Yürütülen çalışmanın amacı, iş güvenliği uzmanlarının psikolojik sermaye düzeylerini ölçebilecek, geçerliği ve güvenirliği saptanmış bir ölçme aracı elde etmektir. İstanbul ilinde çalışmakta olan 155 iş güvenliği uzmanı katılımcı, çalışmanın örneklem grubunu teşkil etmektedir. Yürütülen çalışmada, veri toplama aracı olarak kullanılan Psikolojik Sermaye Ölçeği ile katılımcılardan elde edilen veriler, SPSS ve AMOS programları ile analiz edilmiştir. Psikolojik Sermaye Ölçeği yapı geçerliği bakımından faktör analizi ile incelenmiş olup, yapılan açımlayıcı faktör analizi neticesinde, ölçeğin 4 boyutlu orijinal yapısının korunmadığı öz yeterlilik, dayanıklılık ve iyimserlik boyutlarının dahil olup umut boyutunun dahil olmadığı 3 boyutlu yapı ile geçerlik bakımından uyum iyiliği değerlerini sağladığı görülmüştür.

We reviewed the effects of aspartame, one of the artificial sweeteners widely used in the food industry, on human health. We evaluated the chemical structure, metabolic processes, and potential health effects of aspartame in light of scientific studies. Studies in various health areas, such as cancer risk assessment, effects on the nervous system and cardiovascular system, and its role in metabolic disorders, have led to various debates about the safety of aspartame for human health. While aspartame’s low‐calorie structure provides an advantage for metabolic diseases such as obesity and diabetes, its potential effects on insulin sensitivity and gut microbiota have led to different conclusions. In light of the adverse effects of the phenylalanine amino acid in the structure of aspartame on brain development, we have tried to emphasize that consumption levels should be more closely monitored in special risk groups such as phenylketonuria (PKU) patients, children, pregnant women, and the elderly. The widespread use of aspartame in the food industry has led to the view that this structure is safe when consumed as a sweetener at acceptable daily intake levels. This review seeks to answer, “Is it a safe additive for human health when individual sensitivities and long‐term effects are considered?”.

