The Alanya Unit, consisting of three nappes, crops out in the Demirtas-Anamur area of the Tauride Belt and is related to the Alpine orogeny. The Mahmutlar nappe of Permian and pre-Permian age progressively evolved as indicated by 2M₁ white K-mica, Mg-chlorite, and 1M biotite which are related to increasing metamorphism from its upper (phyllite, metasiltstone) to lower parts (biotite schist, staurolite-kyanite-garnet-mica schist). The b values of the white K-micas are characterized by a facies series of medium- to high-pressure metamorphism. The Sugözü nappe comprises garnet-mica schist with metabasite (eclogite, glaucophane schist) interbands and/or lenses composed of muscovite, chlorite, and rarely paragonite and illite-smectite. The crystallinity and b values of phengitic micas in the metapelites represent epizonal and medium-pressure facies conditions. The Yumrudag nappe of Pre-Permian-Triassic age is characterized by index minerals, such as chloritoid, paragonite, kaolinite/dickite, 1Tc pyrophyllite, and margarite. Epizonal 2M₁ white K-micas with low b values indicate lower-pressure metamorphism. The mineralogic and geochemical signatures of these metasedimentary rocks indicate that the nappes were predominantly derived from different sources. The Mahmutlar nappe developed under a Barrovian-type, regional dynamothermal progressive metamorphism. The Sugözü nappe records an earlier high-pressure/low-temperature metamorphism that has been overprinted—together with the structurally overlying Mahmutlar nappe—by a later Barrovian metamorphic event. The Yumrudag nappe, on the other hand, is characterized by a metamorphic evolution with a typical counterclockwise P-T-t path in an extensional basin, such as those of the northern allochthonous Tauride units, indicating that its southward emplacement onto the other nappes was relatively late.

In this study, chlorite is used to investigate the diagenetic-metamorphic evolution and accurate geological history of the different units belonging to the Karakaya complex, Turkey. Primary and secondary chlorite minerals in the very low-grade metamorphic rocks display interference colors of blue and brown and an appearance of optical isotropy. Chlorites are present in the matrix, pores, and/or rocks units as platy/flaky and partly radial forms. X-ray diffraction (XRD) data indicate that Mg-Fe chlorites with entirely IIb polytype (trioctahedral) exhibit a variety of compositions, such as brunsvigite-diabantite-chamosite. The major element contents and structural formulas of chlorite also suggest these were derived from both felsic and metabasic source rocks. Trace and rare earth element (REE) concentrations of chlorites increase with increasing grade of metamorphism, and these geochemical changes can be related to the tectonic structures, formational mechanics, and environments present during their generation.

Güneş Ofiyoliti’ne ait ultramafik kayaçlarda belirlenen bozuşma mineralleri serpantinleşme-öncesi, -sırası ve -sonrası olmak üzere üç ana gruba ayrılmıştır. Bunlardan serpantinleşme-öncesi minerallerden flogopit; ofiyolitik dizilimin oluşumu ile eşzamanlı mika-peridoditlerin ana bileşenlerinden birisidir. Sonraki bozuşmalardan lisfenitleşme ve pirometasomatizma, flogopitlerin tane boyunun artmasına ve belirli zonlarda birikmesine; yer yer karışık tabakalı flogopit-vermikülit (P-V) ve vermikülit dönüşümlerine neden olmuştur. Serpantinleşme-sırasında gelişen bozuşmalar koyu ve açık renkli minerallerin farklı kil ve/veya fillosilikat minerallerine dönüşümüdür. Serpantinleşme-sonrası bozuşma lisfenitleşme olup; başlıca ofikarbonat (yaygın kalsit ve dolomit; ender siderit ve hidrotalsit), ofioksit-hidroksit (hematit, götit, pirit, markasit, brusit) ve yer yer ofisilikat (kuvars) minerallerinin oluşumunu kapsamaktadır. Pirometasomatik kayaçlarda metasomatizma ürünlerini flogopit, aktinolit, epidot, yohansenit, skapolit, şörl ve Fe-mineralleri (manyetit, hematit, pirit, markasit); kalıntı birincil magmatik fazları ise piroksen ve feldispatlar oluşturmaktadır. Divriği flogopitleri; teorik flogopit-biyotit serisi uç üyelerinin oksit bileşimlerinden kısmen farklılık göstermektedir. Flogopitlerin biyotit bileşeni düşük (% 8-14) olup, ortalama birim hücre bileşimine göre; Fe-Al flogopit olarak adlandırılmıştır. Ultramafik-ana kayaçlı P-V’in ana bileşeni Mg olup; kısmen Fe’ce zengin ve Al’ca fakirdir. Tetrahedral ve oktahedral Fe sübstitüsyonlara sahip serpantinler Fe-lizarditi işaret etmektedir. Divriği yöresindeki fillosilikat minerallerinin toplam eser element derişimi serpantin–flogopit–P-V yönünde azalmakta, buna karşın nadir toprak element içerikleri artmaktadır. O ve *D değerleri (SMOW) flogopitler için ‰ +10.6-11.8 ve ‰ -64 - -102, P-V için ‰ +14.2 ve ‰ -121, serpantin için ‰ +14.4 ve ‰ -129 olarak belirlenmiştir. O ve *D değerlerine göre; flogopitler hipojen ve süperjen alanda; buna karşın P-V ve serpantin ise kaolinit yüzeysel bozunma çizgisinin altında yer almaktadır. Granitik su minimum izotopik değerine göre flogopit için ~ 130-150 °C ve P-V için ~ 100 °C oluşum sıcaklıkları elde edilmiştir. Ayrıca, duraylı izotop verileri, serpantinleşme, flogopitleşme ve vermikülitleşmenin birbirini izleyen farklı süreçler ile oluştuğuna işaret etmektedir. göre; flogopitler hipojen ve süperjen alanda; buna karşın P-V ve serpantin ise kaolinit yüzeysel bozunma 18