Background and objectives: Boxing is a popular combat sport that requires high intensity and cooperation. However, there are limited data about the influence of boxing matches on blood parameters. The purpose of the present study was to investigate the match-induced changes in the metabolic, hormonal, and inflammatory status in male elite boxers. Materials and methods: High-level 20 male boxers with more than 5 years experience in boxing voluntarily participated in this study. Venous blood samples of the boxers, before and after combat, were taken for determination of the plasma parameters. Results: Our results indicated that a 9-min boxing match caused significant increases in plasma energy fuels (glucose and lactate), metabolic hormones (insulin, adrenocorticotropic hormone (ACTH), cortisol, and growth hormone), inflammatory markers (interleukin-1β (IL-1β), interleukin-6 (IL-6) and tumor necrosis factor alpha (TNF-α)), muscle damage indicators (alanine aminotransferase (ALT) and aspartate aminotransferase (AST)), and oxidative stress marker (SOD). A decrease in total oxidant status (TOS) was also considered. However, there were no significant alterations in the plasma levels of androgenic hormone (free and total testosterone), anabolic hormone (IGF-1), lipids (total cholesterol, triglyceride, high-density lipoprotein (HDL), and low-density lipoprotein (LDL)), kidney function markers (creatinine and urea), and minerals (iron (Fe) and magnesium (Mg)). Conclusion: Elevations in the level of energy fuels and metabolic hormones of the boxers could be taken as a reflection of high-energy turnover during combat performance. The increases in inflammatory and tissue damage indicators may possibly be an indication of traumatic injury. Understanding the biochemical changes that occur during boxing match could be valuable to optimize the performance improvement of the athletes.

The aim of this study is to investigate the mental toughness levels of individuals who actively do sports in the face of events they face during sportive performances. Mental toughness is among the psychological characteristics to achieve the highest performance by athletes and coaches. Mental toughness is also important in terms of evaluating the performances of athletes and support their development. The population of the study consisted of individuals who actively do sports in the city of Elazig while the sample of the study consisted of 156 active athletes, who were chosen by the simple random sampling method. As the data collection tools, the personal information form, which was created by the researchers, and the Mental Toughness Scale (MTS), which was developed by Madrigal et al. (2013) and adapted into Turkish by Nevzat Erdogan by 2016, were used. In conclusion, of the athletes who participated in the study, it was observed that male athletes had higher levels of mental toughness compared to female athletes according to the gender variable. Furthermore, no significant differences were observed in terms of the variables of marital status, age, educational status, sports experience and sports branch.

This study was conducted with the aim of investigating the physical activity self-worth of women who study in university. To measure the physical activity self-worth of the participants, the “Physical Activity Self-Worth Inventory”, which was developed by Huberty et al. (2013), was employed. As a result of the data obtained, “Independent samples t-test”, which is one of the parametric tests, was conducted to evaluate the level of differentiation in the variable of gender, an independent variable. To determine the differences in the answers provided for the question, “Are there any physical activities that you do for at least half an hour or longer in a week?” and the variable of grade, “One-Way Variance Analysis” was conducted, which is one of the parametric tests. The level of statistical significance (α error level) was regarded as p<0.05. According to the faculties where the participants studied, it was determined that there were statistically significant differences in terms of the scores of physical activity knowledge subscale, physical activity emotional subscale and the total scores of physical activity self-worth inventory (p<0.05). According to the participation of the participants in physical activities, it was determined that there were statistically significant differences in terms of the scores of physical activity knowledge subscale, physical activity emotion subscale and the total scores of physical activity self-worth inventory (p0.05). In conclusion, in the comparison of the students of the faculty of sports sciences to the students of other departments, it was observed that the physical activity self-worth scores of those who exercise at least half an hour were higher compared to those who exercise irregularly and those who never exercise. Accordingly, the contents of elective lessons that can increase participation in physical activities in other departments of universities should be increased. To increase the individuals’ time and frequency of participation in physical activities, informative education that includes the benefits of physical activity to general health should be conducted.

Çalışmanın amacı, sedanter ve aktif yaşam tarzlarına sahip üniversite öğrencilerinde obezite ile metabolik sendrom bilgi ve farkındalık düzeylerini incelemektir. Araştırma grubunu Fırat Üniversitesinde 2023-2024 eğitim öğretim yılında öğrenim görmekte olan spor yapan ve yapmayan 90 kadın 109 erkek toplam 199 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Veri toplama aracı olarak kişisel bilgi formu, obezite farkındalık ölçeği ile metabolik sendrom bilgi ve farkındalık ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen veriler normallik sınamasının ardından t-testi ve MANOVA analizleri kullanılarak çözümlenmiştir. Bulgular incelendiğinde spor durumu değişkeni ile obezite farkındalık ölçeği arasında spor yapan katılımcıların lehine anlamlı farklılık belirlenirken metabolik sendrom bilgi ve farkındalık ölçeği boyutlarında anlamlı fark tespit edilmemiştir. Düzenli spor yapma değişkenine göre obezite farkındalık ölçeği ve metabolik sendrom bilgi ve farkındalık ölçeği arasında ise anlamlı farklılık belirlenmemiştir. Sonuç olarak; antrene bireylerin obezite farkındalıklarının daha yüksek olduğu buna karşın metabolik sendrom bilgi ve farkındalık düzeyleri arasında farklılaşma olmadığı belirlenmiştir.

Yapılan çalışmada beden eğitimi ve spor alanında öğrenim gören öğrenciler üzerinde yeme tutum testi (YTT) ve cinsiyet, spor dalı, maddi durum, kronik hastalık değişkenlerinin incelenmesi amaçlanmıştır. İlişkisel tarama yöntemi kullanılan araştırmanın örneklemini Erzincan Binali Yıldırım Üniversitesi’nde öğrenim gören yaşları ortalaması 21,76 olan toplam 316 (215 erkek, 101 kadın) öğrenci oluşturmuştur. Veriler 2021-2022 öğrenim yılı içerisinde spor bilimleri fakültesinde öğrenim gören öğrencilerden gönüllülük esaslı olacak şekilde toplanmıştır. Veri toplama aracı olarak yeme tutum testi ve katılımcıları tanımlamaya yönelik demografik bilgileri içeren kişisel bilgi formu kullanılmıştır. Elde edilen veriler SPSS paket programına aktarılmış, anlamlılık seviyesi p<0.05 olarak belirlenmiştir. İstatistik uygulaması aşamasında normallik sınamalarının ardından YTT ve cinsiyet, YTT ve kronik hastalık değişkenleri arasındaki farkı anlamak için Bağımsız Örneklem T Testi. YTT ve maddi durum, YTT ve spor dalı değişkenleri arasındaki farkı anlayabilmek için ise tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Çalışmanın bulguları incelendiğinde YTT ile cinsiyet, maddi durum, spor dalı, kronik hastalık değişkenleri arasında anlamlı farklılık olmadığı belirlenmiştir. Öğrencilere ait dağılım tablosu incelendiğinde ise katılımcıların 225’inde normal yeme davranışı gözlenirken 61’inde normal üstü yeme davranışının olduğu belirlenmiştir ve yeme tutumları olumlu yönde olan katılımcıların sayısının yeme tutumu olumsuz olan katılımcılardan daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır.