27 October 2016 in International Entrepreneurship and Management Journal
15 March 2019 in Journal of Innovation Management
There is an extensive literature on characteristics of “entrepreneurial” or “innovative” universities. As both terms have generally been used to refer to the same condition, different rankings of entrepreneurial universities use indicators universally recognized for innovative activity and primarily related to research and knowledge transfer (scholarly production, patents granted and licensed, number of firms created to exploit research results, etc.). Innovation is essentially grounded in an entrepreneurial mentality, but an innovative university (hereafter, IU) is one that transmits this mentality to all of its members, including the foremost among its central missions: education. The IU is a university that becomes a driver of economic and social development in the region in which it is established, seeking to improve society through knowledge. In recent years, various attempts have been made to “measure” this innovative/ entrepreneurial character in a more technical way. In a prior study, we proposed a characterization of an entrepreneurial and innovative university. Here, we build on that study to define the IU. The originality of this proposal stems from its inclusion of the so-called third and fourth missions (knowledge transfer and social responsibility, respectively) as transversal elements implicit in the university’s two central missions. In an IU, therefore, the university’s relationship with and impact on its surrounding agents are essential aspects entwined with its two basic functions.
10 September 2018 in Revista Galega de Economía
JLJosé Antonio Redondo López
José Antonio Redondo López
Estamos perante unha crise que estoupa nun marco globalizado a nivel de operadoreseconómicos, con regulacións moi permisivas e relaxación por parte dos supervisores dosistema. Pero, ademais, e ao contrario que con outras crises, o risco sistémico, o risco decontaxio, tivo consecuencias demoledoras sobre as economías. A cuestión é se fallou omercado ou os mecanismos de regulación. Resulta claro que os mercados fracasaron, pero,indubidablemente, alimentados por políticas regulatorias que, en nome da “sacrosanta”liberdade de mercado, permitiron actuar impunemente aos operadores. E non podemosesquecer o fracaso de modelos teóricos que, alimentados por hipóteses non contrastadas eunha capacidade de cálculo quasi-ilimitada, pretenderon dominar a irracionalidade dosmercados. Os erros do pasado non nos poden desalentar na procura dun sistemafinanceiro estable. Cómpre mirar cara adiante e tentar mellorar os sistemas de regulacióndos mercados financeiros, evitando así crises de gran virulencia como a que vimossoportando ao longo da última década. Debemos afastarnos das visións catastrofistas que,sen achegar nada, procuran o aniquilamento dun sistema financeiro, non perfecto, peroesencial para manter os logros acadados ao longo das últimas décadas.