Amaç: Araştırmanın amacı, sağlık çalışanlarının COVID-19 pandemisi döneminde iş verimliliği düzeylerinin incelenmesidir. Gereç ve Yöntem: Nedensel karşılaştırmalı türündeki bu araştırmanın örneklemi, Türkiye’de İstanbul Anadolu yakasındaki kamu ve özel hastanelerde görevli sağlık çalışanlarıdır. “Kolayda Örnekleme Yöntemi” ile örneklemin belirlendiği bu araştırmada veriler, anket tekniği ile toplanmıştır. Araştırma kapsamında toplanan 606 veri, SPSS 26 ve AMOS 20 programlarına aktarılmış ve frekans, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri, tanımlayıcı istatistikler, anova analizleri ve bağımsız örneklem t testleri yapılmıştır. Bulgular: Araştırmaya katılan 606 sağlık çalışanından %51,5’i 26-35 yaş aralığındadır. Katılımcıların %16,8’i kronik hastalığı sahipken; %37,3’ü acil servis ve %15’i yoğun bakımda çalışmaktadır. Başlangıçta 26 ifadeden oluşan iş verimliliği ölçeği, açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri neticesinde 17 ifade ve 3 boyuta ayrılmıştır. Bununla birlikte, ölçek ve alt boyutlarının güvenilir olduğu tespit edilmiştir. Tanımlayıcı istatistikler neticesinde, sağlık çalışanlarının iş verimlilik ortalaması 1,9 olarak bulunmuştur. Son olarak Anova ve t testleri neticesinde; iş verimliliği, yaş ve çalışılan birim değişkenine göre farklılaşırken; kronik hastalık değişkenine göre farklılaşmamıştır. Biyolojik risk, yaş değişkenine göre farklılaşmazken; iş tatmini ve iş performansı, yaş değişkenine göre farklılaşmıştır. Biyolojik risk, iş tatmini ve iş performansı değişkenleri çalışılan birim ile kronik hastalık değişkenine göre anlamlı bir farklılık göstermemiştir. Sonuç: Sağlık çalışanlarının COVID-19 pandemisi döneminde iş verimliliklerinde düşüş yaşanmıştır. Bu kapsamda sağlık çalışanlarının iş verimlilikleri, iş tatminleri ve iş performansları, yaş azaldıkça düşüş göstermiştir. Bununla birlikte acil servis ve yoğun bakımda görevli sağlık çalışanlarının iş verimlilikleri, idari birimlerdekilere oranla daha yüksek bulunmuştur. ABSTRACT Aim: The study aims to examine the work efficiency levels of healthcare workers during the COVID-19 pandemic. Materials and Methods: The sample of this causal-comparative study is healthcare workers working in public and private hospitals in the Anatolian side of Istanbul in Turkey. In this study, the model was determined with the "Easy Sampling Method," the data were collected with the survey technique. Six hundred six data contained within the scope of the research were transferred to SPSS 26 and AMOS 20 programs, and frequency, exploratory and confirmatory factor analyses, descriptive statistics, ANOVA analyses, and independent sample t-tests were performed. Results: 51.5% of 606 healthcare workers participating in the study are between the ages of 26-35. While 16.8% of the participants had a chronic disease, 37.3% worked in the emergency room, and 15% worked in the intensive care unit. The work efficiency scale, which initially consisted of 26 statements, was divided into 17 statements and three dimensions as a result of exploratory and confirmatory factor analyses. However, the scale and its sub-dimensions were found to be reliable. As a result of descriptive statistics, the average work efficiency of health workers was 1.9. Finally, as a result of ANOVA and t-tests, while work efficiency differs according to age and unit of work, it did not differ according to the chronic disease variable. While the biological risk does not vary according to the age variable, job satisfaction and job performance differ according to the age variable. Physical risk, job satisfaction, and performance variables did not show a significant difference in the unit of work and chronic disease variables. Conclusion: There has been a decrease in the work efficiency of healthcare workers during the COVID-19 pandemic. In this context, the work efficiency, job satisfaction, and job performance of healthcare workers decreased as the age decreased. On the other hand, the health workers' work efficiency in the emergency and intensive care units was higher than those in the administrative departments.

Cortisol, known as the body's stress hormone, regulates metabolism, inflammation, and the immune system. It affects various bodily systems such as the nervous, immune, cardiovascular, respiratory, reproductive, and musculoskeletal systems. Normal sweat cortisol levels range from 8 to 142 ng/ml, with elevated levels indicating stress (200 ng/ml in women, 500 ng/ml in men). This study focuses on colorimetric cortisol analysis using a microfluidic layer to collect sweat samples. Samples are mixed with a specific color reagent. Cortisol levels are quantitatively analyzed using Z-Score values and RGB channel density via photographs taken with the ESP 32 module. The aim is to determine cortisol levels, aiding in diagnosing conditions like Cushing's syndrome and Addison's Disease, leveraging wearable technology. The developed system integrates a microcontroller into the wearable microfluidic system for cortisol measurements throughout the day. Data is displayed and recorded on a computer for streamlined cortisol monitoring. The blue tetrazolium method used offers stable colors and rapid reactions (10 minutes). The Limit of Detection (LOD) is 0.3 ug/mL, with a detection limit of 1.1 ug/mL. Combined with the ESP 32 Cam module, the system detects cortisol concentrations from 0.8 – 60 ug/mL.

