC of the methyl esters of their fatty acids. The oilseeds of Vicia species contain palmitic and stearic acids as the major component of their fatty acids, among the saturated acids, with small amounts of myristic, palmitoleic and margaric acids. The major unsaturated fatty acids found in the oilseeds were oleic, linoleic and linolenic acids. In this study, the total saturated fatty acids of Vicia species were between 18.5 and 22.4% while the total unsaturated fatty acids were between 71.1 and 80.3%.Las semillas oleaginosas de seis especies de Vicia (Leguninoas) fueron investigadas por su proteína, contenido en taninos y composición en ácidos grasos. El contenido de proteína en las semillas vario entre un 21.87%-31.33%. El contenido de taninos en las semillas vario entre un 0.13%- 1.07%. La composición de ácidos grasos de estas seis diferentes especies fue determinada por GC mediante los esteres metílicos de sus ácidos grasos. Las semillas oleaginosas de las especies de Vicia contienen ácidos palmítico y esteárico como componentes mayoritarios entre los ácidos grasos saturados, con pequeñas cantidades de ácido mirístico, ácido palmitoleico y ácido margárico. Los ácidos grasos insaturados mayoritarios encontrados en las semillas oleaginosas fueron el ácido oleico, ácido linoleico y ácido linolénico. En este estudio, el contenido total de ácidos grasos saturado de las especies de Vicia vario entre 18.5 y 22.4% mientras que el de insaturados vario entre 71.1 y 80.3%

Batman ili meralarının bazı vejetasyon özelliklerinin belirlenmesi amacı ile 2016 yılı Nisan-Haziran aylarında yapılan bu çalışmada modifiye edilmiş tekerlekli lup (halka) metodu kullanılmıştır. Vejetasyon etüdü 33 durakta yapılarak yürütülmüştür. Araştırma sonucunda 52 tanesi baklagil, 35 tanesi buğdaygil ve 115 tanesi de diğer familyalara ait türler olmak üzere toplam 202 tür tespit edilirken, bu türlerin 13 tanesi çoğalıcı, 12 tanesi azalıcı ve 177 tanesi de istilacı tür olarak belirlenmiştir. Araştırma sahasında ortalama bitki ile kaplı alan oranı %81.06, baklagillerin botanik kompozisyondaki ortalama oranı %33.71, buğdaygillerin oranı %27.27 ve diğer familyaların oranı %39.02 olarak tespit edilmiştir. Botanik kompozisyon farklı kalite derecesine sahip türler bakımından değerlendirildiğinde ise; azalıcıların oranı %3.15, çoğalıcıların oranı %6.59 ve istilacı türlerin oranı da %90.26 olarak belirlenmiştir. Araştırmadan elde edilen sonuçlara göre çalışılan tüm meraların “Zayıf”mera durumu sınıfına girmiştir. Mera sağlığı açısından yapılan sınıflamada ise tüm meraların “Sağlıklı”olduğu tespit edilmiştir. Tüm bu sonuçlar dikkate alındığında, Batman ili meralarının derhal ıslah programına dâhil edilmeye ihtiyaç duymaktadır.

Amaç: Bu çalışma, tahıllardan elde edilen otun kaba yem olarak verim ve besleme değerlerinin belirlenmesi amacıyla 2015-16 ve 2016-17 yetiştirme sezonunda iki yıl süreyle yürütülmüştür.Materyal ve Metot: Çalışmada 3 adet ekmeklik buğday, 3 adet makarnalık buğday, 3 adet tritikale, 2 adet iki sıralı arpa ve 2 adet altı sıralı arpa çeşidi materyal olarak kullanılmıştır. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekerrürlü olacak şekilde kurulmuştur. Araştırmada; bitki boyu, yeşil ot verimi, kuru ot verimi, ham protein oranı, ham protein verimi, asit deterjanda çözünmeyen lif, nötral deterjanda çözünmeyen lif ve nispi yem değeri ile ilgili veriler ele alınmıştır.Bulgular: Araştırmada tahıl türlerinin ortalama olarak; bitki boyu 73.5-102.5 cm, yeşil ot verimi 1762-3532 kg da-1, kuru ot verimi 640-1268 kg da-1, ham protein oranı %11.1-12.0, ham protein verimi 76.2-141.2 kg da-1, asit deterjanda çözünmeyen lif %31.3-33.7, nötral deterjanda çözünmeyen lif %55.0-59.0 ve nispi yem değeri 99.7-108.3 arasında değişim göstermiştir.Sonuç: Bu araştırma sonuçları, tahıl hasıllarının kaba yem kaynağı olarak kullanılmasının Ülkemiz kaba yem açığının kapatılmasına katkı sağlayacağını göstermektedir. Türler arasında birkarşılaştırma yapıldığında, elde edilen verimin yüksekliğinden dolayı tritikale çeşitlerinin hasıl yem olarak kullanılmasının daha karlı olacağı sonucuna varılmıştır.

This study was carried out to determine the yield and quality characteristics of some alfalfa village populations cultivated by producers in Bingol province of Turkey. Alfalfa seeds were obtained from 23 different locations in 2015. A three replicated, randomised complete block designed field trial was established in 2016 including these genotypes and four registered varieties. As a result of three year trials, it was determined that the populations obtained from the villages of Servi, Mutluca, Garip, Sarıçiçek-1 and Bagliisa produced highest green herbage and hay yields. When we compare the quality results, Kumgecit, Küçüktekören and Şenköy-1 populations stands out in terms of crude protein ratio. Highest crude protein yield was obtained from Servi population. In terms of relative feed value, it was observed that the varieties were better qualfied than the populations. It is concluded that the populations of Servi, Mutluca, Garip, Sarıçiçek-1 and Bagliisa can be used in breeding studies especially to obtain genetic progress in yield of alfalfa for feed and bioenergy production. For the genetic improvement of current genotypes with higher crude protein ratio, Kumgecit, Küçüktekören and Şenköy-1 populations can be used as a source. This study showed that, East Anatolia region is not just live-conserving highly diversified species but also covering special intra-species genetic diversity in microclimatic zones of Turkey to be used to improve the global forage and bioenergy cropproduction.