In two studies, we examine the test-retest reliability and factor structure of the computerized Tower of London (TOL) and Go/No Go (GNG). Before analyses, raw results of variables that were not normally distributed were transformed. Study 1 examined the reliability of a broad spectrum of indicators (Initial Time Thinking, ITT; Execution Time, ET; Full Time, FT; Extra Moves, EM; No Go Errors, NGE; Reaction Time for Go Responses, RTGR) across an eight-week delay in a sample of 20 young adults. After correction for multiple comparisons and correlations, our results demonstrate that the tasks have ambiguous test-retest reliability coefficients (non-significant r for all indicators, and interclass correlation (ICC) for TOL; significant ICC for GNG; show lack of reliable change over time for all indicators in both tasks); moreover, ITT exhibits strong practice effects. Study 2 investigated both tasks’ factor structure and conducted a more detailed analysis of indicators for each trial (ITT, ET, EM) in the TOL task in the group of 95 young adults. Results reveal a satisfactory 2-factor solution, with the first factor (planning inhibition) defined by ITT, NGE, and RTGR, and the second factor (move efficiency) defined by EM and ET. The detailed analysis identified a 6-factor solution with the first factor defined by ITT for more difficult trials and the remaining five factors defined by EM and ET for each trial, reflecting move efficiency for each trial separately.

Cel pracy: Wirtualna Rzeczywistość (VR) zyskuje na popularności w leczeniu różnych zaburzeń psychicznych, w tym psychotycznych. Jednak do tej pory nie opublikowano żadnych badań dotyczących interwencji uważności wspomaganych przez rzeczywistość wirtualną u pacjentów psychotycznych.Metoda: Dwudziestu pięciu pacjentów ze schizofrenią lub zaburzeniem schizoafektywnym oceniano w trzech punktach czasowych w 4-tygodniowych odstępach za pomocą sześciopunktowej Skali Zespołów Pozytywnych i Negatywnych (PANSS-6), Quick Inventory of Depressive Symptomatology (QIDS), Beck Depression Inventory (BDI). ), Inwentarz Lęku Becka (BAI), Inwentarz Stanu i Cechy Lęku (STAI) Skala Postrzeganego Stresu (PSS-10) oraz Badanie Poznawcze III Addenbrooke'a (ACE-III). Dodatkowo intensywność siedmiu emocji oceniano za pomocą wizualnej skali analogowej (VAS) przed i po każdej sesji treningowej.Wyniki: Badani osiągnęli znaczne zmniejszenie nasilenia objawów po ukończeniu treningu uważności. Znalazło to odzwierciedlenie w wyniku całkowitym PANSS-6, a także w podskalach dla objawów negatywnych i pozytywnych. Stwierdzono również znaczny wzrost funkcjonowania poznawczego (wyniki ACE-III). Nie zaobserwowano istotnych zmian w tych miarach, gdy zastosowano jedynie interwencję standardową.Wnioski: Nasze badanie wskazuje na dobrą wykonalność interwencji mindfulness w VR u pacjentów ze schizofrenią. Wyniki wskazują na potencjalne korzyści w zakresie złagodzenia objawów i poprawy funkcji poznawczych.

Uważność może być rozumiana jako stan lub cecha. Z tego powodu istnieje wiele niejasności, które wynikają głównie z braku precyzji dotyczącej zakładanego modelu uważności. Podobne rozbieżności dotyczą stosowanych narzędzi badawczych służących do pomiaru nasilenia uważności. Jak dowodzą liczne badania, narzędzia te mierzą nieco odmienne konstrukty psychologiczne. Dlatego badacze coraz częściej podejmują próby wyróżnienia oraz bardziej precyzyjnego rozdzielenia dwóch odmiennych aspektów uważności, tj. cechy i stanu, oraz opracowania na tej podstawie bardziej trafnych narzędzi badawczych. Niniejszy artykuł to przegląd istniejących miar uważności, z uwzględnieniem polskich adaptacji i ukazaniem ich specyfiki.

This study investigated the bioelectric brain activity associated with Zen meditation in an ecologically valid monastic setting, comparing experienced Zen practitioners with non-meditating controls. The experimental group consisted of Vietnamese monks from Truc Lam Tay Thien and Truc Lam Thuong Chieu monasteries, while the control group comprised non-practitioners. EEG data were collected using a portable 4-channel BrainBit Flex cap during both morning and evening meditation sessions, capturing theta (5-8Hz), alpha (8-13Hz) and beta (15-30Hz) frequency bands. RESULTS: indicate that monks exhibited significantly higher alpha and theta band power during meditation than controls, with no changes in beta power. This pattern distinguishes Zen meditation from other forms, like mindfulness practices, where reductions in beta power are often observed. Notably, there were no significant EEG differences in the brain activity of monks between meditation and mind-wandering states, nor between brief (4-minute) and extended (1.5-hour) meditation sessions, suggesting a high degree of continuity between meditative and non-meditative states in advanced practitioners. These findings contribute to an understanding of the neural mechanisms underlying Zen meditation, which appears to foster a distinct state characterized by a combination of relaxation and sustained alertness. By highlighting its potential role in mental health, the study also demonstrates the effectiveness of using mobile EEG technology for in-situ data collection in naturalistic environments, supporting the advancement of meditation research beyond laboratory constraints.

(1) Background: Meditation, originally stemming from the Buddhist tradition, has been the subject of extensive psychological research, with a growing body of literature exploring its effects on various mental and physical health aspects. (2) Methods: This article consists of two studies conducted in two Vietnamese Buddhist Monasteries. Study 1 investigated brain activity during Zen meditation among monks and nuns (N = 16) and a control group of non-practitioners (N = 3). Study 2, conducted on nuns (N = 13), explored the effects of meditation experience and essential oil inhalation on brainwave activity, with two measurements taken during short meditation sessions separated by inhalation. (3) Results: Study 1 showed that monks had higher alpha and theta activity during meditation compared to non-meditators. Moreover, advanced practitioners could transition from beta waves during mind-wandering to alpha waves within short 5-min sessions, indicating their ability to dynamically regulate brain activity even in brief meditative states. Study 2 found no significant differences between nuns with varying meditation experiences but revealed a significant decrease in theta wave amplitude after inhalation. (4) Conclusions: Together, these studies deepen our understanding of neural activity in advanced meditation.