The purpose of this study was to evaluate smoking prevalence and factors associated with smoking among students at the Physical Education and Sports School of Istanbul University. A cross-sectional study was performed on total of 373 students who have been continuing their education at the school from February to March 2011. A total of 166 responders were male (44.5%) and 207 responders were female (55.5%) out of 373 participants. Of the 373 students, 94 (25.2%) were current smokers and the average age for beginning smoking was 18.03 ± 2.6 (min: 12–max: 30). In this study, we found that the smoking prevalence associated with some variables such as age place of residence, mother’s education, father’s education, cigarette or tobacco use in the living place, knowledge status of students about their teacher’s smoking habits and alcohol consumption (p ≤ 0.05). These findings suggest that the students, who will train the sportspeople of the future, and should be considered a role model of healthy behavior in society. Consequently, we believe that sports school students should take an active role in providing health education programs to increase their awareness about the detrimental effects of smoking and to extensively quit smoking in public.

Bu çalışmanın amacı, üniversite öğrencilerinin bilinçli farkındalık ve girişimcilik eğilimlerinin incelenmesidir. Çalışmanın örneklem grubunu, 2015-2016 eğitim-öğretim yılında, Bartın Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Yüksekokulunda öğrenim gören 364 erkek, 170 kadın olmak üzere toplam 534 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada, Brown ve Ryan (2003) tarafından geliştirilen, Türkçe’ye uyarlama çalışması, Özyeşil ve ark. (2011) tarafından yapılan “Bilinçli Farkındalık” ölçeği ve Yılmaz ve Sümbül (2009) tarafından geliştirilen “Üniversite Öğrencilerine Yönelik Girişimcilik Ölçeği” kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği Shapiro Wilks normallik testi uygulanmış ve bunun neticesinde verilerin non-parametrik test koşullarına uygun olduğundan Mann–Whitney U ve Kruskall Wallis testleri uygulanmıştır. Öğrencilerin cinsiyetlerine göre bilinçli farkındalık ve girişimcilik eğilimleri arasında anlamlı farklılık elde edilmemiştir. Ancak kadın öğrencilerin bilinçli farkındalık ve girişimcilik puanları erkek öğrencilerin puanından daha yüksektir. Yaş aralığına göre, öğrencilerin bilinçli farkındalık ve girişimcilik eğilimleri arasında anlamlı farklılık elde edilmemiştir. Bölüm değişkenine göre ise, rekreasyon bölümü öğrencileri ile diğer bölümlerde okuyan öğrencilerin bilinçli farkındalık ve girişimcilik eğilimleri arasında anlamlı farklılık tespit edilmiştir (p<0.05). Sonuç olarak, kadın öğrencilerin bilinçli farkındalık ve girişimcilik düzeylerinin erkeklerden daha yüksek olduğu, yaş faktörünün bilinçli farkındalık ve girişimcilik eğiliminde etkili olmadığı, rekreasyon bölümü öğrencilerinin bilinçli farkındalık ve girişimcilik eğilimlerinin diğer bölümlerde okuyan öğrencilerden yüksek olduğu sonucuna varılabilir.

Bu araştırma, 6/8/2002 tarihli ve 24848 sayılı Antrenör Eğitim Yönetmeliği ile 14/12/2019 tarihli ve 30978 sayılı Antrenör Eğitimi Yönetmeliği'ni karşılaştırarak yönetmeliklerin farklı yönlerini ve bunların gerekçelerini ortaya koymak amacıyla yapılmıştır. Bu çalışmada kamu ya da özel sektör fark etmeksizin kurumsal imajı ve sürdürülebilir başarıyı sağlamak amacıyla önemli bir rol üstlenen antrenörlerin yetiştirilmesi için Gençlik ve Spor Bakanlığı tarafından yaklaşık 18 yıl arayla çıkarılan iki yönetmeliğin karşılaştırılması ve yeni çıkarılan Yönetmelik ile ortaya çıkan değişiklikler ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu araştırmada yatay yöntem yaklaşımı kullanılmıştır. Yatay yaklaşım tüm boyutları o döneme ait değişkenlerle yan yana getirerek farklılıkları saptamaya çalışan bir yöntemdir. Araştırmanın bulgularında her iki yönetmeliğin maddeleri karşılaştırılmalı olarak yatay tablolar şeklinde verilmiştir. Sonuç olarak mülga (eski, yürürlükten kaldırılan) Yönetmeliğe kıyasla yürürlükte olan (yeni çıkarılan, mevcutta olan) Yönetmeliğin birçok açıdan ülke sporunun ve halk sağlığının geliştirilmesinde en önemli unsur olan antrenörlerin eğitim süreçlerinde ve mesleki gelişimlerinde daha etkili olacağına ve geçmiş uygulamadaki birçok aksaklığın giderilmesine yardımcı olacağı sonucuna varılmıştır.

Bu çalışmanın amacı, ailesinin yanında yaşayan ve yaşamayan üniversite öğrencilerinin stresle başa çıkma tarzlarını karşılaştırmaktır. Çalışmanın örneklem grubunu, 2015-2016 eğitim-öğretim yılında, Bartın Üniversitesi 194 erkek, 116 kadın olmak üzere toplam 310 kişi oluşturmaktadır. Araştırmada, Şahin ve Durak (1995) tarafından Türkçe’ye uyarlanan Stresle Başa Çıkma Tarzları Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin normal dağılım gösterip göstermediği Shapiro Wilks normallik testi uygulanmış ve bunun neticesinde verilerin non-parametrik test koşullarına uygun olduğunun anlaşılmasından sonra anlamlı farklılıkların belirlenmesi için Mann–Whitney U ve Kruskall Wallis testleri uygulanmıştır. Ailesinin yanında yaşayan ve ailesinden ayrı yaşayan öğrencilerin cinsiyetlerine göre “kendine güvenli” alt boyutunda kadın katılımcılar erkek katılımcılara oranla daha yüksek oran elde ettikleri görülmektedir. 18-22 yaş aralığındaki katılımcılar “boyun eğici” alt boyutunda diğer yaş aralığındaki katılımcılara oranla daha yüksek oran elde ettikleri saptanmıştır. Ailesinin yanında kalmayan katılımcılar “iyimser yaklaşım” ve “ sosyal desteğe başvurma” alt boyutlarında aile yanında kalan katılımcılara oranla daha yüksek skor elde etmişlerdir (p<0.05). Sonuç olarak; kadın katılımcıların stresle başa çıkma tarzları açısından erkeklere oranla daha başarılı oldukları gözlenirken, aile yanında kalmayan katılımcıların, aile yanında kalan katılımcılara oranla stresle başa çıkma tarzlarını daha başarılı kullandıkları söylenebilir.