The expression of miR-223-3p, miR-17-5p, and miR-24-3p was evaluated in hepatitis C virus (HCV) patient serum samples, collected before DAA treatment and after a sustained virological response (SVR). Fifty HCV patients were stratified based on their liver damage stages into three different subgroups (21 with chronic hepatitis—CH, 15 with cirrhosis, and 14 with hepatocellular carcinoma—HCC). Considering the entire HCV population, the miRNA expression levels were significantly downregulated after the SVR compared to pre-treatment ones (p < 0.05). Stratifying the patients based on liver damage, the post-SVR values of the three miRNAs were significantly downregulated compared to the pre-treatment levels for both cirrhosis and HCC patients. No significant differences emerged from the analysis of the CH group. To our knowledge, this is the first study to detail the behavior of miR-223-3p, miR-17-5p, and miR-24-3p levels in patients with HCV-related CH, cirrhosis, and HCC after DAA therapy. Our findings show that HCV-infected patients have different miRNA profiles before and after treatment with DAAs, strongly suggesting that miRNAs may be involved in the pathogenesis of HCV-related damage. In this respect, the correlation observed among the three studied miRNAs could imply that they share common pathways by which they contribute the progression of HCV-induced chronic liver damage.

Antiviral tedavinin amacı, viral hastalık semptomları ile bulaşıcılığı en alt düzeye indirmek ve tedavi sürecini kısaltmaktır. Antiviraller viral replikasyon basamaklarına farklı şekillerde etki ederler. Ancak günümüzde, antiviral tedavi tüm viral enfeksiyonlar için bulunmamaktadır. Tedavide kullanılan antiviral ilaçların çoğu, HIV, herpes virüsleri, hepatit B ve C virüsleri ve influenza A ve B virüslerinin neden olduğu enfeksiyonların tedavisinde etkindir. Virüslerin zorunlu, hücre içi parazitler olması nedeniyle, konak hücreye zarar vermeden viral replikasyonu önleyen hedefler bulmak diğer antimikrobiyal ilaçların aksine çok kolay değildir. Bu nedenle antiviral tedavideki gelişmeler gerek antibakteriyel gerekse antifungallere göre daha yavaş ilerleyen bir süreç olmuştur. Bu süreç günümüzde hala devam etmektedir. Bu çalışmada, viral tedavide kullanılan antiviral ilaçlar, bu ilaçların farklılıkları ve ilaçların özellikleri literatür verilerine dayanılarak ortaya konulmuş, antiviral ilaçlarla ilgili gelişmelere ait güncel bilgiler derlenmiştir.

In this study, it was aimed to determine the antimicrobial, antibiofilm activities and synergistic effects of ethanol extracts obtained from above-ground, root, seed and seed coat of Vincetoxicum hirundinaria Medic. Antimicrobial activity was performed against 7 bacterial and 3 fungal standard strains by microdilution method and minimum inhibition concentrations (MIC) were determined. The crystal violet method was applied to determine the prevention of biofilm formation and inhibition of preformed biofilm activities on P. aeruginosa biofilm. In addition, the synergistic effects of aerial part and seed extracts against both E. coli and E. faecalis were examined by the microdilution checkerboard method. According to the antimicrobial test results tested extracts had moderate to low efficacy against studied bacterial and yeast strains. The synergy test showed that the aerial and seed extracts had additive effect against both E. coli and E. faecalis. The extracts also showed the potential to inhibit biofilm formation and inhibit preformed biofilms. Root and seed pod extracts showed the strongest antibiofilm activity, while the aerial part extract was the weakest. In conclusion, our results prove that the tested extracts, especially obtained from root and seed pods and used in the treatment of many diseases, have potential in terms of antibiofilm activity. The literature search indicated that the antimicrobial and antibiofilm activities of V. hirundinaria was evaluated for the first time in the current study, therefore; our findings provide important preliminary data to the literature in terms of antibiofilm activity of V. hirundinaria

Amaç: Bu çalışmanın amacı bazı türleri geleneksel olarak nevroz, sıtma, skrofula, uyuz, ateş, eksternal kanserler, incinme ve yara tedavisinde kullanılan Vincetoxicum cinsine ait iki taksonun (Vincetoxicum canescens subsp. pedunculata (VC) ve Vincetoxicum fuscatum subsp. fuscatum (VF)) tohumlarının antimikrobiyal, antibiyofilm aktiviteleri ve sinerjik etkilerini incelemektir.Yöntem: Öğütülmüş tohumlardan elde edilmiş etanollü ekstrelerin antimikrobiyal etkinlikleri mikrodilüsyon yöntemiyle 5 referans bakteri suşu (Escherichia coli, Pseudomonas aeruginosa, Enterococcus faecalis, Staphylococcus aureus, Klebsiella pneumoniae) ve 2 referans maya suşuna (Candida albicans and Candida parapsilosis) karşı test edilmiştir. Ayrıca ekstrelerin P. aeruginosa’nın biyofilm oluşumunu inhibe etme ve oluşmuş biyofilm üzerine etkisi kristal viyole yöntemi ile değerlendirilmiştir. Biyofilm testleri ile minimum biyofilm inhibisyon konsantrasyonu (MBIC50) ve minimum biyofilm azaltma konsantrasyonu (MBRC50) belirlenmiştir. E.coli'ye karşı iki ekstre arasındaki sinerjik etkiyi değerlendirmek için ise mikrodilüsyon dama tahtası yöntemi kullanılmıştır.Bulgu: Ekstreler, test edilen bakteri ve mayaları 62,5–250 µg/mL minimum inhibisyon konsantrasyonları (MİK) aralığında inhibe etmiştir. VF ve VC ekstrelerinin 0,5X ve 0,25X MİK'de biyofilm oluşumunu sırasıyla %47, %39 ve %50, %34 oranında inhibe ettiği ve iki ekstrenin MBIC50 değerinin 62,5 µg/mL olduğu belirlenmiştir. Ayrıca ekstrelerin önceden oluşmuş biyofilmi 1X ve 2X MİK'de sırasıyla %54, %62 ve %56, %61 oranında inhibe ettiği ve MBRC50 değerinin 125 µg/mL olduğu belirlenmiştir. Dahası ekstrelerin E.coli'ye karşı aditif etki (FİK=0,62) gösterdikleri de tespit edilmiştir.Sonuç: Test edilen ekstreler orta ve düşük antimikrobiyal etki göstermekle birlikte hem biyofilm oluşumunu engelleme hem de oluşmuş biyofilmi ortadan kaldırmada iyi etkinliğe sahiptir.