Anastomotic leakage (AL) following gastroesophageal cancer surgery remains a serious postoperative complication. This systematic review aims to provide an overview of investigated biomarkers for the early detection of AL following esophagectomy, esophagogastrectomy and gastrectomy. All published studies evaluating the diagnostic accuracy of biomarkers predicting AL following gastroesophageal resection for cancer were included. The Embase, Medline, Cochrane Library, PubMed and Web of Science databases were searched. Risk of bias and applicability were assessed using the Quality Assessment of Diagnostic Accuracy Studies (QUADAS) 2 tool. Twenty-four studies evaluated biomarkers in the context of AL following gastroesophageal cancer surgery. Biomarkers were derived from the systemic circulation, mediastinal and peritoneal drains, urine and mediastinal microdialysis. The most commonly evaluated serum biomarkers were C-reactive protein and leucocytes. Both proved to be useful markers for excluding AL owing to its high specificity and negative predictive values. Amylase was the most commonly evaluated peritoneal drain biomarker and significantly elevated levels can predict AL in the early postoperative period. The associated area under the receiver operating characteristic (AUROC) curve values ranged from 0.482 to 0.994. Current biomarkers are poor predictors of AL after gastroesophageal cancer surgery owing to insufficient sensitivity and positive predictive value. Further research is needed to identify better diagnostic tools to predict AL.

Samenvatting: Wij presenteren casuïstiek van drie patiënten met een urosymfyseale fistel (USF), een zeldzame complicatie na behandeling van het prostaatcarcinoom. Een USF ontstaat meestal als gevolg van een chirurgische behandeling van een prostaatcarcinoom in combinatie met aanvullende radiotherapie en/of postoperatieve endoscopische interventies. Recidiverende urineweginfecties, (chronische) pubische of perineale pijn tijdens mobilisatie en/of tekenen van osteomyelitis kunnen duiden op de aanwezigheid van een USF. Diagnostiek vindt plaats op basis van een urethrocystoscopie en een MRI-scan van het bekken. Met deze casus laten wij zien dat bij falen van conservatieve therapie patiënten succesvol behandeld kunnen worden middels een chirurgische resectie van het fistelkanaal, het aanleggen van een urinedeviatie en lokale en systemische behandeling van de osteomyelitis.