Covid-19 salgını sürecinde öğretmenlik uygulaması dersinin uzaktan eğitimle yapılmasına yönelik bir model ortaya koymayı amaçlayan bu çalışmada, Yakın Doğu Üniversitesi İlâhiyat Fakültesi son sınıf öğrencileri olan öğretmen adayları, on bir haftalık uzaktan eğitim sürecinin altı haftasını gözlem yaparak, beş haftasını öğrencileriyle uzaktan eğitim uygulaması yaparak tamamlamışlardır. Uzaktan eğitim yoluyla uygulama yapılan dersler (DKAB, Arapça ve İHL Meslek dersleri) hakkında öğretmen adaylarının ve öğrencilerinin deneyimleri ve bu kapsamda geliştirilen modele yönelik düşünceleri eğitimciler, araştırmacılar ve uygulayıcılar açısından önem arz etmektedir. Uygulama sonrasındaki araştırmaya 150 öğrenci ve 26 öğretmen adayı katılmıştır. Karma yöntemle gerçekleştirilen araştırma 2020 yılında yapılmıştır. Nicel boyutta anket formu, nitel boyutta yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; öğrencilerin uzaktan eğitim yoluyla aldıkları derslerin etkililiğine ve verimliliğine yönelik algılarının tam düzeyde olduğu, kız öğrencilerin ve evinde çalışma odası olan öğrencilerin diğer öğrencilere göre uzaktan eğitimle yapılan dersleri daha verimli buldukları belirlenmiştir. Öğrencilerin uzaktan eğitimde kendilerini daha rahat hissettikleri, soru sorma ve cevap verme hususunda kendilerini daha iyi ifade ettikleri ancak derse motive olma konusunda sıkıntılar yaşadıkları tespit edilmiştir. İlâhiyat fakültelerindeki öğretmen adaylarına “Açık ve Uzaktan Öğrenme” dersi verilebilir. Böylelikle derslerin uzaktan eğitim yoluyla verilmesi ile ilgili yeterlik ve becerilerin geliştirilmesi, ilgili materyal ve etkinlik tasarımı yapılması sağlanabilir.

This study examined the effects of the cooperation of emotional intelligence and social activities in education on school culture and value acquisition. The research used a simultaneous transformational research design with a mixed research method. Seven hundred and ten students participated in the quantitative part of the research, and 105 teachers and school administrators participated in the qualitative part. The quantitative research with students determined a positive and significant relationship between social activity, values and school culture scales. Students’ participation in social activities mediates the impact of values on the school culture and contributes to the formation of a culture. Accordingly, the cooperation of emotional intelligence and social activities significantly contributes to developing students’ emotional and social skills, the positive transformation of the school culture and the acquisition of values. The teachers who participated in the qualitative section also confirmed this result. The teachers stated that social activities are essential in the value education process at school and connect students more strongly to the school. In this regard, developing educational programs and policies that support the cooperation of emotional intelligence and social activities will be a critical step for education systems. This is crucial in achieving the sustainable development goals. This study indicates that social activities are essential in promoting sustainability in education.

The child is a trust from Allah and the ornament of the worldly life. In the early childhood period, which includes the preschool period, the child asks many questions, wants to understand everything around them, and shows an inexhaustible desire to learn. This research was carried out to examine the opinions of Qur’an course teachers about the religious and moral curiosity of preschool children. A qualitative method was used to ascertain the opinions of 40 participants in 2022. Six themes and 42 codes were determined from the answers provided by the participants to the questions in the semi-structured interview form. A content analysis method with a phenomenology design was used to analyze the data obtained in this study. It was found that children were intensely curious about the religious and moral issues of Allah, the Prophet, angels, death, heaven, hell and prayer; they can ask questions comfortably to satisfy their curiosity, and it was determined that they are excited when asking questions. It was found that teachers reacted positively to satisfy and expand children’s curiosity. In addition, we concluded that family and environmental learning are important factors that increase children’s curiosity, and activities such as drama, games and experiments conducted by teachers increase children’s curiosity.

The Turkish Ministry of National Education has been implementing a new management model in the Turkish educational system. The structural features of state-run project schools are being developed with various innovations in terms of management and education models. Specifically, the new management model in which school principals share the authority to make their own teams is of great importance to researchers, educational policy makers, and executors. This study aims to designate the effects of project schools’ structural and managerial characteristics on teachers’ organizational commitment and the schools’ organizational sustainability. It was designed using a sequential mixed research method including scaling and interviewing techniques. In addition, the teachers’ organizational commitment levels in project schools, which were designated as the experimental group, are compared with the teachers’ organizational commitment levels in non-project schools, which were selected as the control group. The study, conducted in 2018–2019, is comprised of 15 project schools and 9 non-project schools located in Istanbul and involved 603 teachers working in these schools. The results show that the structural and managerial features of project schools have positive effects on teachers’ organizational commitment and that this school model seems sustainable, based on all the positive points gathered.

Bu çalışma, 2020 yılında bütün dünyayı etkisi altına alan ve hâlâ devam etmekte olan COVID-19 salgını ile dinî inanç arasındaki ilişkiyi tespit etmeyi amaçlamaktadır. Bu kapsamda Hitit Üniversitesi’nde öğrenim gören öğrencilerin COVID-19 salgınını ve bundan kaynaklı tıbbi, psikolojik, sosyal vb. durumları inanç açısından nasıl değerlendirdiklerini ve inancın hastalık üzerindeki etkisini tespit etmek amacıyla 344 öğrenciye anket uygulanmıştır. Katılımcıların vermiş olduğu cevaplar analiz edildiğinde salgının açıklanma biçiminin nedensellik ilkesi çerçevesinde, bireylerin sosyal, kültürel ve ekonomik durumları doğrultusunda heterojenlik gösterdiği saptanmıştır. İnsan-din ilişkisinde salgın ve doğal afetler gibi olağanüstü durumların etkisinin kaçınılmaz olduğu görüşü dile getirilmiştir. Dinî bağlamda açıklamalar, nedensellik ilkesini destekler niteliktedir. Dinsel söylem, insan sağlığı ve dünya odaklı yaşam sürmeye karşılık salgın gibi felaketlerin ibret, ceza ve hikmet bağlamında değerlendirilebileceğini öne sürmektedir. Elde edilen bilgiler ışığında katılımcıların, -virüsün insanlar tarafından laboratuvar ortamında üretildiğini düşünseler dahi- değişmez ve yazılı bir kader anlayışına sahip oldukları, virüsün Allah'tan gelen bir imtihan olduğu düşüncesini taşıdıkları görülmüştür. Katılımcıların salgın karşısında geliştirdikleri tutumlar üzerinde yetiştikleri kültürün ve çevrelerinden edindikleri dinî inancın ve aldıkları dinî eğitimin önemli rol oynadığı, aynı zamanda bireyin dinî yaşantısının, eğitim düzeyinin ve yaşadığı çevrenin olaylara bakış açısını etkilediği görülmüştür.

İmam Hatip Ortaokulu (İHO) öğrencilerinin okul iklimi algıları ile okula bağlılıkları arasındaki ilişkinin incelendiği bu araştırma, ilkokuldan sonra farklı bir akademik yapı içine giren ortaokul öğrencilerinin okullarına yönelik bakış açılarını tespit etmeye yöneliktir. Eğitim içeriğinin ve şeklinin bir neticesi olarak kendine has bir okul iklimi ve kültürünün oluştuğu İHO’da okuyan öğrencilerin okullarına yönelik görüşleri önem arz etmektedir. Okul iklimi ve okula bağlılık konusunda yönetici ve öğretmenlere yönelik pek çok araştırma yapılmış olsa da genelde öğrencilere yönelik özelde ise İHO öğrencilerine yönelik bu alanda yapılan çalışma oldukça azdır. Araştırma 2020 yılında, İstanbul’daki 11 İHO’da okuyan 481 öğrencinin katılımı ile gerçekleştirilmiştir. Nicel yöntemle yapılan araştırmada “Okul İklimi Ölçeği” ve “Okul Bağlılığı Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; kız öğrencilerin, daha alt sınıflarda okuyan öğrencilerin, ebeveyniyle beraber ikamet eden öğrencilerin, İHO’ya kendi tercihiyle gelen öğrencilerin ve İHO’dan sonra İmam Hatip Lisesinde ya da Fen Lisesinde okumak isteyen öğrencilerin okul iklimi algılarının ve okula bağlılıklarının diğer gruplara göre anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Öğrencilerin olumlu okul iklimi algıları ile okula bağlılıkları arasında pozitif ve anlamlı bir ilişki olduğu, okul iklimi algısı yüksek olan öğrencilerin okula bağlılıklarının da yüksek olduğu belirlenmiştir.