HiLAL HATiCE ÜLKÜ

Dr. HiLAL HATiCE ÜLKÜ

Aydın Adnan Menderes University, Aydın, Turkey (Türkiye)
orcid

Research Focus & Metrics

Academic Career Length

8Years (2019-Present)

(Calculated once Scilit publication data is synced: current year − year of first publication + 1)

Representative Publications

View All Publications
20 February 2025 in BMC Medical Education
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SÖSelcen Öncü
Selcen Öncü
FTFulya Torun
Fulya Torun
HÜHiLAL HATiCE ÜLKÜ
HiLAL HATiCE ÜLKÜ
Artificial Intelligence is currently being applied in healthcare for diagnosis, decision-making and education. ChatGPT-4o, with its advanced language and problem-solving capabilities, offers an innovative alternative as a virtual standardised patient in clinical training. Intern physicians are expected to develop clinical case management skills such as problem-solving, clinical reasoning and crisis management. In this study, ChatGPT-4o’s served as virtual standardised patient and medical interns as physicians on clinical case management. This study aimed to evaluate intern physicians’ competencies in clinical case management; problem-solving, clinical reasoning, crisis management and explore the impact and potential of ChatGPT-4o as a viable tool for assessing these competencies. This study used a simultaneous triangulation design, integrating quantitative and qualitative data. Conducted at Aydın Adnan Menderes University, with 21 sixth-year medical students, ChatGPT-4o simulated realistic patient interactions requiring competencies in clinical case management; problem-solving, clinical reasoning, crisis management. Data were gathered through self-assessment survey, semi-structured interviews, observations of the students and ChatGPT-4o during the process. Analyses included Pearson correlation, Chi-square, and Kruskal-Wallis tests, with content analysis conducted on qualitative data using MAXQDA software for coding. According to the findings, observation and self-assessment survey scores of intern physicians’ clinical case management skills were positively correlated. There was a significant gap between participants’ self-assessment and actual performance, indicating discrepancies in self-perceived versus real clinical competence. Participants reported feeling inadequate in their problem-solving and clinical reasoning competencies and experienced time pressure. They were satisfied with the Artificial Intelligence-powered standardised patient process and were willing to continue similar practices. Participants engaged with a uniform patient experience. Although participants were satisfied, the application process was sometimes negatively affected due to disconnection problems and language processing challenges. ChatGPT-4o successfully simulated patient interactions, providing a controlled environment without risking harm to real patients for practicing clinical case management. Although some of the technological challenges limited effectiveness, it was useful, cost-effective and accessible. It is thought that intern physicians will be better supported in acquiring clinical management skills through varied clinical scenarios using this method. Not applicable.

8 October 2019 in Hacettepe Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HÜHiLAL HATiCE ÜLKÜ
HiLAL HATiCE ÜLKÜ
GTGülengün Türk
Gülengün Türk
Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 27.52±6.9, %89.9’u kadın, %45.9’u lisans mezunudur. Hemşirelerin %81.8’i tıbbi hatalarla karşılaştıklarını, bu hataların en çok ilaç (%66.2) ve kayıt hataları (%51.4) olduğunu, %66.1’i hataları rapor ettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedeni en çok tıbbi hatayla ilgili hastada olumsuz durum meydana gelirse hemşirelerin suçlanacağı (%72.97) düşüncesidir. Hemşirelerin hata bildirdiğinde işten çıkarılabilme düşüncesiyle çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hata rapor edildiğinde hekimlerden olumsuz tepki alabilme, hastane yönetiminden ceza alabilme ve hata bildirim formlarının çok fazla olması düşünceleri ile çalışma pozisyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.Amaç: Araştırma, hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntem: Araştırma tanımlayıcı tipte tasarlanmış olup bir üniversite hastanesinde çalışan 171 hemşireyle gerçekleştirilmiştir. Verilerin toplanmasında tıbbi hataları rapor etmeme nedenlerine ilişkin 21 önermeden oluşan anket formu kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve ki-kare testi kullanılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan hemşirelerin yaş ortalaması 27.52±6.9, %89.9’u kadın, %45.9’u lisans mezunudur. Hemşirelerin %81.8’i tıbbi hatalarla karşılaştıklarını, bu hataların en çok ilaç (%66.2) ve kayıt hataları (%51.4) olduğunu, %66.1’i hataları rapor ettiğini belirtmiştir. Hemşirelerin tıbbi hataları rapor etmeme nedeni en çok tıbbi hatayla ilgili hastada olumsuz durum meydana gelirse hemşirelerin suçlanacağı (%72.97) düşüncesidir. Hemşirelerin hata bildirdiğinde işten çıkarılabilme düşüncesiyle çalışma yılı arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur. Hata rapor edildiğinde hekimlerden olumsuz tepki alabilme, hastane yönetiminden ceza alabilme ve hata bildirim formlarının çok fazla olması düşünceleri ile çalışma pozisyonu arasında istatistiksel olarak anlamlı fark bulunmuştur (p<0.05). Sonuç: Hemşirelerin yarıdan fazlasının karşılaştığı tıbbi hatayı rapor ettiği; suçlanma, dava edilme, hasta, hasta yakınları ve hekimlerden olumsuz tepkiler alma ve hastane yönetimi tarafından cezalandırılma düşüncesiyle tıbbi hataları raporlamadıkları sonucuna varılmıştır.