Ağır metaller için standart bir tanım bulunmamakla birlikte, nispeten yüksek yoğunluklara, atom ağırlıklarına veya atom numaralarına sahip metaller grubunda yer alan elementlerdir. Günümüzde ağır metallerin endüstri, tarım, tıp ve teknolojideki çeşitli kullanımları, doğada yaygın bir dağılım göstermelerine yol açarak insan sağlığı ve çevre üzerindeki etkileri konusunda endişeleri artırmıştır. Bu yüzden modern yaşam ile birlikte ne yazık ki sadece belirli işlerde çalışanlar değil aynı zamanda günlük hayatın içinde de ağır metallere maruz kalma yaşanmaktadır. Ağır metaller, insanlarda zamanla “vücut metal yükü” oluşturur. Sonuç olarak, ağır metallere sindirim, solunum ve deri teması yoluyla maruz kalınması kardiyovasküler hastalıklar, nörolojik ve nörodavranışsal anormallikler, diyabet, kan anormallikleri ve çeşitli kanser türleri gibi çeşitli sağlık sorunlarına neden olmaktadır. Sağlık problemlerinin birçoğunun arkasında araştırılması gereken ilk şeylerden biri ve belki de en önemlisi vücutta ağır metal zehirlenmesi olup olmadığıdır. Ağır metal zehirlenmesinin vücudun çeşitli organlarında yol açtığı geniş çaplı hasar nedeniyle, ağır metallerle zehirlenmeye yönelik tedavi yöntemlerinin araştırılması ve belirlenmesi çok önemlidir. Ağır metallerin vücuttan uzaklaştırılması için en yaygın yöntem kimyasal şelatörlerin uygulanmasıdır. Son zamanlarda şifalı bitkiler, daha az yan etkiye sahip olmaları nedeniyle ağır metal zehirlenmelerinde potansiyel tedavi yöntemi olarak araştırmacıların dikkatini çekmiştir. Bu çalışmada, Allium sativum (sarımsak), Silybum marianum (deve dikeni), Coriandrum sativum (kişniş), Ginkgo biloba (gingko), Curcuma longa (zerdeçal), fitokelatinler, triphala, bitkisel lifler ve Chlorophyta (yeşil algler) gibi şifalı bitkilerin ağır metal zehirlenmesini tedavi etme potansiyeli PubMed ve SCOPUS veri tabanlarından elde edilen yayınlara dayanarak ve yazarların mesleki ve kişisel deneyimleri ele alınarak incelenmiştir.

Aim: This study was conducted to investigate the effect of coriander seed powder extract on the chelation rate of cadmium (Cd) and lead (Pb) in saliva, stomach and intestine using an in vitro digestion model. Method: The method recommended by the Dutch National Institute for Public Health and the Environment (RIVM) was used as an in vitro digestion model. 5 different concentrations (50, 100, 200, 300 and 500 mg) of coriander and garlic powder extracts, to which 100 ppm Cd and Pb were added, were digested in saliva, stomach and intestine. Cd and Pb ratios in each medium were measured by ICP- OES device. Results: As the amount of coriander (50, 100, 200, 300 and 500 mg) increased, the bioavailability of Cd similarly decreased in saliva to 73.09%, 69.72%, 68.86%, 69.71% and 64.70%, respectively, in the stomach environment to 35.93%, 38.40%, 38.46%, 37.06% and 34.44%, and in the intestinal environment to 16.45%, 15.09%, 11.89%, 4.69% and 3.70%. The bioavailability of Pb decreased in saliva to 72.72%, 67.16%, 69.46%, 68.31% and 64.06%, respectively, in the stomach it decreased to 37.50%, 35.97%, 37.07%, 34.93% and 33.81% respectively, and in the intestine it decreased to 16.83%, 14.94%, 9.86%, 4.26% and 3.10% respectively. Coriander was found to be effective in reducing the bioavailability of both Pb and Cd. In the medium-based comparison, the availability of Cd was highest in saliva and lowest in the intestine. In coriander extracts, Cd availability was significantly reduced compared to the control group (p < 0.01). A statistically significant decrease in availability was detected as the concentration increased (p < 0.01). In the medium-based comparison, the bioavailability of Pb was highest in saliva and lowest in the intestine. A significant decrease in the bioavailability of Pb was detected. Conclusion: This study has demonstrated that coriander possesses the capacity to bind cadmium and lead in an in vitro digestion model. Furthermore, this study has determined that coriander can be used as an alternative to chemical chelators (e.g. D-penicillamine) that may be harmful to the body in cases of chronic heavy metal exposure. Therefore, as an alternative, it is recommended to regularly provide coriander tablets or coriander consumption to prevent Cd and Pb exposure.