30 June 2021 in Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi
Verified
Journal Article
Closed access
PDF file
TOTuğçe OKTAV
Tuğçe OKTAV
EDEbru Dereceli̇
Ebru Dereceli̇
HÜHiLAL HATiCE ÜLKÜ
HiLAL HATiCE ÜLKÜ
Bu çalışma Ege Bölgesi’nde bir devlet üniversitesinde öğrenim gören ön lisans öğrencilerinin çevre sorunlarına yönelik farkındalık düzeylerini belirlemek üzere yapılmıştır. 226 öğrenci ile yürütülen çalışmada veriler birey tanıtım bölümü ve Çevre Sorunlarına Yönelik Farkındalık Ölçeğinden oluşan anket formu ile toplanmıştır. Öğrencilerin yaş ortalaması 20.11±1.85, %77’si kadın, %67.3’ü birinci sınıf öğrencisidir. %25.7’si Tıbbi Laboratuvar Teknikleri, %24.8’i İlk ve Acil Yardım, %23.9’u ise Diyaliz programında öğrenim görmektedir. Öğrencilerin %63.3’ü çevre konusunda herhangi bir eğitim almamıştır. Çevre Sorunlarına Yönelik Farkındalık Ölçeğinin puan ortalaması 57.82±8.49 olarak bulunmuştur. Sınıf değişkeni ile uygulama, sentez ve değerlendirme faktörlerinde anlamlı fark bulunmuştur. Uygulama faktöründe ikinci sınıf öğrencilerinin birinci sınıf öğrencilerine göre puan ortalamaları daha fazladır. Sentez ve Değerlendirme faktöründe ise birinci sınıf öğrencilerinin ikinci sınıf öğrencilerine göre puan ortalaması daha fazladır. Program değişkeni ile bilgi faktörü arasında anlamlı fark bulunmuştur. Diyaliz-Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı (p=0.019), İlk ve Acil Yardım-Çocuk Gelişimi (p=0.002), İlk ve Acil Yardım-Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı (p=0.000), Tıbbi Laboratuvar Teknikleri-Büro Yönetimi ve Yönetici Asistanlığı (p=0.015) programları arasında anlamlı fark olduğu belirlenmiştir. Ölçek ile faktörlerin karşılaştırılmasında pozitif yönlü orta düzey bir ilişki bulunmuştur. Yapılan çalışmada öğrencilerin Çevre Sorunlarına Yönelik Farkındalıkları ortalamanın üstünde bulunmuştur. Öğrencilerin sınıfına ve öğrenim gördüğü ön lisans programına göre bu değer değişmektedir.

24 February 2026 in BMC Medical Education
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
SÖS. Öncü
S. Öncü
FTF. Torun
F. Torun
HÜHiLAL HATiCE ÜLKÜ
HiLAL HATiCE ÜLKÜ
In undergraduate medical education, the ability to manage clinical-cases is a core competency expected of future physicians. Traditionally, this skill is d

8 May 2024 in Medical Bulletin of Haseki
Verified
Journal Article
Closed access
HÜHiLAL HATiCE ÜLKÜ
HiLAL HATiCE ÜLKÜ
ASA. Seda Saracaloglu
A. Seda Saracaloglu

30 September 2024 in Adnan Menderes Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi
Verified
Journal Article
Open access
PDF file
HÜHiLAL HATiCE ÜLKÜ
HiLAL HATiCE ÜLKÜ
EEEnver Erbil
Enver Erbil
Amaç: Bu çalışmada amaç Çocuk Gelişimi Programı öğrencilerinin cinsel eğitime yönelik algılarının belirlenmesidir. Yöntem: Nitel bir durum çalışması olan bu çalışmanın verileri Ekim-Kasım 2023 tarihleri arasında yüz yüze görüşme tekniği ile toplanmıştır. Çalışmanın uygulanabilmesi için etik kuruldan ve araştırmanın yürütüleceği kurumdan gerekli yasal izinler alınmıştır. Çalışma grubunun belirlenmesinde maksimum çeşitlilik örneklemesi yapılarak hem normal öğretim, hem de ikinci öğretimden, ayrıca her iki sınıfa ait öğrencilerin not ortalamalarına bakılarak alt, orta ve üst gruptan öğrenciler belirlenmiştir. Çalışmanın verileri araştırmacılar tarafından tasarlanan, uzman görüşü ve pilot çalışması yapılan yarı yapılandırılmış görüşme formları aracılığıyla veri doyumuna ulaşana kadar 12 öğrenci ile görüşme yöntemi ile toplanmıştır. Veriler MAXQDA-2022 programında içerik analizine alınmıştır. Bulgular: Cinsel eğitim teması altında cinsel eğitimin gerekliliği, cinsel eğitimin içeriği, cinsel eğitim süreci ve eğitimci kategorileri belirlenmiştir. Bu kategorilerde toplam 22 kod belirlenmiştir. Bu kodlar alıntılarla birlikte verilerek yorumlanmıştır. Kod karşılaştırmalarında ikinci öğretim öğrencileri cinsel eğitimin çocukların gelişim düzeyine uygun ve açıklayıcı bir şekilde olması gerektiği, öğrencilerin alt, orta veya üst grupta bulunması ile cinsel eğitime yönelik algılarının çok fazla değişmediği, bununla birlikte kendi deneyimlerinin cinsel eğitime yönelik algılarını belirlediği görülmektedir. Sonuç: Öğrencilerin cinsel eğitime yönelik algılarının hala bir tabu olduğu ve kendi deneyimleri ile ilişkili olduğu, programlarında somut bir şekilde ele alınmadığı, cinsel eğitimi vermek için kendilerini yeterli görmedikleri sonucuna ulaşılmıştır.